التهاب در آسیب میوکاردی- سلول های بنیادی به عنوان تعدیل کننده های بالقوه ایمنی برای بازسازی و احیای میوکارد

چهارشنبه، 25 تیر 1399 | Article Rating

استراتژی های غیر موثر سرکوب کننده ایمنی و هدفمند برای خنثی سازی میانجی گرهای التهابی سناریوی نارسایی قلبی را بدتر کرده اند و شک و شبهاتی را ایجاد کرده اند. ثابت شده است که سلول درمانی رویکردی امیدوار کننده برای درمان قلب بعد از انفارکته میوکاردی(MI) است. سلول های بنیادی بالغ، سلول های بنیادی پرتوان القایی و سلول های بنیادی جنینی، انواع سلول احتمالی هستند و نشان داده شده است که با موفقیت بافت میوکاردی را در مطالعات پیش درمانگاهی و بالینی بازسازی می کنند. کاربردهای فعلی استفاده از سلول های بنیادی مزانشیمی با توجه به عملکردهای تعدیل کنندگی آن ها و اثرات پاراکرینی آن ها می تواند به عنوان یک گزینه درمانی جایگزین موثر برای بازسازی بعد از انفارکته قلبی عمل کند. عیب اصلی استفاده از سلول های بنیادی مزانشیمی احتباس سلولی کاهش یافته و کاهش پذیرش پیوند و موثر بودن کاهش یافته است. با یک گزارش اندک در مورد درک در مورد نقش التهاب و اثرات دو گانه روی ساختار و عملکرد قلب، این مطالعه روی این دیدگاه های از دست رفته فوکوس می کند و مثال های بیشتری از نقش سلول های بنیادی مزانشیمی به عنوان درمان جایگزین در درمان نتایج پاتولوژیک انفارکته میوکاردی را ارائه می دهد.

ثبت امتیاز
اشتراک گذاری
نظر جدید

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان