پژوهشگران در سال ۲۰۲۶ با گسترش کارآزمایی‌های بالینی مبتنی بر سلول‌های مزانشیمی مشتق از بندناف، گام تازه‌ای در مسیر درمان بیماری‌های پیشرفته کبدی برداشته‌اند.

تفاوت‌های بسیار ظریف میان سلول‌های بنیادی، در تعامل با ساختار کروماتین و محیط بافت، به‌تدریج تقویت شده و الگوی منظم و پایدار روده را در زمان رشد و بازسازی ایجاد می‌کند.

درمان‌های نوین ام‌اس با القای تحمل ایمنی نسبت به میلین، نتایج موفق و ایمنی در کارآزمایی‌ها داشته‌اند.

پیشرفت‌های اخیر در حوزه سلول‌های بنیادی پرتوان القایی نشان می‌دهد که این فناوری در سال ۲۰۲۶ بیش از هر زمان دیگری به کاربردهای درمانی واقعی نزدیک شده است.

واکسن GAD-Alum تزریقی به غدد لنفاوی در بیماران دارای ژن HLA DR3-DQ2، بیش از ۵۰٪ توانایی تولید انسولین را حفظ کرده و اکنون در فاز ۳ کارآزمایی بالینی قرار دارد.

نتایج جدید منتشرشده در تابستان ۲۰۲۶ نشان می‌دهد یک روش نوین سلول‌درمانی اتولوگ توانسته روند تخریب کلیه را در بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی کندتر کند.

سلول‌های بنیادی مزانشیمی به یکی از موفق‌ترین رویکردهای سلول‌درمانی برای درمان فیستول‌های پیچیده پری‌آنال در بیماران مبتلا به بیماری کرون تبدیل شده‌اند.

درمان کلوفازیمین و تنظیم RNAهای غیرکدکننده کلیدی در پیشرفت تومور و مقاومت دارویی سرطان پروستات کشنده

سلول‌های بنیادی با ایجاد مدل‌های آزمایشگاهی پیشرفته و درمان زخم‌های مزمن کف پا، امید تازه‌ای برای بیماران جذام ایجاد کرده و راهکارهای نوینی در مبارزه با این بیماری باستانی ارائه می‌دهند.

برای نخستین بار در جهان، یک بیمار مبتلا به سرطان تخمدان پیشرفته درمان آزمایشی ZI-MA4-1 را دریافت کرد.

پژوهشگران نشان دادند گیرنده‌های IL-4Rα و IL-13Rα1نقش‌های متفاوتی در گاستریت ائوزینوفیلیک دارند به‌طوری‌که یکی عمدتاً ورود سلول‌های التهابی را کنترل می‌کند و دیگری عامل اصلی بازسازی و تغییرات آسیب‌زای بافت معده است.

آغاز یک کارآزمایی بالینی فاز III مبتنی بر سلول‌های بنیادی، امید تازه‌ای برای درمان بیماری پارکینسون ایجاد کرده است.

پژوهشگران با توسعه پانسمانی از نانوالیاف گیاهی و زیست‌فعال موفق شده‌اند ساختاری بسازند که هم‌زمان از رشد باکتری‌ها جلوگیری کرده و شرایط مطلوبی برای ترمیم سریع‌تر زخم فراهم می‌کند.

پیوند دو واحدی خون بندناف با رژیم‌های هوشمندانه و انبساط سلولی، نتایجی هم‌تراز با پیوند نیمه‌همسان دارد، با خطر کمتر GVHD و بقای بالای بدون پیشرفت، به‌ویژه در بزرگسالان.

انتشار نتایج چند کارآزمایی بالینی مهم در ژوئن و ژوئیه ۲۰۲۶ نشان می‌دهد سلول‌درمانی به یکی از امیدوارکننده‌ترین رویکردها برای درمان بیماری‌های کلیوی تبدیل شده است.