محققین تخم لقاح یافته خوک را گرفته، ژن یا ژن های مسئول تکوین قلب جانور را برداشته و سپس سلول های بنیادی انسانی بیماری که نیازمند قلب بود را به جنین خوک تزریق کرده و آن را درون رحم خوک گذاشتند. بعد از 9 ماه انتظار، خوکی بوجود خواهد آمد که دارای قلبی با سلول های انسانی است. این خوک می تواند کشته شده و قلب آن به بیماری که سلول های بنیادی از وی گرفته شده بود پیوند شود.

برای کودکانی که سابقه سلامتی دارند، ابتلا به عفونت های مغزی بسیار نادر است. اما از هر 10 هزار نفر یک نفر در اثر قرار گرفتن در معرض ویروس های شایعی مانند هرپس سیمپلکس (تب خال) یا آنفلوآنزا می تواند منجر به بیماری کشنده ای مانند انسفالیت شود.

ویروس زیکا که از طریق نیش یک پشه منتقل می شود، اولین بار در سال 2015 در آمریکای جنوبی گزارش شد و رفته رفته آماری از آلودگی به این ویروس در مناطقی مانند کارائیب و فلوریدای جنوبی نیز گزارش شد. از آن زمان تاکنون آلودگی به این ویروس منجر به نقص های تولد شدید در نوزادان شده است.

مطالعه ای در فرانسه نشان داده است، هر چند تاتوها ممکن است همیشگی باشند اما سلول های پوستی ناقل رنگدانه های تاتو همیشگی نیستند. به عقیده محققین سلول های در حال مرگ می توانند این رنگدانه ها را به سلول های جدید منتقل کنند. این نتایج می تواند به بهبود جراحی های لیزری برای برداشتن تاتوهای ناخواسته کمک کند.

سال گذشته، سازمان غذا و داروی آمریکا(FDA) اولین ایمنی درمانی سلولی را برای درمان سرطان مورد تایید قرار داد. این درمان شامل جمع آوری سلول های ایمنی خود بیمار(سلول های T) و سوپر شارژ آن ها برای حمله کردن آن ها به سرطان های خونی خاص مانند لوکمیای لنفوبلاستیک و لنفومای غیر هاجکین بود.

یک اطلس کلیه بوسیله محققین در دانشکده پزشکی Keck ارائه شده است که می تواند به محققین سلول های بنیادی در تولید مینی کلیه های انسانی برای تست داروهای جدید و ایجاد درمان های جایگزین کلیوی کمک کند.

نورون ها یا سلول های عصبی مغز از طریق انتقال سیگنال های الکتریکی یا ارائه پتانسیل عمل از طریق آکسون ها و دندریت هایشان با هم ارتباط برقرار می کنند. توانایی صدور پتانسیل عمل مهم ترین ویژگی است که آن ها طی تکوین و بلوغ عصبی بدست می آورند. اما مکانیسم های مولکولی کنترل کننده آن به خوبی شناخته نشده است.

بچه های مبتلا به بیماری ژنتیکی، نادر و کشنده سندهوف، خیلی زود بعد از تولد مشکلاتی مانند فقدان عملکرد عضلانی مناسب، ناتوانی در نشستن و تشنج های کنترل نشده را نشان می دهند و متاسفانه درمانی نیز برای آن ها وجود ندارد. تحت سیستم مراقبتی شدید و عالی، این کودکان نهایتا 5 سال دوام می آورند.

گروهی از ژن ها و سوئیچ های ژنتیکی دخیل در تخریب مغز وابسته به سن بوسیله محققین دانشگاه های کمبریج و ساپینزا شناسایی شده اند.

محققین در مرکز تحقیقات سرطان و بیولوژی مولکولی UEX به دنبال کشف مکانیسم های فیزیولوژیک سلول های بنیادی سرطانی بوده اند که مسئول اصلی پیشرفت و متاستاز سرطان هستند. به همین دلیل آن ها به مطالعه پروتئین های سلولی پرداخته اند که تمایز سلولی را کنترل می کنند.

محققین دانشگاه استنفورد تکنیکی را ایجاد کرده اند که به آن ها اجازه می دهد تشخیص دهند که کودکان مبتلا لوکمیای لنفوبلاستیک حاد بعد از درمان مجددا دچار عود مجدد سرطان می شوند یا خیر.

مکانیسم جدیدی که تکوین انسان را در پاسخ به سیگنال های خارج از سلول هماهنگ می کند بوسیله محققین در انستیتو سلول های بنیادی کمبریج کشف شده است و آن ها نشان داده اند که پروتئین های SMAD2 و SMAD3 یا SMAD2/3 بسیاری از مسیرهای مختلف که پیش از این تصور می شد از هم جدا هستند را در سلول ها به هم مرتبط می کنند و هماهنگ می کنند.

مطالعه ای جدید بوسیله محققین در دانشگاه ایالتی اوهایو نشان داده است که سلول های ایمنی انسانی عملکردی شبه سلول های بنیادی دارند و می توانند به توقف التهاب و تحریک ترمیم کمک کنند.

پیوند مغز استخوان معمولا تنها درمان موجود برای نجات جان بیماران مبتلا به لوکمیا است اما خطر عوارض جانبی نیز زیاد است. برخلاف زمان و تلاش قابل توجهی که برای یافتن یک اهدا کننده مناسب صورت می گیرد، معمولا نیمی از بیماران دچار واکنش های ایمنی می شوند که پوست و کبد بیماران را تحت تاثیر قرار می دهد و در بیش از نیمی از آن ها سیستم گوارشی دچار مشکل می شود.

محدود کردن شدید کالری (رژیم های غذایی که 40 درصد غذاهای طبیعی کالری دارند) می توانند طول عمر را افزایش دهند و پیری را به تاخیر بیاندازند و مطالعه ای جدیدی نیز نشان داده است که جانورانی که با رژیم غذایی کم کالری تغذیه می شوند می توانند بعد از آسیب بافت هایشان را به نحو بهتری ترمیم کنند.