در پژوهشی در دانشگاه مینهو پرتقال، محققین کامپوزیت جدیدی را تولید کرده اند که می تواند برای مهندسی بافت و بویژه مهندسی بافت استخوان استفاده شود.

محققین در دانشگاه Penn State نقش های جدیدی از اتوفاژی سلولی را در نوسازی و تمایز سلولهای بنیادی جنینی کشف کرده اند. این فرایندها ، که مربوط به اتوفاژی واسطه چاپرون و متابولیت مرتبط با آن است ، بینش جدیدی را ارائه می دهد که ممکن است در توسعه روش های درمانی مرتبط با پزشکی بازساختی باشد.

از زمان شیوع پاندمی ویروس کرونا در ووهان چین، محققین و پزشکان زیادی به دنبال راهکارهای دارویی و درمانی برای مقابله با این ویروس و بیماری COVID19 بوده اند. این از این رویکردها استفاده از پتانسیل سلول های بنیادی بوده است.

ژنوم های انسانی، موشی و سایر پستانداران دارای صدها هزار عنصر L1 است. اغلب این عناصر غیر فعال هستند اما باز هم برخی از آن ها توانایی تولید نسخه هایی از خودشان را دارند و به قطعات مختلف DNA جهش یا پرش(jump) می کنند که همین امر روی تنظیم ژن اثر می گذارد و می تواند هم مفید و هم مضر باشد.

در حال حاضر اغلب بافت هایی که با استفاده از پرینترهای سه بعدی تولید می شوند در خارج از بدن ساخته می شوند و در ادامه بوسیله جراحی به داخل بدن ایمپلنت می شوند. چنین فرایند نیازمند برش های بزرگ بوسیله جراحی است که همین امر خطر عفونت را افزایش داده و مدت زمان ریکاروی را نیز افزایش می دهد. اما راه حل چیست؟ برای حل این مشکل، تیمی از محققین یک فناوری را برای پرینت مستقیم بافت ها در درون بدن ارائه کرده اند.

بیماری های کبدی در بسیاری از مناطق جهان به قدری شایع شده است که افراد نیازمند پیوند قبل از این که اندام مورد نیاز آن ها پیدا شود از دنیا می روند. به همین دلیل پژوهشگران و پزشکان همچنان به دنبال گزینه های دیگر برای درمان بیماری های کبدی یا جایگزینی کامل اندام با گزینه دیگری هستند. پژوهشی جدید این گزینه را طحال معرفی کرده است.

سلول های کشنده ذاتی، لنفوسیت هایی از همان خانواده سلول های B و T هستند و بخشی از سیستم ایمنی ذاتی را تشکیل می دهند. آن ها در سراسر بدن می گردند و به حضور عوامل خارجی و هم چنین سلول های سرطانی واکنش می دهند.

زمانی که زخمی روی پوست ما ایجاد می شود، سلول های بدن ما خیلی سریع به سمت جایگاه زخم حرکت می کنند تا آن را ترمیم کنند. در حالی که تصور می شود که اطلاعات زیادی در مورد نحوه ترمیم زخم و تشکیل بافت اسکار وجود دارد اما تیمی از محققین در دانشگاه واشنگتن به سرپرستی دکتر دلارام شکیبا برای اولین این فرایند را از همان ابتدا و زمان شروع نشان داده اند. این یافته می تواند موجب درک هر چه بهتر فرایند ترمیم زخم، تشکیل فیبروز و متاستاز شود.

یکی از آسیب دیدگی های شایع ورزشی آسیب رباط صلیبی قدامی زانو(ACL) است که بازسازی و ترمیم آن بسیار مشکل است.

یک شیمی درمانی بی خطرتر و موثرتر برای بیماران دچار سرطان های خونی مانند لوکمیا که نیازمند پیوند مغز استخوان است بوسیله پژوهشگران دانشگاه آریزونا در دست بررسی است.

مطالعه ای جدید نشان می دهد که فناوری ایجاد شده در دانشگاه فلوریدای مرکزی می تواند به عنوان یک مدل قابل اتکا برای بالین برای اسکلروزیس جانبی آمیوتروفیک(ALS) و غربالگری بهتر درمان های جدید استفاده شود.

شواهد نشان می دهد که ناهمگونی عمومی موجود در سلول های بنیادی مزانشیمی(MSCs) می تواند نتیجه درمانی استفاده از این سلول ها در سلول درمانی را تحت تاثیر قرار دهد. علاوه بر این، تفاوت های مختص هر اهدا کننده نیز می تواند روی کارایی درمانی این سلول ها اثرگذار باشد و سطح دیگری از پیچیدگی سلول درمانی را به نمایش بگذارد.

طی شش سال گذشته ، گروهی از ژنتیک دانان استونیایی به سرپرستی آگن ولتوت-میکاس و ژن هایی را مطالعه کرده اند که با سنتز هورمون زنانه و رشد فولیکول تخمدان مرتبط بوده اند. یافته های آن ها نشان می دهد که این ژن ها ممکن است نقش به مراتب پیچیده تری در بلوغ تخمک نسبت به گذشته داشته باشند.

احتمالا زنان بیشتر از مردان از عوارض جانبی داروها رنج می برند که این امر احتمالا به این دلیل است که در کارآزمایی های بالینی دوزهای مختلف دارو بیشتر روی مردان تست شده است.

موجودات بسیار پیچیده تنها از یک سلول منفرد (تخم) به وجود می آیند و این یکی از عجایب بزرگ طبیعت است. موادی موسوم به مورفوژن ها نقش مهمی در تکوین بازی می کنند که این امر بیشتر به دلیل دخیل بودن آن ها در پیام رسانی های سلولی است.