جستجو
ورود
  04 شهریور 1398

  تغییرات در ویژگی های بنیادینگی، پتانسیل تمایزی، استرس اکسیداتیو، پیری و عملکرد میتوکندریایی در سلول های بنیادی ژله وارتون بند ناف مادران مبتلا به دیابت شیرین بارداری

تاریخ انتشار: یکشنبه 14 بهمن 1397 | امتیاز: Article Rating

دیابت شیرین بارداری(GDM) با خطر افزایش مرگ و میر مادر و نوزاد همراه است. ژله وارتون(WJ) بند ناف(UC) یک نشانگر مفید برای اثرات کشنده هایپرگلیسمی روی بافت های جنینی است که وضعیت جنین شناسی، فیزیولوژی و ژنتیک جنین را نشان می دهد. ما سلول های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون(hWJSCs) مشتق از بند ناف مادران سالم(طبیعی، n=3)، مادران مبتلا به GDM کنترل شده با انسولین(GDMi؛ n=3) و مادران مبتلا به GDM کنترل شده با رژیم غذایی(GDMd؛ n=3) را مطالعه کردیم. تکثیر سلولی، مارکرهای بنیادینگی، تلومراز، تمایز استخوانی و غضروفی، آنزیم های آنتی اکسیدانی و بیان ژن های عملکرد میتوکندریایی(ND2, TFAM, PGC1α, and NDUFB9) به طور قابل توجهی در GDMi-hWJSCs و GDMd-hWJSCs در مقایسه با hWJSC طبیعی پایین تر بود(P < 0.05). از طرف دیگر مهار کننده های چرخه سلولی(p16، p21، p27) و p53 به طور قابل توجهی در GDMi-hWJSCs و GDMd-hWJSCs در مقایسه با hWJSC افزایش داشتند. نتایج این مطالعه نشان داد که قند خون بالای مادر، حتی اگر با انسولین و رژیم غذایی کنترل شود، تغییراتی را در ویژگی های ژله وارتون و سلول هایش القا می کند. این تغییرات ممکن است در بافت های جنینی مشاهده شود و اگر درست باشد، مهار شروع دیابت بارداری باید برای مدیریت این مشکل به عنوان یک اولویت در نظر گرفته شود. تولید بافت هایی که بافت های جنینی را تداعی می کنند مانند سلول های پانکراسی و قلبی عروقی مشتق از GDM-hWJSCs بوسیله تمایز مستقیم یا از طریق بازبرنامه ریزی سلول های بنیادی پرتوان القایی، پلت فرم احتمالی را برای ارزیابی اثرات گلوکز روی اندام جنینی خاص ارائه می دهد.

Stem Cell Rev. 2019 Jan 15. doi: 10.1007/s12015-019-9872-y. [Epub ahead of print]

Changes in Stemness Properties, Differentiation Potential, Oxidative Stress, Senescence and Mitochondrial Function in Wharton's Jelly Stem Cells of Umbilical Cords of Mothers with Gestational Diabetes Mellitus.

Kong CM1, Subramanian A1, Biswas A1, Stunkel W2, Chong YS1, Bongso A3, Fong CY4.

Abstract

Gestational diabetes mellitus (GDM) has been associated with an increased risk of maternal and neonatal morbidity. The Wharton's jelly (WJ) of the umbilical cord (UC) is a useful indicator of the deleterious effects of hyperglycemia on fetal tissues as it represents the fetus embryologically, physiologically and genetically. We studied WJ mesenchymal stem cells (hWJSCs) from UC from mothers without GDM (Normal; n = 3); insulin-controlled GDM mothers (GDMi; n = 3) and diet-controlled GDM mothers (GDMd; n = 3)]. Cell proliferation, stemness markers, telomerase, osteogenic and chondrogenic differentiation, antioxidant enzymes and gene expression for mitochondrial function (ND2, TFAM, PGC1α, and NDUFB9) were significantly lower in GDMi-hWJSCs and GDMd-hWJSCs compared to normal hWJSCs (P < 0.05). On the other hand, cell cycle inhibitors (p16, p21, p27) and p53 were remarkably up-regulated in GDMi-hWJSCs and GDMd-hWJSCs compared to normal hWJSCs. The results from this study confirmed that maternal hyperglycemia even though managed with insulin or diet, induced changes in the properties of the WJ and its cells. These changes may also be observed in fetal tissues and if true, prevention of the onset of gestational diabetes should be a priority over management. Generation of tissues that simulate those of the fetus such as pancreatic and cardiovascular cells from GDM-hWJSCs by direct differentiation or via induced pluripotent stem cell reprogramming provide possible platforms to evaluate the effects of glucose on specific fetal organ.

PMID: 30645713
ثبت امتیاز
تبلیغات
تبلیغات
آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان