تاریخ انتشار: دوشنبه 26 مرداد 1394
ویژگی های سرکوب کنندگی ایمنی سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون

  ویژگی های سرکوب کنندگی ایمنی سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون

مطالعات اخیر نشان داده است که سلول های بنیادی مزانشیمی به نواحی التهابی مهاجرت می کنند و واکنش های ایمنی نامناسب را سرکوب می کنند. سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان با موفقیت در بیماران مبتلا به GVHD مورد استفاده قرار گرفته اند، اما بدست آوردن مغز استخوان خود خطراتی را برای اهداکننده به دنبال دارد.
امتیاز: Article Rating

به گزارش بنیان به نقل از sciencedaily، برای حل این مشکل محققین در دانشگاه توکیو، سلول های بنیادی مزانشیمی را از ژله وارتون جداسازی کرده اند که خود از بندناف مشتق می وشد و پتانسیل سرکوب کنندگی ایمنی آن ها را مورد بررسی قرار دادند. در واکنش لنفوسیتی ترکیبی، تکثیر سلول های T پاسخ دهنده بوسیله سلول های دندریتی آلوژن، به وسیله سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون از یک اهداکننده مشابه یا اهداکننده ثالث شروع شد. این اثرات مهاری در حضور 1- متیل-دی ال- تریپتوفان و در یک روش وابسته به دوز معکوس نشان داده  شد. اگر ارتباط سلول- سلول بین سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون و سلول های T پاسخ دهنده را با استفاده از چمبرهای ترانس ول بلوک کنیم، سرکوب ایمنی ناشی از سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون کاهش می یابد. نتایج نشان می دهد که سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون اثرات سرکوب کنندگی ایمنی خود را از طریق ارتباط سلول- سلول با سلول های T فعال شده و از طریق ژن IDO انجام می دهد که این نشان می دهد که این فاکتور ها مهم تر از فاکتورهای محلولی هستند که از سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق می شوند و برای درمان GVHDهای شدید مورد استفاده قرار می گیرند.

پایان مطلب/

ثبت امتیاز
دیدگاه ها
دیدگاه ها
کلیدواژه
کلیدواژه