طب ترمیمی اخبار بین الملل

ترکیبات گیاهی مانند رزوراترول، کورکومین، EGCG، کورستین و سولفورافان با تعدیل ROS، حساسیت به شیمی‌درمانی و رادیوتراپی را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهند.

پایش غیرتهاجمی اکسیژن عضلات با فناوری طیف‌سنجی فروسرخ نزدیک (NIRS) و ارزیابی اثربخشی مداخلات درمانی از ورزش تا فیزیوتراپی

تزریق وریدی سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از جفت انسانی (PD-MSCs) آسیب تخمدانی ناشی از تیواستامید را به‌طور چشمگیری بهبود می‌بخشد.

پوست ماهی، با خواص شگفت‌انگیز ضدالتهابی و ضدمیکروبی، به یک پوشش بیولوژیکی نوین و کم‌هزینه برای ترمیم سریع‌تر و بهتر سوختگی‌ها و زخم‌های عمیق تبدیل شده است.

سازمان غذا و داروی آمریکا در سال ۲۰۲۵ شاهد تحولی بی‌سابقه در حوزه سلول درمانی و ژن درمانی بود.

تحقیقا اخیر نشان داد که تماس مزمن با مواد پلاستیکی مختل‌کننده هورمونی باعث کاهش پروتئین Nicastrin و تشدید التهاب در پوست بیماران HS می‌شود.

در سال ۲۰۲۵، سلول‌های بنیادی از درمان بیماری‌های لاعلاج تا ساخت اندام‌های مینیاتوری پیشرفت کرده و مرزهای پزشکی بازساختی را جابه‌جا کردند.

پژوهشگران چینی مکانیسم‌های مولکولی پیچیده‌ای را شناسایی کردند که چگونه splicing و polyadenylation جایگزین، رشد عصبی را تنظیم می‌کنند.

اختلال در تعادل فیوژن-فیشن میتوکندری و اختلال در میتوفاژی، نقش محوری در پاتولوژی اختلالات عصبی-رشدی از جمله اتیسم، بیش‌فعالی و سندرم رت ایفا می‌کند.

مدل‌های ارگانویید شبکیه‌ای نشان می‌دهند که اختلال و بی‌نظمی پروتئواستاز ناشی از جهش‌های RPGRIP1 چگونه در بروز و ارزیابی درمان‌های هدفمند بیماری‌های ارثی شبکیه نقش کلیدی دارد.

استراتژی‌های غربالگری مبتنی بر تست ایمونوشیمیایی مدفوع (FIT) و کولونوسکوپی (TCS) با در نظرگیری نرخ مشارکت مختلف، می‌توانند بار بیماری سرطان کولورکتال را کاهش دهند.

مرور جدیدترین دستاوردها در درمان آسیب عصب بینایی با استفاده از سلول‌های بنیادی و محصولات سلولی، از ترمیم سلول‌های گانگلیون تا بهبود بینایی

مهار فعالیتRhoA در سلول‌های بنیادی خونساز پیر می‌تواند اختلالات کروماتینی و نارسایی عملکردی مرتبط با پیری را معکوس کرده و توان بازسازی خون را تا حد قابل توجهی احیا کند.

مطالعات اخیر نشان می‌دهد که سلول‌های B در روده از مسیر کلاس‌سوئیچ چندمرحله‌ای و تحت‌تأثیر تغذیه و میکروبیوم، IgA اختصاصی و قدرتمند تولید می‌کنند.

مطالعات اخیر نشان داد که ترمیم اختلال لیزوزومی در سلول‌های بنیادی خونساز پیر قادر است ظرفیت بازسازی خون و تعادل متابولیکی آن‌ها را به‌طور قابل توجهی احیا کند.