سلول های بنیادی مزانشیمی در ریز محیط توموری

پنجشنبه، 28 فروردین 1399 | Article Rating

برهمکنش های بین سلول های توموری و سلول های استرومایی و ایمنی غیر بدخیم که ریز محیط تومور (TME) را می سازند برای پاتوفیزیولوژی سرطان حیاتی هستند. سلول های بنیادی مزانشیمی(MSCs) سلول های بنیادی استرومایی چند توان درون اغلب سرطان ها هستند که نقش حیاتی را در تاثیر گذاری بر تشکیل و عملکرد ریز محیط توموری بازی می کنند. گزارش شده است که سلول های بنیادی مزانشیمی رشد تومور را از طریق انواع مکانیسم ها از جمله 1) تمایز به سایر ترکیبات استرومایی پیش توموری 2) سرکوب پاسخ ایمنی 3) پیشبرد رگزایی 4) تقویت یک گذار اپی تلیالی-مزانشیمی(EMT) 5) تقویت سلول های شبه بنیادی سرطانی(CSC) 6) افزایش در بقای سلول های توموری و 7) پیشبرد متاستاز توموری حمایت می کنند. برعکس، گزارش شده است که سلول های بنیادی مزانشیمی نیز دارای عملکردهای ضد توموری شامل 1) تقویت پاسخ ایمنی 2) مهار رگزایی 3) تنظیم پیام رسانی سلولی و 4) القای آپوپتوز سلول توموری هستند. اگرچه ادبیات تحقیق از هر دو بحث موجود حمایت می کند، اغلب مطالعات به امر اشاره دارند که سلول های بنیادی مزانشیمی در یک نقش پشتیبان سرطان در ریز محیط توموری عمل می کنند. اثرات سرکوب کننده تومور زمانی که سلول های بنیادی مزانشیمی در نسبت های بالا به سلول های توموری استفاده شده اند مشاهده شده است. علاوه بر این، به نظر می رسد که عملکرد سلول های بنیادی مزانشیمی به نوع بافت بستگی داشته باشد و ممکن است به آموزش سرطان در بازبرنامه ریزی سلول های بنیادی مزانشیمی با اثرات ضد توموری به یک سلول بنیادی مزانشیمی آموزش دیده با سرطان یا مرتبط با سرطان(CA-MSCs) که عملکرد پیش تومورزایی نشان می دهند، تکیه داشته باشد. برای نشان دادن ارتباط پیچیده بین سلول های بنیادی مزانشیمی و سایر اجزای ریز محیط توموری برای ارزیابی صحیح اثر سلول های بنیادی مزانشیمی روی شروع، رشد و پراکنش سرطان، کار بیشتری مورد نیاز است.

ثبت امتیاز
اشتراک گذاری
نظر جدید

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان