آسیب طناب نخاعی(SCI) منجر به ایجاد محیطی پیچیده می شود که برای ترمیم مناسب نیست به نحوی که فاکتورهای رشد لازم در این مکان به میزان کافی وجود ندارد و از طرف دیگر جایگاه آسیب مملو از فاکتورهایی است که بازسازی را مهار می کنند.

محققین در بررسی جدیدی موفق شدند مسیرهای سلولی جدیدی را کشف کنند که می‌توانند در افزایش طول عمر موثر باشند. به گفته یکی از دانشمندان این گروه پژوهشی، شاید بتوان با کمک این مسیرهای سلولی، طول عمر انسان را بین 400 تا 500 سال افزایش داد.

همه ما هنگام ایجاد یک زخم روی پوستمان، در اولین اقدام به دنبال راهی برای بهبود آن می‌گردیم. ولی برای بهبود زخم یک سری فعالیت‌های بیولوژیکی در بدن ما اتفاق می‌افتد که به بافت آسیب دیده اجازه می‌دهد خود را ترمیم کند.

در مطالعه ای جدید محققین نشان داده اند که طی گذشت زمان سلول های بنیادی نئوکورتکس باید از وضعیت های مختلف بلوغ بگذرند و هر کدام به نوع مجزایی از نورون تمایز یابند. تولید نوع صحیح نورون به کمپلکس پروتئینی خاص مربوط به آن بستگی دارد.

تیمی بین‌المللی از دانشمندان نوع جدیدی از سلول ایمنی را کشف کردند که می‌تواند با حمله به اغلب سلول‌های انواع مختلف سرطان آن‌ها را از بین ببرد. امروزه پزشکان و پژوهشگران سخت در تلاشند تا یک بار و برای همیشه سرطان را درمان کنند. حال به نظر می‌رسد که تیمی از محققین دانشگاه کاردیف انگلستان دست به کشف جدیدی زده‌اند که می‌تواند مقدمه‌ساز چنین دستاوردی باشد.

محققین در کالج پادشاهی لندن نشان داده اند که چگونه نحوه پاسخ دهی ما به تغییرات رژیم غذایی مان در سطح مولکولی، نقش مهمی را در فرایند پیر شدن بازی می کند و این فرایند بوسیله مکانیسم های ژنتیکی کلیدی هدایت می شود.

سلول های انسانی به تنش هایی مانند آسیب DNA، عدم تعادل متابولیک و گرسنگی به صورت تلاش برای ترمیم پاسخ می دهند و در صورتی که این امر جواب ندهد دچار مرگ سلولی برنامه ریزی شده القا شده موسوم به آپوپتوز می شوند. آپوپتوز یک سرنوشت سلولی بسیار تنظیم شده است که روزانه 50 تا 70 میلیارد سلول را حذف می کند.

هپارین یک داروی عمومی برای رقیق سازی خون در سراسر دنیا است. اما ساختارهای قندی هپارین و خانواده قندی گسترده تر هپاران سولفات موجود در سلول ها به خوبی نشان داده نشده اند.

در گذشته دلیل سفت شدن رگ‌ها با افزایش سن، ته نشینی کلسیم و دلیلی ناشناس شناخته شده بود. بر اساس آخرین نتایج بدست آمده توسط مولکولی به نام Poly ADP-Ribose این فرایند مورد آزمایش قرار گرفت.

کارسینومای هپاتوسلولار(HCC) شایع ترین شکل از سرطان های کبدی و دلیل اصلی مرگ های سرطانی در سراسر دنیا است.

کمپانی AMSBIO مدعی انجام اولین کارآزمایی بالینی و استفاده از سلول های اپی تلیالی قرنیته مشتق از سلول های iPSC در دنیا شده است، این امر بوسیله پروفسور ریوهی و همکارانش در دانشگاه اوزاکا صورت گرفته است.

تیمی تحقیقاتی در انستیتو لایبنیز آلمان روشی را برای جداسازی و حفاظت انجمادی سلول های بیضه ارائه کرده اند. این امر اجازه تولید بیوبانک هایی از گامت ها و سایر سلول های موجود در مجرای تولید مثلی گونه های گربه سان در معرض خطر انقراض ارائه می دهد.

قلب نیرو محرکه لازم برای جریان خون در بدن را فراهم می کند و خون را از طریق انقباض و انبساط های مکرر عضلات قلبی به سراسر بدن پمپ می کند. آسیب به بافت قلبی به دلایل مختلف از جمله انسداد شریان های کرونری و انفارکته قلبی می تواند موجب آسیب های جبران ناپذیری به قلب شود.

محققین دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد از فناوری سلول های بنیادی استفاده کرده اند تا سلول های انسانی پیر را مجبور به جوان شدن مجدد بکنند و اثری که پیری روی سلول ها می گذارد را معکوس کنند.

گزارشی بوسیله محققین دانشگاه هوکائیدو نشان می دهد زمانی که نوع خاصی از سلول های عضلانی پیر می شود، ورزش تنها می تواند قدرت بیماری های مخرب عضلانی را بهبود ببخشد. این مطالعه جانوری نشان می دهد که ورزش و یک داروی مربوط به پیری سلولی می تواند به موارد میوپاتی مزمن کمک کند.