محققین در مرکز سرطان Dana-Farber نشان داده اند که خاموش کردن یک تک ژن می تواند منجر به تولید سه تا پنج برابری تولید سلول های قرمز خونی از سلول های بنیادی می شود.

محققین در مدرسه پزشکی دانشگاه ایندیانا دریافته اند که بلوک کردن فعالیت یک پروتئین کلیدی می تواند به طور معنی داری پاسخ های ایمنی پیوند علیه میزبان(GVHD) را در بیمارانی که متحمل پیوند سلول های بنیادی شده اند، کاهش دهند.

محققین در دانشگاه Simon Fraser روش پیشگامانه ای را طراحی کرده اند که منجر به شناسایی و جداسازی سلول های بنیادی موجود در لوزه ها می شود. این مطالعه می تواند راه را برای مبارزه با سرطان های دهانی هموار کند.

محققین در دانشگاه گریفیت راه جدیدی را که منجر به پیشرفت در درمان و ترمیم طناب نخاعی آسیب دیده می شود، معرفی کرده اند.

در یک مطالعه موفق، محققین چینی سلول های بنیادی جنینی را به موش هایی که برای بیماری آلزایمر مدل شده بودند پیوند کردند.

برخلاف بازسازی بافت دوزیستان، آسیب های ترومایی در پستانداران مشخصا با ایجاد بافت اسکار ترمیم می شوند. محققین کشف کرده اند که برخی از سوش های موشی بدون ایجاد بافت اسکار ترمیم می شوند که این عمل با مختل کردن پروتئینی به نام Sdf1 اتفاق می افتد که به طور طبیعی سلول های سفید خونی را به جایگاه آسیب فرا می خواند.

زمانی که سلول های سرطانی بر سر گلوکز با سلول های ایمنی به رقابت می پردازند، سلول های سرطانی هستند که برنده می شوند. در نتیجه، سلول های T سیستم ایمنی سالم نمی مانند و مبارزه عادلانه ای با سلول های سرطانی نخواهند داشت و مغلوب خواهند بود.

مهار سیگنالینگ Mek/Erk به وسیله مهارکننده های دارویی، خودنوزایی و پرتوانی سلول های بنیادی جنینی موش را افزایش می دهد. جالب تر این است که سیگنالینگ Erk برای خودنوزایی سلول های بنیادی جنینی ضروری است.

محققین در انستیتو فرانسیس کریک با مطالعه روی مگس های سرکه، مکانیسم جدیدی را شناسایی کرده اند که سلول های بنیادی را از استرس ایجاد شده بوسیله اسیدهای چرب غیر اشباع طی استرس اکسیداتیو محافظت می کند.

تمایز اپی تلیوم تیروئیدی دارای عملکرد از سلول های بنیادی پرتوان می تواند کاربرد بالقوه ای در طب ترمیمی داشته باشد. با این حال، پیشرفت به سمت این هدف به دلیل فقدان درک کافی از مسیرهای سیگنالینگ مورد نیاز برای تمایز و بدون این که از بیش بیان اجباری ترانس ژن های اگزوژن استفاده کنیم کاری سخت است.

مطالعه ای جدید اطلاعاتی را در مورد چگونگی تکوین فولیکول های مو و پوست پیرامون آن ارائه داده اند. این مطالعه برای درک برهمکنش های بین سلول های بنیادی و محیط شان(نیچ) طی تکوین جنینی حیاتی است و می تواند تلاش هایی که در آینده به منظور ساخت گرافت های پوستی با فولیکول های موی دارای عملکرد یا برای بازسازی موهای از دست رفته در بیماران صورت می گیرد را تسهیل کند.

پیش از این محققین هرگز نتوانسته بودند ویرایش های ژنی همزمانی را روی ژنوم یک ارگانیسم انجام دهند. اما اینک جورج چرچ و همکارانش در انستیتو Wyss وابسته به دانشگاه هاروارد از تکنیک ویرایش ژن CRISPR-Cas9 برای مهندسی ژنتیک DNAی خوک در 62 جایگاه استفاده کرده اند.

زمانی که در مورد سلول های بنیادی صحبت می کنیم با چیزهای خیلی جالبی روبرو می شویم: تولید بسیار زیاد این سلول ها می تواند منجر به سرطان شود و تولید بسیار کم آن ها نیز می تواند ترمیم و حفظ بدن را مهار کند.

هورمونی به نام سروتونین که بیشتر به خاطر نقشی که در احساسات دارد شناخته شده است، می تواند به گورخرماهی در ریکاوری آسیب طناب نخاعی کمک کند. این یافته ها می تواند به مطالعات روی بیماری های نورون های حرکتی با فلجی ناشی از آسیب نخاعی کمک کند.

درمان آسیب مغزی ترومایی(TBI) با استفاده از سلول درمانی یک زمینه مهم در مطالعات پزشکی امروزی است. با این حال، سلول های بنیادی تزریق شده به سیستم عصبی مرکزی با مشکلاتی مواجه هستند که شامل خونریزی داخل جمجمه و یا ناتوانی سلول های بنیادی در رسیدن به نواحی آسیب دیده مغزی است.