سلول های بنیادی مزانشیمی و ریز محیط عصبی در زمینه آسیب طناب نخاعی

شنبه، 12 بهمن 1398 | Article Rating

فناوری های مبتنی بر سلول ها به عنوان استراتژی درمامی در آسیب طناب نخاعی(SCI) استفاده می شوند. سلول های بنیادی مزانشیمی(MSCs) که فاکتورهای مغذی و سیتوکین های مختلفی را ترشح می کنند دارای اثرات تعدیل کننده ایمنی، ضد آپوپتوزی و ضد التهابی هستند و واکنش پذیری/فنوتیپ آستروسیت ها و میکروگلیاها را تعدیل می کنند و به موجب آن بازسازی عصبی را پیش می برند که به نظر بسیار امیدوار کننده می رسد. اثر درمانی سلول های بنیادی مزانشیمی به دلیل مکانیک عمل پاراکرینی آن ها است، بنابراین بقای سلول های بنیادی مزانشیمی و فنوتیپ ترشحی آن ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با این وجود، این داده ها همیشه در مطالعات کارایی درمان با سلول های بنیادی مزانشیمی برای آسیب طناب نخاعی گزارش نمی شود. در این جا ما خلاصه کارآزمایی  های بالینی که به ارزیابی کارایی سلول های بنیادی مزانشیمی در مدل های جانوری آسیب طناب نخاعی پرداخته اند را خلاصه می کنیم. بر مبنای داده های جمع آوری شده ما سعی داشتیم که 1) رفتار سلول های بنیادی مزانشیمی بعد از پیوند در طناب نخاعی آسیب دیده را با ارزیابی بقای سلولی، پتانسیل مهاجرتی، پراکنش در ناحیه آسیب دیده و بافت سالم و تمایز احتمالی شبیه سازی کنیم 2) اثرات سلول های بنیادی مزانشیمی روی ریز محیط عصبی را تعیین کنیم و آن ها را با کارایی ریکاوری عملکردی آسیب طناب نخاعی هماهنگ سازیم؛ و 3) شرایطی را تعیین کنیک که تحت آن ها، سلول های بنیادی مزانشیمی بهترین بقا و بالاترین کارایی را نشان می دهند.

ثبت امتیاز
اشتراک گذاری
نظر جدید

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان