جستجو
ورود
  26 تیر 1397

  به کارگیری تسهیل شده سلول های استرومایی مزانشیمی بوسیله عصاره مغز استخوان و پلاسمای غنی از پلاکت

تاریخ انتشار: شنبه 25 فروردین 1397 | امتیاز: Article Rating

پیشینه:

مواد زیستی حاوی فاکتورهای رشد به وفور برای تقویت بهبودی بعد از آسیب های عضلانی اسکلتی استفاده می شوند. تصور می شود یک مکانیسم عمل از طریق توانایی این مواد زیستی برای القایی خانه گزینی و مهاجرت سلول های استرومایی مزانشیمی اندوژن(MSCs) به بافت هدف باشد. با این حال، توانایی مواد زیستی برای تحریک شیموتاکسی(مهاجرت هدفمند سلول ها) و شیموکینز(افزایش نرخ مهاجرت سلولی) سلول های بنیادی مزانشیمی، ناشناخته است.

فرضیه/هدف:

 هدف این مطالعه مقایسه مستقیم توانایی مواد زیستی از جمله پلاسمای غنی از پلاکت(PRP) و عصاره مغز استخوان(BMC) برای القای مهاجرت سلول های استرومایی مزانشیمی بود. فرضیه این بود که پلاسمای غنی از پلاکت با لوکوسیت پایین(Llo PRP) مهاجرت را در مقایسه با پلاسمای غنی از پلاکت با لوکوسیت بالا(Lhi PRP) و عصاره مغز استخوان(BMC) به میزان بیشتری افزایش می دهد.

روش ها:

 سلول های استرومایی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان از 8 اسب جداسازی شد. مهاجرت سلول های استرومایی مزانشیمی به سمت مواد زیستی(BMC، LloPRP و LhiPRP) یا کنترل مثبت فاکتور رشد مشتق از پلاکت(PDGF) بوسیله میکروسکوپ time-lapse و یک سیستم میکروفلوئیدیک به طور دائم ردیابی و برای 24 ساعت اندازه گیری شد. مهاجرت سلولی، شیموتاکسی و شیموکینز بوسیله اندازه گیری جابجایی، تعداد سلول های مهاجرت کرده و نفوذ سلولی تعیین شد.

نتایج: همه مواد زیستی در مقایسه با PDGF به عنوان کنترل مثبت، منجر به مهاجرت درصد قابل توجه تری از سلول های استرومایی مزانشیمی شدند. سلول های استرومایی مزانشیمی، در مقایسه با LloPRP،بیشتر به سمت عصاره مغز استخوان مهاجرت کردند. مهاجرت سلولی که به صورت نفوذ سلولی اندازه گیری شد، به سمت عصاره مغز استخوان و LhiPRP بیشتر از LloPRP بود.

جمع بندی:

 عصاره مغز استخوان و LhiPRP شیموتاکسی و شیموکینز بالاتری از سلول های استرومایی مزانشیمی را در مقایسه با LloPRP نشان دادند. با این حال، همه مواد زیستی تعداد مشابهی از سلول های استرومایی مزانشیمی را فراخواندند که پیشنهاد می کند تفاوت در سایر اثرات بازسازی کننده (مانند غلظت فاکتورهای رشد) بین مواد زیستی باید زمان انتخاب یک ماده زیستی برای درمان آسیب های عضلانی اسکلتی در نظر گرفته شود. نتایج این مطالعه پتانسیل کاهش نیازها، خطرات و هزینه های مرتبط با کشت و انتقال سلول های استرومایی مزانشیمی را دارد.

PLoS One. 2018 Mar 22;13(3):e0194567. doi: 10.1371/journal.pone.0194567. eCollection 2018.

Facilitated recruitment of mesenchymal stromal cells by bone marrow concentrate and platelet rich plasma.

Holmes HL1, Wilson B1, Goerger JP2, Silverberg JL3, Cohen I3, Zipfel WR2, Fortier LA1.

Abstract

BACKGROUND:

Biologics containing growth factors are frequently used to enhance healing after musculoskeletal injuries. One mechanism of action is thought to be though the ability of biologics to induce homing and migration of endogenous mesenchymal stromal cells (MSCs) to a target tissue. However, the ability of biologics to stimulate chemotaxis (directed migration of cells) and chemokinesis (increase rate of cell migration) of MSCs is unknown.

HYPOTHESIS/PURPOSE:

The aim of this study was to directly compare the ability of biologics including platelet rich plasma (PRP) and bone marrow concentrate (BMC) to induce MSC migration. The hypothesis was that leukocyte-low platelet rich plasma (Llo PRP) would induce migration to a greater extent than leukocyte-high platelet rich plasma (Lhi PRP) or BMC.

METHODS:

Bone marrow-derived MSCs were isolated from 8 horses. Migration of MSCs toward a biologic (BMC, Llo PRP, and Lhi PRP) or the positive control platelet derived growth factor (PDGF) was continuously traced and measured for 24hrs using time-lapse microscopy and a microfluidics device. Cell migration, chemotaxis and chemokinesis were determined by measurements of displacement, number of cells migrated, and cell flux.

RESULTS:

All biologics resulted in a significantly greater percentage of MSCs migrated compared to the positive control (PDGF). MSCs migrated further toward BMC compared to Llo PRP. Cell migration, measured as cell flux, was greater toward BMC and Lhi PRP than Llo PRP.

CONCLUSION:

The biologics BMC and Lhi PRP elicit greater chemotaxis and chemokinesis of MSCs than Llo PRP. However, all biologics recruited the same number of MSCs suggesting that differences in other regenerative effects, such as growth factor concentration, between biologics should be strongly considered when choosing a biologic for treatment of musculoskeletal injuries. The results of this study have the potential to reduce the need, risks, and costs associated with MSC culture and delivery.

PMID: 29566102
ثبت امتیاز
تبلیغات
تبلیغات
آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان