اگزوزوم ها رفتار سلول های بنیادی مزانشیمی انسانی روی سطوح تیتانیومی را تحت تاثیر قرار می دهند

یکشنبه، 17 آذر 1398 | Article Rating

سلول های بنیادی مزانشیمی(MSCs) نقش های مهمی را طی جوش خوردن استخوان بازی می کند. این مطالعه تعیین کرد که 1) آیا وزیکول های خارج سلولی(EVs) مشتق از سلول های بنیادی مزانشیمی/اگزوزوم ها می توانند روی سطح تیتانیوم(Ti) فیکس شوند و رفتار سلول های بنیادی مزانشیمی را تحت تاثیر قرار دهند یا خیر، 2) آیا پاسخ به صورت افتراقی تحت تاثیر وزیکول های خارج سلولی مشتق از سلول های بنیادی مزانشیمی تکثیر شده یا تمایز یافته قرار دارند یا خیر و 3) آیا محموله پروتئینی وزیکول های خارج سلولی ویژگی های عملکردی اگزوزوم ها را پیش بینی می کنند یا خیر. وزیکول های خارج سلولی ترشح شده بوسیله سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از چربی انسانی بوسیله اولترا سانتریفیوژ جداسازی شدند و با استفاده از آنالیزهای ردیابی نانوذره؛ وسترن بلات و اسپکترومتری توده ای نسبتا کمی آنالیز شدند. میکروسکوپ فلورسنت، میکروسکوپ الکترونی نگاره، سنجش شمارش سلول و qPCR برای آنالیز چسبندگی، تکثیر و تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی استفاده شدند. بی حرکت سازی اگزوزوم ها روی تیتانیوم چسبندگی سلول های بنیادی مزانشیمی و پراکنش آن ها را بعد از 24 ساعت و تکثیر آن ها را بعد از سه و شش روز، بدون توجه به این که اگزوزوم ها در شرایط تکثیری یا تمایزی جداسازی شده اند، افزایش داد. اگزوزوم های بی حرکت شد بیان ژن SDF-1α را افزایش دادند. مولکول های چسبندگی سلولی و مولکول های پیام رسانی در پروتئوم اگزوزومی فراوان بودند. عملکردهای پیش بینی شده پروتئین های به طور مساوی برابر در هر دو نوع اگزوزوم در راستای اثرات زیستی مشاهده شد و وساطت شده بوسیله اگزوزوم ها بودند. بنابراین، اگزوزوم های مشتق از سلول های بنیادی مزانشیمی و بی حرکت شده روی سطوح تیتانیومی با سلول های بنیادی مزانشیمی برهمکنش می دهند و سریعا چسبندگی سلول های بنیادی مزانشیمی و تکثیر آن ها را افزایش می دهند. این یافته ها یک مسیر جدید را برای تغییر سطح ایمپلنت های تیتانیومی ارائه می دهد.

ثبت امتیاز
اشتراک گذاری
نظر جدید

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان