جستجو
ورود
  05 خرداد 1397

  یائسگی: مرزهای جدید در درمان آتروفی ادراری تناسلی

تاریخ انتشار: یکشنبه 22 بهمن 1396 | امتیاز: Article Rating

هدف:

آتروفی ادراری تناسلی یک فرایند مخرب است که ممکن است طی یائسگی رخ می دهد و منجر به اختلالات ناتوان کننده و علایم دردناک شود. استروژن درمانی شروع آتروفی را آهسته می کند، اما نیازمند درمان های رایج برای حفظ اثر آن است. برای جلوگیری از تحریکات مخرب همراه با یائسگی، بیماران ممکن است از رویکردهای درمانی جدید مانند استفاده از سلول های بنیادی مزانشیمی بهره ببرند. در بین بسیاری از منابع، بافت چربی به عنوان یکی از هوشمندترین ها محسوب می شود که به دلیل فراوانی و سهل الوصول بودن آن است. این مطالعه امکان پذیری و مزایای بالقوه استفاده از بافت چربی اتولوگ برای درمان علایم آتروفی ادراری تناسلی را بررسی کرده است.

بیماران و روش ها:

در سال 2014، اولیه سه زنی که تحت تاثیر آتروفی ادراری تناسلی بعد از قاعدگی قرار گرفته بودند با تزریق بافت چربی اتولوگ و میکرو ذره شده() تیمار شدند. نتایج بالینی آن ها در ماه های 3، 6، 9، 12، 18 و 36 بوسیله ارزیابی خشکی واژن، سوزش، خارش، stranguria، حساسیت و دوره های جنسی دردناک ارزیابی شد. بیوپسی ها و ترشحات واژنی پیش از تیمار و بعد از تیمار برداشته شد.

نتایج:

 سه زن بهبودی قابل توجهی را در علایم در ماه ششم و یک رزولوشن کامل را در ماه نهم گزارش کردند. این مزایا، به طور طبیعی گزارش شده بود و با استفاده از ارزیابی های بالینی نیز ثابت شد و برای حداقل 36 ماه ثابت ماند و مجددا عود نکرد. آنالیزهای ایمنوهیستوشیمی بهبودی کلی از سرحالی واژن را با تولید گلیکوژن، هایپرپلازی عروقی و بازسازی اپی تلیوم و بافت زیر جلدی در ماه 36 نشان داد. آنالیز ترشحات واژن احیای pH اسید با کلونی زایی لاکتوباسیل را نشان داد. هیچ گونه مشکل بعد از عمل یا عوارض جانبی ثبت نشد.

جمع بندی:

 نتایج این سه مورد اولیه نشان می دهد که بافت چربی اتولوگ و میکرو ذره، رویکرد درمانی بی خطر، شدنی و موثر برای درمان آتروفی ادراری تناسلی بعد از یائسگی است.

Eur Rev Med Pharmacol Sci. 2018 Jan;22(2):567-574. doi: 10.26355/eurrev_201801_14211.

Menopause: new frontiers in the treatment of urogenital atrophy.

Casarotti GA1, Chiodera P, Tremolada C.

Abstract

OBJECTIVE:

Urogenital atrophy is a degenerative process that may occur during menopause causing debilitating disorders and painful symptomatology. Estrogen therapy slows the onset of atrophy, but it requires ongoing therapy to maintain its effectiveness. To mitigate the degenerative evolutions associated with menopause, patients may benefit from new therapeutic approaches, such as the use of mesenchymal stem cells. Among the many sources, the adipose tissue is considered one of the smartest, due to its abundance and easy access. This study investigated the feasibility and potential benefits of using an autologous adipose tissue to treat the symptoms of urogenital atrophy.

PATIENTS AND METHODS:

In 2014, the first three women affected by post-menopausal urogenital atrophy were treated with injections of autologous and micro-fragmented adipose tissue (Lipogems®). Clinical outcomes were determined at 3, 6, 9, 12, 18, 24, and 36 months by evaluating vaginal dryness, burning, itching, stranguria, sensitivity, and dyspareunia. Pre- and 36 months post-op biopsies and vaginal discharge were also collected.

RESULTS:

The three women reported a significant improvement of the symptoms at 6 months with complete resolution at 9 months. This benefit, subjectively reported and confirmed by clinical evaluation, remained constant without recurrence at least until 36 months. Immunohistochemical analysis revealed a total recovery of vaginal vitality with production of glycogen, vasculature hyperplasia and regeneration of the epithelium and subcutaneous tissue at 36 months. The analysis of vaginal discharge showed a restoration of an acid pH with the colonization of lactobacilli. No postoperative complications nor adverse events were recorded.

CONCLUSIONS:

The results of these first three cases pointed to autologous and micro-fragmented adipose tissue as a safe, feasible and effective therapeutic approach for the treatment of post-menopausal urogenital atrophy.

PMID: 29424920
ثبت امتیاز
تبلیغات
تبلیغات
آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان