جستجو
ورود
  29 تیر 1398

  سلول درمانی مقرون به صرفه، بی خطر و شخصی برای ایسکمی بحرانی اندام در دیابت نوع دو شیرین

تاریخ انتشار: ﺳﻪشنبه 18 تیر 1398 | امتیاز: Article Rating

سلول درمانی یک زمینه به طور پیشرونده در حال رشد است که به طور سریعی در حال حرکت از مدل های پیش درمانگاهی به سمت کاربردهای بالینی است. نتایج بدست آمده از کارآزمایی های بالینی، پتانسیل درمانی درمان های مبتنی بر سلول های بنیادی را برای مواجه شدن با نیازهای درمانی پزشکی اختلالات متعددی که گزینه درمانی ندارند را نشان داده است. در بین سلول های بنیادی بالغ، سلول های بنیادی مزانشیمی(MSCs) اصلی ترین نوع سلولی هستند که درمان های پیشرفته برای درمان بیماری های اتوایمن، التهابی و عروقی استفاده شده اند. امروزه، بی خطر بودن و امکان پذیر بودن استفاده از درمان های مبتنی بر سلول های بنیادی مزانشیمی اثبات شده است؛ با این حال، استفاده نابجا از آن ها منجر به نتایج مختلطی در مطالعات پیش درمانگاهی و بالینی شده اند. در حالی که سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت های مختلف ویژگی های مشترکی را بسته به نوع کاربرد بالینی به اشتراک می گذارند، آن ها به طور قابل توجهی در کاربردهای بالینی از نظر کارایی متفاوت هستند و با توجه به کاربرد سلول های بنیادی مزانشیمی، منجر به ایجاد بسیاری از سوالات پاسخ داده نشده می شوند. علاوه براین، تجربه ما در کارآزمایی های بالینی مربوط به پاتولوژی ایسکمی بحرانی اندام حرکتی(CLI) نشان می دهد که کارایی درمانی این سلول ها در مدل های جانوری مختلف، تنها تا اندازه ای در کارآزمایی های بالینی انسانی قابل تکرار است. بنابراین، ایجاد پژوهشی جدید برای شناسایی نقطه ضعف ها و برای بهینه سازی رویکردها و شفاف سازی مکانیسم های ترمیمی مورد استفاده بوسیله سلول ها و هم چنین ارائه نسل جدید از سلول های بنیادی که بتوانند به طور روتین در یک رویکرد مقرون به صرفه و بی خطر در درمان های مبتنی بر سلول های بنیادی و هدف قرار دهنده ایسکمی بحرانی اندام حرکتی استفاده شود، حیاتی است.

Front Immunol. 2019 Jun 4;10:1151. doi: 10.3389/fimmu.2019.01151. eCollection 2019.

Cost-Effective, Safe, and Personalized Cell Therapy for Critical Limb Ischemia in Type 2 Diabetes Mellitus.

Soria-Juan B1, Escacena N2, Capilla-González V2, Aguilera Y2, Llanos L1, Tejedo JR2,3, Bedoya FJ2,3, Juan V4, De la Cuesta A5, Ruiz-Salmerón R6, Andreu E7, Grochowicz L7, Prósper F7, Sánchez-Guijo F8, Lozano FS8, Miralles M9, Del Río-Solá L10, Castellanos G11, Moraleda JM11, Sackstein R12, García-Arranz M1, García-Olmo D1, Martín F2,3, Hmadcha A2,3, Soria B2,3; Collaborative Working Group “Noma Project Team”.

Abstract

Cell therapy is a progressively growing field that is rapidly moving from preclinical model development to clinical application. Outcomes obtained from clinical trials reveal the therapeutic potential of stem cell-based therapy to deal with unmet medical treatment needs for several disorders with no therapeutic options. Among adult stem cells, mesenchymal stem cells (MSCs) are the leading cell type used in advanced therapies for the treatment of autoimmune, inflammatory and vascular diseases. To date, the safety and feasibility of autologous MSC-based therapy has been established; however, their indiscriminate use has resulted in mixed outcomes in preclinical and clinical studies. While MSCs derived from diverse tissues share common properties depending on the type of clinical application, they markedly differ within clinical trials in terms of efficacy, resulting in many unanswered questions regarding the application of MSCs. Additionally, our experience in clinical trials related to critical limb ischemia pathology (CLI) shows that the therapeutic efficacy of these cells in different animal models has only been partially reproduced in humans through clinical trials. Therefore, it is crucial to develop new research to identify pitfalls, to optimize procedures and to clarify the repair mechanisms used by these cells, as well as to be able to offer a next generation of stem cell that can be routinely used in a cost-effective and safe manner in stem cell-based therapies targeting CLI.

PMID: 31231366
ثبت امتیاز
تبلیغات
تبلیغات
آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان