مطالعات سکرتوم جدا شده سلولهای استرومایی مزانشیمی (MSC) مشتق از سه منبع بافتی تفاوت های ظریفی را در توانایی آنها نشان می دهد

ﺳﻪشنبه، 25 آذر 1399 | Article Rating
سلولهای استرومایی مزانشیمی انسان (MSC) در حال حاضر کاندید اصلی در زمینه درمان های سلول محور هستند. در حالی که استفاده از سلولهای بنیادی مزانشیمی (MSC) در درمانهای پیوند به طور گسترده ای در حال گسترش است ، هنوز هم موارد زیادی برای درک بهتر مکانیزم تأثیرات آنها وجود دارد. ما سلولهای بنیادی مزانشیمی (MSC) را از منابع بافتی انسانی قبل و بعد از زایمان مانند ژله وارتون (WJ) ، سلولهای بنیادی دندانهای شیری (SHED) و مغز استخوان (BM) جدا کردیم. سپس آنها را تکثیر و ذخیره سازی کردیم و براساس مورفولوژی ، کینتیک رشد ، پیری ، ایمونوفنوتیپ ، بیان ژن و ترشح فاکتورهای رشد تعیین هویت کردیم. اگرچه ایمونوفنوتیپ در MSC هر سه نوع بافت بسیار شبیه بود ، اما آنها تغییرات جزئی در کینتیک رشد نشان دادند. بعلاوه ، درصد بالاتری از سلولهای پیر در BM-MSC نسبت به WJ-MSC و SHED مشاهده شد. تجزیه و تحلیل بیان ژن افزایش بیان INF-γ ، PDGFA ، VEGF ، IL10 و SDF را در SHED بیش از WJ-MSC و BM-MSC نشان داد. پروفایل مقایسه ای ترشحی توسط ELISA حضور FGF-2 ، IL-10 ، PDGF ، SDF-1 ، Ang-1 ، TGF-β3 ، HGF ، INF-γ ، VEGF و IL-6 را در محیط رویی کشت سلول نشان داد. بر اساس یافته های ما ، WJ-MSC و SHED قوی تر از BM-MSC در مدیریت التهاب ، تعدیل سیستم ایمنی ، رگ زایی ، فیبروز و زخم عمل می کنند. به دلیل کاربرد گسترده سلولهای بنیادی مزانشیمی در درمان جایگزینی سلول ، در هنگام طراحی آزمایشات بالینی مبتنی بر سلولهای بنیادی ، این تفاوتهای ظریف باید مورد توجه قرار گیرد.
ثبت امتیاز
اشتراک گذاری
نظر جدید

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

آرشیو سالانه
آرشیو سالانه
نظرات خوانندگان
نظرات خوانندگان