مصطفی کاردان

کاهش کنترل‌شده اکسیژن با تعدیل هایپراکسی بافتی ناشی از نقص پروتئوستاز و اختلال کمپلکس I، آسیب عصبی را کاهش و طول عمر موش‌های مبتلا را تقریباً سه برابر افزایش می‌دهد.

مطالعات اخیر نشان داده که مصرف بتاگلوکان مخمری با برنامه‌ریزی خون‌سازی و تقویت ایمنی ذاتی، پاسخ ضدتوموری را در مدل‌های حیوانی بهبود داده و بخشی از اختلال ایمنی مرتبط با چاقی را معکوس می‌کند.

مطالعات اخیر نشان داد که انتقال سلول‌های بنیادی خون‌ساز جوان، بدون دستکاری ژنتیکی، می‌تواند تولید سلول‌های ایمنی را در موش‌های سالمند افزایش داده و خطر بیماری‌های خونی مرتبط با افزایش سن را کاهش دهد.

تفاوت‌های بسیار ظریف میان سلول‌های بنیادی، در تعامل با ساختار کروماتین و محیط بافت، به‌تدریج تقویت شده و الگوی منظم و پایدار روده را در زمان رشد و بازسازی ایجاد می‌کند.

پژوهشگران نشان دادند گیرنده‌های IL-4Rα و IL-13Rα1نقش‌های متفاوتی در گاستریت ائوزینوفیلیک دارند به‌طوری‌که یکی عمدتاً ورود سلول‌های التهابی را کنترل می‌کند و دیگری عامل اصلی بازسازی و تغییرات آسیب‌زای بافت معده است.

پژوهشگران با توسعه پانسمانی از نانوالیاف گیاهی و زیست‌فعال موفق شده‌اند ساختاری بسازند که هم‌زمان از رشد باکتری‌ها جلوگیری کرده و شرایط مطلوبی برای ترمیم سریع‌تر زخم فراهم می‌کند.

پژوهشگران نشان دادند که فعال‌سازی هدفمند مسیر YAP/TAZدر ریزمحیط مغز استخوان، بدون دستکاری مستقیم سلول‌های بنیادی، بازسازی سیستم خون‌ساز را پس از آسیب به‌طور قابل‌توجهی تسریع و تقویت می‌کند.

پژوهشگران دریافتند یک جهش ژنتیکی مرتبط با بیماری‌های خودایمنی می‌تواند با تقویت ایمنی ذاتی بدن، از شدت عفونت‌های ویروسی به‌ویژه کروناویروس‌ها بکاهد.

مطالعات اخیر نشان داده که کاهش میل به پروتئین می‌تواند نخستین نشانه پنهان آغاز تحلیل عضلانی ناشی از سرطانی باشد.

بررسی سلول‌های بنیادی و پیش‌ساز آندومتر در سطح تک‌سلولی، سازوکارهای مولکولی بازسازی رحم و نقش این سلول‌ها در چرخه قاعدگی و بیماری‌های زنان را روشن‌تر کرده‌اند.

عفونت‌های مزمن و پاسخ‌های ایمنی ناکارآمد در بافت چشم ممکن است با انتقال ویروس‌های آبزی از طریق زنجیره غذایی دریایی و مسیرهای محیطی مرتبط باشد.

پژوهشگران نشان داده‌اند RNA های کوتاه و تخصصی می‌توانند از تجمع سمی پروتئین TDP-43 جلوگیری کرده و روند تخریب عصبی در بیماری ALS را کاهش دهند.

پروتئین WWOX با حفظ هویت اپیدرمی و مهار گذار اپیتلیال-مزانشیم (EMT) از پیشرفت و تهاجمی شدن سرطان سلول سنگفرشی پوست جلوگیری می‌کند.

این پژوهش نشان می‌دهد اتوفاژی با تنظیم STK38 و کنترل فعالیت YAP1، مسیر بازبرنامه‌ریزی سلول‌های معده را در فرآیند ترمیم بافتی هدایت می‌کند.

پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند متفورمین بخش مهمی از اثرات ضد دیابتی خود را نه از طریق کبد، بلکه با تغییر میکروبیوم روده و کاهش التهاب متابولیک اعمال می‌کند.