مهندسی بافت

مدل‌های جنینی مبتنی بر سلول‌های بنیادی، ابزارهای آزمایشگاهی برای مطالعه رشد اولیه جنین، لانه‌گزینی و ناباروری هستند. این فناوری با وجود کاربردهای گسترده، با چالش‌های علمی و اخلاقی روبه‌رو است.

ارگانوئیدهای مغزی با ساخت مدل‌های سه‌بعدی مغز در آزمایشگاه، اثرات مواد اعتیادآور را مطالعه و درمان‌های شخصی‌سازی‌شده برای اعتیاد توسعه می‌دهند.

پژوهشگران مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) روش جدیدی برای برنامه‌ریزی سلول‌های ایمنی درون بدن توسعه داده‌اند که می‌تواند در آینده مسیر درمان برخی سرطان‌ها و بیماری‌های خودایمنی را تغییر دهد. 

سلول‌درمانی شبکیه با سلول‌های بنیادی، بینایی را تا ۱۴.۸ حرف بهبود می‌دهد و وارد مراحل پیشرفته کارآزمایی بالینی شده است.

دانشمندان برای اولین بار سلول‌های بنیادی جنینی را از جنین شبیه‌سازی‌شده میمون مارموست تولید کردند؛ گامی مهم به سوی شبیه‌سازی درمانی در انسان.

کلیه مصنوعی قابل کاشت با سلول‌های بنیادی و غشاهای سیلیکونی، بیماران کلیوی را بدون داروی سرکوب‌کننده ایمنی از دیالیز بی‌نیاز می‌کند.

سلول‌های بنیادی «شنل‌پوش» با مهندسی ژنتیکی یا پوشش فیزیکی، از حمله سیستم ایمنی فرار می‌کنند تا بدون داروهای سرکوب‌کننده، بیماری‌هایی مانند پارکینسون و دیابت را درمان کنند.

مهار بیش‌فعالی لیزوزوم در سلول‌های بنیادی خون‌ساز سالمند، توانایی بازسازی آن‌ها را بیش از هشت برابر افزایش می‌دهد و نویدبخش جوان‌سازی و کاهش بیماری‌های خونی است.

ربات‌های سلولی NPCbot از سلول‌های عصبی و نانوذرات مغناطیسی ساخته شده‌اند و با تحریک از راه دور، بدون الکترود کاشتنی، نخاع آسیب‌دیده را بازسازی می‌کنند.

سلول‌های بنیادی «فوکوزیله» با افزودن قند فوکوز، به سمت استخوان‌های پوک هدایت می‌شوند و بدون عوارض جانبی، شکستگی‌ها را ۹۴ درصد کاهش می‌دهند.

نتایج یک مطالعه بالینی نوآورانه نشان داد که هدایت هدفمند سلول‌های بنیادی مزانشیمی به سمت بافت استخوان می‌تواند خطر شکستگی‌های ناشی از پوکی استخوان را به‌طور چشمگیری کاهش دهد.

پیشرفت‌های نوین در استفاده از سلول‌های بنیادی برای بازسازی غضروف، امید تازه‌ای برای درمان میلیون‌ها بیمار مبتلا به آرتروز و آسیب‌‌‌های مفصلی ایجاد کرده است.

پژوهشگران دانشگاه استنفورد در مطالعه‌ای پیشگامانه موفق شدند بافت مغزی انسانی تولیدشده از سلول‌های بنیادی را به موش‌های مهندسی‌شده پیوند بزنند.

محققان از طولانی‌ترین بقای ثبت‌شده یک عضو حیوانی در بدن انسان خبر دادند.

دریچهٔ ساخته‌شده از زائدهٔ دهلیز راست، روشی نوین، کم‌عارضه، بدون نیاز به دارو و قابل‌رشد است؛ با هزینه‌ای پایین و عملکردی مناسب، هرچند نیاز به پژوهش بلندمدت دارد.