اختلالات دو قطبی یک اختلال پیچیده روانی عصبی است که به وسیله دوره های متناوب سرخوشی و افسردگی مشخص می شود و متاسفانه درمانی ندارد و 15درصد چنین بیمارانی مرتکب خودکشی می شوند. به همین دلیل سازمان سلامت جهانی این بیماری را در رأس اختلالاتی قرار داده است که مرگ و میر در آن ها زیاد است.

در موش، سلول های بنیادی عصبی اولیه وابسته به فاکتور مهاری لوکمیا(LIF) پتانسیل نورون زایی بالاتری در مقایسه با سلول های بنیادی عصبی وابسته به bFGF نشان داده اند. بنابراین سلول های بنیادی عصبی اولیه قابل تکثیر، برای مطالعات تحقیقاتی و ایجاد استراتژی های درمانی برای بیماری های نورولوژیک مورد نیاز هستند.

به نظر می رسد که یک ژل چسبنده و غنی از پروتئین که بوسیله محققین در جان هاپکینز طراحی شده است می تواند به سلول های بنیادی کمک کند که در در قلب رت ها باقی بمانند و متابولیسم آن ها را بعد از پیوند بهتر کرده و بدین طریق عملکرد قلبی که دچار حمله شده است را بهبود ببخشند. یافته های این مطالعه راهی را برای درمان قلب انسان بعد از حمله قلبی ارائه می دهد.

مهندسین MIT نانوذره های پروتئینی مغناطیسی را طراحی کرده اند که می توانند برای ردیابی سلول ها و یا مونیتورکردن برهمکنش های درون سلول ها مورد استفاده قرار گرفته اند. این نانوذره ها ورژن تقویت شده از یک پروتئین مغناطیسی ضعیف و طبیعی به نام فریتین هستند.

مطالعه ای جدید ژنی به نام TLE6 را شناسایی کرده است که موتاسیون آن می تواند مسئول کشندگی جنینی انسان در مراحل اولیه تکوین باشد.

آناتومی و ترکیب منحصر بفرد پریودنتیوم، بازسازی و بهبود بافت پریودنتال را امری مشکل و پیچیده می کند. بازسازی پریودنتال می تواند مراحل حیاتی ترمیم زخم همراه با تکوین پریودنتال را به منظور احیای بافت از دست رفته شبیه سازی کند.

بر مبنای مطالعه ای که پیش از این صورت گرفته بود و طی آن بازبرنامه ریزی نورون ها در مغز جانوران زنده مورد تایید قرار گرفته بود، محققین در انستیتو سلول های بنیادی هاروراد نشان دادند که شبکه های ارتباطی بین نورون های بازبرنامه ریزی شده و سلول های مجاورشان می تواند تغییر یابد.

پس از شناسایی سلول های بنیادی و پر رنگ شدن نقشی که این سلول ها می توانند در زمینه درمانی و طب بازساختی ایفا کنند، محققین بسیاری به این زمینه تحقیقاتی روی آورده اند و دستاوردهایی داشته اند که اغلب این نوآوری ها در آمریکا و اروپا صورت گرفته است.

به نظر می رسد محققین در حال حاضر با استفاده از پرینت سه بعدی دست به طراحی و ساخت هر بافت و اندام پیچیده ای در بدن می زنند که شامل قلب بیوفیشیال، پروتزها و حتی دنده و جناغ مصنوعی بوده است. با تمام این تحولات و بسیاری از یافته هایی که در راه است، این که پرینت سه بعدی بخش بزرگی از آینده پزشکی را در بر بگیرد دور از انتظار نیست.

مطالعه ای جدید در انستیتو کارولینسکا سوئد نشان می دهد که سلول های عضلات قلبی جدید در موش عمدتا بلافاصله بعد از تولد شکل می گیرند. بعد از دوره نوزادی شماری از سلول های عضلانی قلب تغییر نمی کنند و رشد قلبی همانند قلب انسان، تنها به وسیله افزایش اندازه سلولی اتفاق می افتد.

فردریک هنری لوی یک نورولوژیست آمریکایی یهودی متولد شده در آلمان بود که برای اولین بار واقعه ای به نام اجسام لوی(Lewy bodies) را در سال 1912 توصیف کرد. این اجسام تجمعاتی از پروتئین های چسبنده به نام آلفا سینوکلئین هستند که در سلول های عصبی مغزی ساخته می شوند و منجر به آسیب و مرگ این سلول های مغزی می شوند.

کارگاه تئوری و عملی «کشت سلول و روش‌های آنالیز مواد زیست‌فعال» به مدت دو روز در پژوهشگاه مواد و انرژی برگزار می‌شود.

چندین بحث اخلاقی در زمینه کار با سلول های بنیادی وجود دارد. این بحث های اخلاقی اولین بار در سال 2005 با دستورالعمل هایی که در مورد کار با سلول های بنیادی جنینی انسان به وسیله آکادمی ملی وضع شد، مطرح شد. این محققین را مجبور کرد که در مطالعه با استفاده از سلول های بنیادی جنینی با مسئولیت، اخلاق مداری و حساسیت بیشتری کار کنند.

تیمی از محققین دانشگاه های فلوریدا و پیتزبورگ برای اولین بار نشان داده اند که چگونه مجموعه ای از سلول های تخصص یافته با دستکاری رفتار سلول های کلیدی سیستم ایمنی زنده می مانند.

با استفاده از یک تکنیک حساس جدید به نام توالی یابیRNAی تک سلولی روی سلول های موش، محققین اولین نقشه ژنی با رزولوشن بالا را برای گوش داخلی نوزاد موش ارائه دادند.