ایمپلنت کردن سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از خون بند ناف آلوژن نتایج استئوآرتریت زانو را بهبود می بخشد: پی گیری های دو ساله

دوشنبه، 26 خرداد 1399 | Article Rating

مقدمه: نتایج بالینی بعد از ایمپلنت کردن سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از خون بند ناف انسانی آلوژن(hUCB-MSCs) در زانوهای استئوآرتریتی به ندرت گزارش شده است. مطالعه ما در صدد بررسی نتایج بالینی بیماران استئوآرتریتی بود که متحمل پیوند hUCB-MSCs شدند.

روش ها:

در این مجموع موارد(سطح شواهد: 4) که از ژانویه 2014 تا دسامبر 2015 انجام گرفت، 128 بیمار با آسیب های غضروفی تمام ضخامت (International Cartilage Repair Society grade 4 and Kellgren-Lawrence grade ≤3) که متحمل ایمپلنت شدن hUCB-MSCs گردیدند به صورت گذشته نگرانه تا حداقل دو سال تحت نظر بودند. بعد از برداشتن استخوان زیر غضروفی اسکروزی به صورت آرتروسکوپیک، سوراخ های با قطر 4 میلی متر در فاصله های دو میلی متری ایجاد شد و در ادامه اسید هیالورونیک و hUCB-MSCs مخلوظ شدند و درون این سوراخ ها و سایر جایگاه های نقص مفصلی ایمپلنت شدند. نتایج بالینی قبل از جراحی، یک سال بعد از جراحی و دو سال بعد از جراحی(حداقل) با استفاده از مقیاس آنالوگ بصری(VAS)، شاخص های استئوآرتریت دانشگاه های وسترن اونتاریو و مک مستر (WOMAC)، و کمیته بین المللی مستندسازی زانو(IKDC) ارزیابی شدند. برای ارزیابی نتایج بالینی، بیماران با توجه به اندازه آسیب، جایگاه آسیب، شاخص توده بدنی و سن ارزیابی شدند و آنالیزهای آماری با استفاده از این داده انجام گرفت.

نتایج: نمرات میانگین(انحراف استاندارد)  VAS، WOMAC و IKDC در یک و دو سال بعد از جراحی شامل ایمپلنت کردن hUCB-MSC در مقایسه با نمرات قبل از جراحی به طور قابل توجهی بهبود یافت(P < 0.001). تفاوت های قابل توجهی در جایگاه آسیب وجود داشت(P < 0.05). آسیب های کندیل رانی میانی منجر به نتایج بدتر در مقایسه با کندیل رانی جانبی و آسیب trochlea شد. هیچ عوارض جانبی یا مشکلات بعد  از عملی مشاهده نشد.

جمع بندی: ایمپلنت کردن hUCB-MSCs بر مبنای یک پیگیری که حداقل 2 سال طول کشید در درمان استئوآرتریت زانو موثر است.

ثبت امتیاز
اشتراک گذاری
نظر جدید

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان