مهندسی بافت

نتایج یک مطالعه بالینی نوآورانه نشان داد که هدایت هدفمند سلول‌های بنیادی مزانشیمی به سمت بافت استخوان می‌تواند خطر شکستگی‌های ناشی از پوکی استخوان را به‌طور چشمگیری کاهش دهد.

پیشرفت‌های نوین در استفاده از سلول‌های بنیادی برای بازسازی غضروف، امید تازه‌ای برای درمان میلیون‌ها بیمار مبتلا به آرتروز و آسیب‌‌‌های مفصلی ایجاد کرده است.

پژوهشگران دانشگاه استنفورد در مطالعه‌ای پیشگامانه موفق شدند بافت مغزی انسانی تولیدشده از سلول‌های بنیادی را به موش‌های مهندسی‌شده پیوند بزنند.

محققان از طولانی‌ترین بقای ثبت‌شده یک عضو حیوانی در بدن انسان خبر دادند.

دریچهٔ ساخته‌شده از زائدهٔ دهلیز راست، روشی نوین، کم‌عارضه، بدون نیاز به دارو و قابل‌رشد است؛ با هزینه‌ای پایین و عملکردی مناسب، هرچند نیاز به پژوهش بلندمدت دارد.

روش‌های نوین درمانی، ترمیم نخاع و بازگشت حرکت را امیدبخش‌تر کرده و درمان قطعی آسیب‌های نخاعی را نزدیک‌تر ساخته‌اند.

سلول‌های بنیادی مزانشیمی (MSCs) با توانایی تعدیل سیستم ایمنی و بازسازی محیط مغز استخوان، پیشرفت چشمگیری در درمان کم‌خونی آپلاستیک ایجاد کرده‌اند.

کارآزمایی فاز ۱ بمدانپروسِل در ۱۲ بیمار پارکینسون، ایمنی و بهبود ۱۳.۶ واحدی حرکتی را پس از ۱۸ ماه نشان داد و راه را برای فاز ۲ و تأیید تسریع شده FDA باز کرد.

فناوری ارگانوئیدها در حال عبور از مرحله ساخت مدل‌های جداگانه از اندام‌های بدن است.

پژوهشگران دانشگاه ایالتی میشیگان در تازه‌ترین دستاورد خود موفق شده‌اند نسل جدیدی از ارگانوئیدهای قلبی را توسعه دهند که علاوه بر سلول‌های قلبی، دارای اجزایی از شبکه عصبی مرتبط با قلب هستند.

تِمسِل اولین داروی سلول‌درمانی آلوژنیک ژاپن است که از سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان ساخته شده و بیماری حاد پیوند علیه میزبان مقاوم به استروئید را درمان می‌کند.

دانشمندان کلینیک مایو با استفاده از سلول‌های بنیادی، گامی نوین در ترمیم غیرجراحی آسیب‌های قلبی برداشته‌اند.

درمان‌های نوین ام‌اس با القای تحمل ایمنی نسبت به میلین، نتایج موفق و ایمنی در کارآزمایی‌ها داشته‌اند.

پیوند دو واحدی خون بندناف با رژیم‌های هوشمندانه و انبساط سلولی، نتایجی هم‌تراز با پیوند نیمه‌همسان دارد، با خطر کمتر GVHD و بقای بالای بدون پیشرفت، به‌ویژه در بزرگسالان.

محققان، موفق به تولید ارگانوئیدهای عروقی مصنوعی شده‌اند که می‌توانند در مدت زمان تنها شش روز، شبکه‌های عروقی عملکردی با ترکیب سلولی قابل تنظیم ایجاد کنند