یادداشت
مهار دارویی METTL1 به عنوان درمانی علیه سرطانهای جامد و خونی
بر اساس مطالعهای که در مجلهٔ Nature منتشر شده، پژوهشگران موفق به توسعهٔ یک مهارکنندهٔ شده که با کاهش اصلاح m7G بر روی tRNAها و تأثیر بر ترجمهٔ mRNAهای انکوژنیک، رشد سلولهای سرطانی را متوقف کرد.
امتیاز:
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی بنیان، مطالعهای که در مجلهٔ Nature منتشر شده، به توسعه و توصیف STM9005 پرداخته است؛ یک مهارکنندهٔ بسیار انتخابی و قوی از نوع «اولین در کلاس» برای آنزیم متیلترانسفراز tRNA به نام METTL1. اصلاح N7-متیلگوانوزین (m7G) یکی از شایعترین اصلاحات tRNA است که عمدتاً توسط کمپلکس پروتئینی METTL1–WDR4 کاتالیز میشود. METTL1 به عنوان یک آنزیم کلیدی در تبدیل انکوژنیک و حفظ چندین بدخیمی تهاجمی شناخته شده است؛ با این حال، پیامدهای بالینی هدف قرار دادن درمانی یک آنزیم اصلاحکنندهٔ tRNA تاکنون مشخص نشده بود. پژوهشگران با غربالگری با توان بالا ۲۵۰٬۰۰۰ ترکیب دارویی، STM4529 را شناسایی کردند که METTL1 را با IC50 حدود ۱۵ میکرومولار مهار میکرد. پس از بهینهسازی شیمیایی گسترده برای قدرت، انتخابپذیری و خواص فارماکوکینتیک، STM9005 شناسایی شد. STM9005 فعالیت آنزیم نوترکیب METTL1 را با IC50 کمتر از ۱۳ نانومولار مهار کرد و اتصال با میل ترکیبی بالا به METTL1 با Kd برابر با ۲ نانومولار را نشان داد. این ترکیب بیش از ۱۰٬۰۰۰ برابر انتخابپذیری برای METTL1–WDR4 در مقایسه با پانلی از ۴۹ متیلترانسفراز RNA، DNA و پروتئین نشان داد. درمان بسیاری از مدلهای سلول سرطانی (شامل لوسمی، ملانوما، کارسینوم پانکراس، سرطان مری و کارسینوم ریه سلول کوچک) با STM9005 رشد سلول را مسدود کرد، تغییرات تمایزی ایجاد کرد و پیشرفت چرخهٔ سلولی را مختل ساخت. این اثرات سلولی با کاهش انتخابی m7G بر روی زیرمجموعهای از tRNAها و کاهش سطوح بیان آنها همراه بود که بر ترجمهٔ mRNAهای انکوژنیک تأثیر میگذاشت. پژوهشگران نشان دادند که مهار دارویی METTL1 در داخل بدن، رشد تومور را مختل کرده و بهطور قابلتوجهی بقا را در چندین مدل سرطان موشی با منشأ بافتی مختلف افزایش میدهد. در مجموع، نتایج این مطالعه یک اثبات مفهوم قوی ارائه میدهند که هدف قرار دادن متیلاسیون tRNA یک مسیر امیدوارکننده برای درمان ضدسرطان است و نشان میدهند که مهار کاتالیتیک METTL1 یک استراتژی درمانی علیه چندین بدخیمی تهاجمی محسوب میشود.
METTL1 و اصلاح m7G — نقشی کلیدی در سرطان
بیش از ۱۵۰ اصلاح RNA تاکنون توصیف شده است که tRNA یکی از اصلاحشدهترین گونههای RNA محسوب میشود. اصلاحات tRNA برای تاخوردگی، پایداری و عملکرد tRNA حیاتی هستند. یکی از شایعترین اصلاحات tRNA، m7G است که در موقعیت ۴۶ tRNA (m7G46) توسط کمپلکس هترودیمری METTL1–WDR4 قرار میگیرد. METTL1 به عنوان جزء کاتالیتیک فعال کمپلکس عمل میکند و WDR4 نقش داربستی و اتصال به RNA را دارد. اصلاح m7G بر روی tRNA نقش مهمی در تثبیت ساختار tRNA، تنظیم ترجمهٔ mRNA و تأثیر بر تعدادی از فرایندهای سلولی از جمله پاسخ به استرس و انکوژنز دارد. مطالعات اخیر نشان دادهاند که METTL1 ممکن است اصلاح m7G را بر روی mRNAها و پیشسازهای microRNA نیز قرار دهد، هرچند با نرخ بسیار کمتری نسبت به سطوح m7G در بخش tRNA. شواهد فزایندهای نشان میدهند که اختلال در اصلاحات tRNA و مسیرهای آنها به پاتوژنز بیماریهای انسانی از جمله سرطان کمک میکند. بهطور قابلتوجه، تنظیم افزایشی METTL1 و فعالیت کاتالیتیک آن با تبدیل انکوژنیک و همچنین شروع و حفظ بدخیمیهای تهاجمی خوني و جامد از جمله لوسمی میلوئید حاد (AML)، ملانوما، گلیوبلاستوما، سرطان کبد و ریه مرتبط است.
توسعه و توصیف STM9005 — یک مهارکنندهٔ قوی و انتخابی
پژوهشگران یک غربالگری با توان بالا از ۲۵۰٬۰۰۰ ترکیب دارویی متنوع انجام دادند. پس از غربالگری اولیه، STM4529 به عنوان یک ترکیب غیرمرتبط با S-آدنوزیل متیونین (non-SAM) شناسایی شد که METTL1 را با IC50 حدود ۱۵ میکرومولار مهار میکرد. تحلیل تشدید پلاسمون سطحی (SPR) نشان داد که اتصال STM4529 به METTL1 با آنالوگ SAM به نام S-آدنوزیل هوموسیستئین (SAH) رقابتی بود که نشاندهندهٔ اتصال آن به سایت کاتالیتیک METTL1 است. پس از بهینهسازی شیمیایی گسترده برای قدرت، انتخابپذیری و خواص جذب–توزیع–متابولیسم–دفع در شرایط آزمایشگاهی و درونتنی، STM9005 شناسایی شد. STM9005 فعالیت آنزیم نوترکیب METTL1 را با IC50 کمتر از ۱۳ نانومولار مهار کرد؛ مقداری که با حد تشخیص پایینتر آزمون محدود شده بود. برای استفاده از یک سیستم آزمون حساستر و تأیید اتصال به METTL1 در یک سیستم متعامد، تحلیل SPR انجام شد که اتصال مستقیم استوکیومتری با میل ترکیبی بالا STM9005 به METTL1 با Kd برابر با ۲ نانومولار را نشان داد. علاوه بر این، با استفاده از یک آزمون اتصال هدف سلولی، پژوهشگران نفوذ سلولی و اتصال STM9005 به METTL1 در سلولها را با IC50 برابر با ۱۳ نانومولار تأیید کردند.
انتخابپذیری بالا و مشخصات ایمنی STM9005
STM9005 به عنوان یک ترکیب بسیار اختصاصی برای METTL1 یافت شد، زیرا در غلظتهای قابلمقایسه هیچ تأثیری بر فعالیت سایر RNA-متیلترانسفرازها (METTL3/14، METTL16، BCDIN3D، TSG1 و NSUN2) نداشت و بیش از ۱۰٬۰۰۰ برابر انتخابپذیری برای METTL1–WDR4 در مقایسه با پانل گستردهای از ۴۹ متیلترانسفراز RNA، DNA و پروتئین نشان داد. علاوه بر این، هیچ گونه سمیت خارج از هدف قابلتوجهی زمانی که STM9005 در پانل گستردهای از ۹۷ کیناز و بیش از ۷۰ آزمون بررسی گیرندهها و آنزیمهای مرتبط با سمیت دارویی آزمایش شد، شناسایی نشد.
اثرات سلولی STM9005 — توقف رشد، تمایز و اختلال چرخهٔ سلولی
برای بررسی پتانسیل ضدسرطانی STM9005 در مدلهای سلولی، پژوهشگران ابتدا تأثیر درمان با STM9005 را در سه پانل مختلف سلول سرطانی با استفاده از آزمونهای رنگسنجی که فعالیت متابولیک را اندازهگیری میکنند (آزمون MTS) بررسی کردند. آنها کاهش وابسته به دوز در تکثیر سلولهای لوسمی انسانی، مدلهای AML اولیهٔ موشی و مدلهای سرطان جامد انسانی و موشی از منشأ بافتی مختلف (پوست، ریه، پانکراس، کولورکتال، مری و بافت نرم) مشاهده کردند. در زمینهٔ بدخیمیهای خوني، مهار دارویی METTL1 با استفاده از STM9005 باعث تمایز میلوئیدی قابلتوجه و وابسته به دوز در هر دو مدل انسانی و موشی اولیهٔ AML شد. علاوه بر این، پژوهشگران نشان دادند که درمان با STM9005 باعث اختلال قابلتوجه در چرخهٔ سلولی میشود، با افزایش وابسته به دوز در سلولهای فاز G0/G1 و کاهش قابلتوجه تعداد سلولها در فاز S به عنوان شایعترین تغییرات در بین سلولهای آزمایششده. تحلیل وسترن بلات نشانگرهای مرتبط با چرخهٔ سلولی، اختلال چرخهٔ سلولی مشاهدهشده در مدلهای مختلف سرطان را تأیید کرد.
اثرات مولکولی STM9005 — کاهش m7G بر tRNA و تأثیر بر ترجمهٔ mRNA
برای ارزیابی تغییرات مولکولی ناشی از درمان با STM9005، پژوهشگران تأثیر آن را در لایههای مختلف ترانسکریپتوم تحلیل کردند. آنها ابتدا توالییابی tRNA با القای جابجایی (mim-tRNA-seq) را برای بررسی وضعیت اصلاح m7G بر روی بخشهای tRNA از تومورهای ملانومای B16F10 و AML اولیهٔ موشی انجام دادند. تحلیل دادههای mim-tRNA-seq کاهش بسیار اختصاصی و قابلتوجه در نشانگر m7G46 در tRNAهای شناختهشدهٔ اصلاحشده با m7G را آشکار کرد — نتیجهای که بین هر دو مدل سرطان بسیار مشابه بود. بررسی بعدی بیان افتراقی tRNA از همان دو مدل سرطان، تنظیم کاهشی انتخابی زیرمجموعهای از tRNAهای اصلاحشده با m7G را پس از مهار دارویی METTL1 نشان داد که با استفاده از وسترن بلات در پانلی از بسترهای tRNA اصلاحشده با m7G تأیید شد.
اثبات مفهوم — هدف قرار دادن متیلاسیون tRNA به عنوان یک استراتژی ضدسرطان
در مجموع، نتایج این مطالعه یک اثبات مفهوم قوی ارائه میدهند که هدف قرار دادن متیلاسیون tRNA یک مسیر امیدوارکننده برای درمان ضدسرطان است و نشان میدهند که مهار کاتالیتیک METTL1 یک استراتژی درمانی علیه چندین بدخیمی تهاجمی محسوب میشود. این یافتهها میتوانند راه را برای توسعهٔ بالینی مهارکنندههای METTL1 و سایر درمانهای هدفمند اپیترانسکریپتومیک هموار کنند. با توجه به نقش کلیدی METTL1 در سرطانهای مختلف، STM9005 میتواند به عنوان یک کاندیدای امیدوارکننده برای درمان سرطانهای جامد و خونی مورد توجه قرار گیرد.
پایان مطلب/