ایزوپروترنول سلول های بنیادی روده ای را از آسیب ناشی از شیمی درمانی حفاظت می کند

جمعه، 08 آذر 1398 | Article Rating

پیشینه و هدف: آسیب به سلول های اپی تلیالی روده ای و موکوس، موثر بودن شیمی درمانی را بدلیل مکانیسم های دخیل ناشناخته محدود می کند. اطلاعات اندکی موجود است که چگونه سیستم عصبی اینتریک تکثیر، تمایز، نقص و بازسازی سلول های بنیادی روده ای را تنظیم می کند. ما در حال حاضر به بررسی اثرات ایزوپروترنول روی سلول های بنیادی روده ای آسیب دیده القا شده بوسیله درمان شیمی درمانی در موش پرداختیم.

رویکرد تجربی:

 اثرات مهار اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک روی سلول های بنیادی روده ای ارزیابی شد. حفاظت ایزوپروترنول روی سلول های بنیادی روده ای در حضور غیاب 5-فلوئوراوراسیل(5FU) یا سیس پلاتین(CP) ارزیابی شد. آپوپتوز سلولی، چرخه سلولی، پیام رسانی PI3K-Akt و پیام رسانی NF-κB در سلول های بنیادی روده ای مورد ارزیابی قرار گرفت.

نتایج کلیدی:

 مهار کننده 6-OHDA عصب سمپاتیک یک اثر تعیین کننده روی تعداد و عملکرد سلول های بنیادی روده ای داشت. تیمار با 5FU‌و CP هم به سلول های بنیادی روده ای و هم به اعصاب سمپاتیک آسیب رساند. به طور قابل توجه، ایزوپروترنول ریکاوری سلول های بنیادی روده ای تحت تیمار با 5FU و CP را تسریع کرد. حفاظت ایزوپروترنول روی سلول های بنیادی روده ای آسیب دیده بوسیله گیرنده آدرنرژیک β2 وساطت می شود. نقش سودمند ایزوپروترنول عمدتا بوسیله کاهش آپوپتوز سلولی القا شده بوسیله تیمار با 5FU صورت می گیرد که ممکن است در تنظیم مناسب مسیر پیام رسانی NF-κB بوسیله استفاده از ایزوپروترنول مشارکت داشته باشد.

جمع بندی و کاربردها:

استفاده از ایزوپروترنول یک مسیر جدید برای کاهش آسیب به سلول های بنیادی روده ای تحت شرایط استرس شیمی درمانی است.

ثبت امتیاز
اشتراک گذاری
نظر جدید

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان