اخبار بین المللی

درمان سلولی OpCT-001 برای بیماری‌های شبکیه، از ۲۰۲۵ در کارآزمایی CLARICO فاز ۱/۲a تحت بررسی است و گواهی‌های Fast Track و Orphan Drug را از FDA دارد.

نتایج مطالعات بالینی نشان می‌دهد این روش می‌تواند روند تخریب عضلات اسکلتی و آسیب قلبی ناشی از بیماری را کاهش دهد و مسیر را برای ورود نخستین درمان سلولی اختصاصی این بیماری هموار کند.

خون بند ناف، منبع ارزشمندی برای درمان بیماری‌هاست و چالش اصلی، مدیریت جمع‌آوری و ذخیره‌سازی آن است.

ماه ژوئیه ۲۰۲۶ با پیشرفت‌های قابل توجهی در حوزه درمان بیماری‌های گوارشی و کبدی با سلول‌های بنیادی همراه بود.

ژن‌درمانی سیستینوزیس با سلول‌های بنیادی خود بیمار، از پژوهش روی موش تا کارآزمایی بالینی موفق در بزرگسالان (CTNS-RD-04) و آغاز مطالعه روی کودکان (DFT383) پیشرفت کرده است.

ترونتینمب داروی جدید آلزایمر است که با فناوری ویژه از سد خونی‑مغزی عبور کرده، پلاک‌ها را سریع و بی‌خطر پاک می‌کند و هم‌اکنون در فاز ۳ آزمایش می‌شود.

پروژه‌های RanoKure و Pulp'R با تزریق سلول‌های بنیادی، حس و جریان خون دندان را بازگردانده‌اند و ماتریکس دنتین با داربست‌های نانو (مانند PRF و سیلیکا) پل عاجی تشکیل می‌دهد.

یک مطالعه بالینی جدید در سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون بندناف می‌توانند به عنوان یک رویکرد نوین برای درمان آسیب مغزی نوزادان ناشی از کمبود اکسیژن مورد بررسی قرار گیرند.

دانشمندان با توسعه ارگانوئیدهای نخاعی انسانی مشتق از سلول‌های بنیادی، مدل سه‌بعدی جدیدی ساخته‌اند که می‌تواند پیچیدگی‌های نخاع انسان را در آزمایشگاه بازسازی کند..

برای نخستین بار در تاریخ پزشکی بازساختی، پژوهشگران موفق شدند بافت‌های کبد و کلیه را در شرایط ریزگرانش ایستگاه فضایی بین‌المللی چاپ زیستی کنند.

کارآزمایی‌های سلول‌های بنیادی عصبی برای هانتینگتون، ایمنی اولیه را نشان داده و امید به بازسازی عصبی را افزایش داده است.

نتایج یک کارآزمایی بالینی جدید در انگلستان نشان می‌دهد که استفاده از سلول‌های CAR-T در بیماران مبتلا به لوپوس سیستمیک مقاوم به درمان، توانسته است علائم بیماری را به‌طور چشمگیری کاهش دهد.

محققان نشان دادند که سلول‌های بنیادی خود بیمار می‌تواند سطح قرنیه را در بیماران مبتلا به سوختگی‌های شدید شیمیایی بازسازی کرده و بینایی را بهبود بخشد.

NurOwn در فاز ۲ ALS ایمن بود، پیشرفت را در بیماران سریع کند کرد و ALSFRS-R و بیومارکرها (نوروتروفیک ↑، التهابی ↓) را بهبود بخشید.

آغاز یک کارآزمایی بالینی جدید در سال ۲۰۲۶ امیدهای تازه‌ای را برای درمان نفروپاتی دیابتی زنده کرده است.