محققین دانشگاه UCLA مولکولی را شناسایی کرده اند که به حفظ یک تعادل سالم در سلول های مجاری هوایی و بافت ریوی کمک می کند. در صورتی که نقش این ترکیب که تنها در سلول های جداسازی شده موشی و انسانی تست شده است اثبات شود می توان به یافتن داروهای جدید برای درمان یا مهار سرطان ریه امیدوار بود.

پژوهشگران بیش از یک دهه تلاش کرده‌اند تا نوعی شبکیه مصنوعی دیجیتال ابداع کنند که قابلیت کاشت در چشم را داشته باشد و امکان دوباره دیدن را برای افراد نابینا فراهم کند.

محققین استراتژی جدیدی را برای استفاده از سلول های بنیادی پرتوان القایی(iPSCs) برای تنظیم واکنش ایمنی بافت های پیوند شده پیشنهاد کرده اند.

امروزه محققین توانسته اند ارگانوئیدها یا مینی اندام هایی مانند کبد، ریه و پانکراس را در آزمایشگاه تولید کنند. اخیرا، با رشد سلول های بنیادی پرتوان این امر برای کلیه ها نیز اتفاق افتاده است.

نتایج پیش بالینی استفاده از سلول های CAR T علیه مارکر BCMA در درمان بیماری مولتیپل میلوما نشان دهنده موفق بودن این روش درمانی بوده است.

محققان ژاپنی در مطالعه ای نوین به‌ جای جایگزین کردن کامل ماهیچه قلب یا عضوی جدید، سلول‌های ماهیچه قلب را بر روی صفحات تجزیه‌پذیر قرار داده و وارد قسمت‌های آسیب دیده قلب می‌کنند.

پارکینسون و مولتیپل اسکلروزیس(MS)، بیماری‌هایی هستند که به مغز و سیستم عصبی مرکزی آسیب می‌رسانند. محققین براین باورند که این آسیب می‌تواند ناشی از یک عامل مشکل زا در عملکرد سیستم ایمنی بدن باشد.

دو رویکرد جدید به طور قالب برای شبیه سازی مدل های برون تنی مناسب از نظر فیزیولوژیک اندام های انسانی استفاده شده اند: ارگانوئیدها و اندام روی چیپ (organ-on-a-chip)

گروهی از پژوهشگران موفق شدند شنوایی را در موش مدل دارای ناشنوایی DFNB9 (یکی از رایج‌ترین فرم‌های ناشنوایی ژنتیکی مادرزادی) بازیابی کنند.

برای اولین بار، محققین یک برنامه ژنتیکی را شناسایی کرده اند که در تعیین هویت پیش سازهای ریوی پریموردیال نقش دارد. این پیش سازها، سلول های جنینی هستند که بعد از تولد به سلول های پوشاننده سیستم تنفسی تبدیل می شوند. به عقیده محققین، این یافته می تواند در درمان بیماری های سیستم تنفسی مانند بیماری ریوی انسدادی مزمن(COPD)، نقصان آلفا-1 آنتی تریپسین و فیبروز کیستیک کمک کننده باشد.

شبکیه چشم، لایه‌ای متشکل از سلول‌های متفاوت موسوم به گیرنده های نوری (photoreceptors) است که به میزان متفاوتی از نور واکنش نشان می‌دهند. سلول‌هایی که نور زیادی را پردازش می‌کنند، سلول های مخروطی و سلول‌هایی که نور کمتری را پردازش می‌کنند، سلول های استوانه ای نام دارند.

توانایی اصلاح ژن‌های موجود در ارگانیسم‌های زنده می‌تواند فرصت درمان بسیاری از بیماری‌های وراثتی را فراهم کند؛ اما بسیاری از این ابزارهای اصلاح ژن نمی‌توانند قسمت‌های اصلی DNA را هدف قرار دهند و ابداع یک فناوری با چنین قابلیتی نیز بسیار دشوار است، زیرا بافت زنده، انواع گوناگونی از سلول‌ها را در بر دارد.

پژوهشگران در بررسی‌های خود دریافته اند که پیوند نوع خاصی از سلول‌های ریه موش‌های سالم به موش‌های مبتلا به آنفلوانزا می‌تواند به ترمیم آسیب‌های ریوی آنها کمک کند. در این آزمایش، سلول‌های خاصی موسوم به سلول‌های آلوئولار نوع دو (AT2)، از ریه موش های سالم به موش‌های ناسالم پیوند زده شد تا به تنفس ساده‌تر آنها و بهبود سطح اکسیژن دریافتی کمک کند.

سلول های بنیادی و پیش ساز عصبی(NSPCs) که از ناحیه تحت بطنی(SVZ) منشا می گیرند، می توانند به ترمیم آسیب مغزی ناشی از اختلالات سیستم عصبی مرکزی کمک کنند.

محققان برای نخستین بار توانسته اند روشی را برای پرینت سه‌بعدی پوست زنده و رگ‌های خونی آن ارائه دهند. این پژوهش، گام قابل‌توجهی در تولید پوست های طبیعی تر و شبیه تر به پوست بدن محسوب می شوند.