تفاوت های عملکردی بین سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت های مختلف: یک پروفایل بیان ژنی مقایسه ای

چهارشنبه، 24 اردیبهشت 1399 | Article Rating

پیشینه:

سلول های بنیادی مزانشیمی(MSCs) بدون توجه به منبع بافتی شان، کاندیداهای عالی برای سلول درمانی محسوب می شوند زیرا آن ها سلول های تعدیل کننده ایمنی هستند که عملکردهای درمانی متعددی دارند و می توانند به ترمیم و بازسازی بافتی کمک کنند. برای کاربرد موثر این سلول ها در سلول درمانی، درک و ویژگی یابی عملکردهای زیستی آن ها مهم است.

هدف:

مطالعه حاضر تلاش دارد تفاوت ها در عملکردهای چند توانی مانند سطح آنتی ژن های سطح سلول، تکثیر، تمایز و پتانسیل بنیادینگی (پرتوانی) سلول های بنیادی مزانشیمی جداسازی شده از سمت جنینی(ژله وارتون) و سمت مادری جفت(PF و PM) و منابع بافتی بالغ(مغز استخوان و بافت چربی) برای بیان ژن را با استفاده از real time PCR ویژگی یابی کنیم.

نتایج:

در بین منابع بافتی مختلف، سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از PM، PF و بافت چربی افزایش قابل توجهی را در بیان CD73 نشان دادند (به ترتیب p<0.001، p<0.001 و p<0.01) نشان دادند و بنابراین در تعدیل ایمنی نقش دارند. سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون، پتانسیل تکثیر بالاتری را بر مبنای منحنی رشد و بیان ژن های PCNA و Wnt نشان دادند. سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان در تمایز سه رده ای از بقیه بهتر بودند. پتانسیل بنیادینگی تقویت شده (Oct4 و Nanog) برای هردو نوع سلول مزانشیمی جداسازی شده از ژله وارتون و مغز استخوان مشاهده شد. علاوه بر این، سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان و ژله وارتون سطوح بالایی از CD90 را بیان کردند که همین امر آن ها را برای ترمیم و بازسازی استخوان مناسب می سازد.

جمع بندی:

بنابراین نتیجه گرفته می شود که از پنج منبع سلولی مختلفی که تست شدند، مغز استخوان به عنوان یک منبع بالغ و ژله وارتون به عنوان یک منبع جنینی در نشان دادن عملکردهای زیستی بر بقیه ارجحیت داشتند که نشان می دهد این منابع ممکن است کاندیداهای مناسبی برای مطالعات ترمیم و بازسازی سلول باشند.

ثبت امتیاز
اشتراک گذاری
نظر جدید

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان