چندی پیش فردی که حدود 15 سال پیش طی حملات شیمیایی دچار آسیب بینایی شده بود به لطف استفاده از سلول های بنیادی، بینایی اش را بدست آورد.

یک روش تصویربرداری مولکولی جدید می تواند موفقیت ژن درمانی را در همه نواحی مغز مونیتور کند و به طور بالقوه ای به پزشکان اجازه می دهد که با مشکلات مغزی مانند پارکینسون، آلزایمر، مولتیپل اسکلروزیس(MS) و .... مقابله کنند.

مطالعه ای جدید بوسیله پروفسور مارتی ژولاو همکارانش در دانشگاه Tampere فنلاند نشان داده است که با استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی نه تنها جداسازی سلول های قلبی مریض از سلول های سالم در شرایط کشت امکان پذیر است، بلکه می توانند بین بیماری های قلبی ژنتیکی تمایز قائل شد.

تیمی از محققین دانشگاه باپتیست هنگ کنگ(HKBU) یک دستگاه پزشکی را اختراع کرده اند که دارای یک لایه نانوتکنولوژی خاص برای تکثیر و تمایز سلول های بنیادی عصبی در شرایط آزمایشگاهی است.

محققین در دانشکده پزشکی Northwestern با استفاده از یک روش جدید برای اندازه گیری فعالیت الکتریکی در سلول ها کشف کرده اند که برخی از نورون هایی که تحت تاثیر اسکلروزیس جانبی آمیوتروفیک(ALS) قرار می گیرند، تهییج پذیری پایینی را نشان می دهند.

محققین مرکز سرطان پرنس مارگارت در تورنتو کشف کرده اند که پروتئین های اپی ژنتیکی، تکثیر سلول های بنیادی غدد پستانی را در پاسخ به شش هورمون پروژسترونی افزایش می دهند. این مطالعه نشان می دهد که هدف قرار دادن این پروتئین ها با دارو می تواند مانع از تکوین سرطان سینه در زنانی شود که در معرض خطر بالای این بیماری قرار دارند.

محققین برای اولین بار مکانیسم هایی که مسئول تکوین غدد پستانی هستند را نشان داده اند.

محققین دانشگاه موناش توانسته اند در گورخرماهی که طناب نخاعی آن شدیدا آسیب دیده بود، حرکات جانور را احیا کرده و با استفاده از سلول های بنیادی اعصاب را بازسازی کنند.

شواهد قوی دال بر این که ویتامین D مانع از فشار خون بالای ناشی از بارداری(hypertension) یا پره آکلامپسی شود، وجود ندارد.

یکی از پیشرفت های بزرگ یک دهه گذشته تولید داروهای مناسب از نظر ژنتیکی موسوم به فارماکوژنتیک است.

یک پیشرفت بزرگ در زمینه زیست شناسی انسان شامل استفاده از پرینترهای سه بعدی و استفاده از سلول های بنیادی بوده است.

در صورتی که محرک مکانیکی در اندازه و مدت زمانی خاص از مهندسی بافت غضروف مفصلی برای ترمیم غضروف آسیب دیده اعمال شود، می تواند به تولید یک بافت غضروف مفصلی دقیقا مشابه از نظر شکل و قدرت برای بخش آسیب دیده امیدوار بود.

ورزش می تواند با تغییر مشخصه های خون افراد چاق، التهاب را در آن ها کاهش دهد.

درمان طولانی مدت با استروژن و بازدوکسیفن، ترکیب و فعالیت میکروبی سیستم گوارشی را تغییر می دهد و روی نحوه متابولیزه شدن استرون ها اثر می گذارد.

برای کمک به جلوگیری از مشکلات احتمالی مانند جوش نخوردن مناسب شکستگی های استخوانی بزرگ، محققین یک ماتریکس غضروفی را تولید کرده اند که مراحل اولیه ترمیم استخوان را تقلید می کنند و ویژگی های ساختاری و زیستی مورد نیاز برای تقسیم و رشد سلول های استخوان ساز را فراهم می کند.