CD38: هدفی برای رویکردهای ایمنی درمانی مولتیپل میلوما

جمعه، 21 دی 1397 | Article Rating

مولتیپل میلوما(MM) یک سرطان خونی است که بوسیله تکثیر پلاسما سل های بدخیم در مغز استخوان مشخص می شود. مولتیپل میلوما دومین بدخیمی خونی شایع محسوب می شود که یک درصد همه سرطان ها و 13 درصد تومورهای خونی را شامل می شود و سالانه تقریبا 9 هزار مورد جدید از این سرطان شناسایی می شود. بیماران مبتلا به گاموپاتی منوکلونال با اهمیت نامشخص(MGUS) و ضعف بدون علامت مولتیپل میلوما(SMM) معمولا در حضور افزایش بار و علایم توموری و آسیب اندام مبتلا به مولتیپل میلوما می شوند. برخلاف نقش شیمی درمانی های با دوز بالا در ترکیب با پیوند سلول های بنیادی اتولوگ و ارائه درمان های جدید، پیش آگهی بیماران مبتلا به مولتیپل میلوما بسیار ضعیف است و رویکردهای درمانی جدیدی از جمله داروهای جدید تعدیل کننده ایمنی، مهارکننده های پروتئازومی و آنتی بادی های منوکلونال(mAbs) در سال های اخیر تست شده اند. CD38 یک گلیکوپروتئین با عملکردهای اکتوآنزیمی است که روی پلاسماسل ها و سایر جمعیت های سلولی لنفوئیدی و میلوئیدی بیان می شود. از آن جایی که بیان آن روی سلول های ملانومای بسیار بالا و یکدست است، CD38 هدف خوبی برای استراتژی های درمانی جدید محسوب می شود. در بین آن ها، ایمنی درمانی یک رویکرد امیدوار کننده را نشان می دهد. در این جا، ما یافته های اخیر را با توجه به ایمنی درمانی هدف قرار دهنده CD38 مولتیپل میلوما در مدل های پیش درمانگاهی و کارآزمایی های بالینی خلاصه کرده این که شامل 1) mABs ( داراتامومب و ایزاتوکسیمب) 2) رادیو ایمنی درمانی و 3) سلول درمانی سازشی با استفاده از CAR T سل درمانی های تخصص یافته برای CD38 است. در نهایت، ما کارایی و محدودیت های احتمالی این رویکردهای درمانی را برای بیماران مبتلا به مولتیپل میلوما بحث می کنیم.

ثبت امتیاز
اشتراک گذاری
نظر جدید

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان