بیماری پارکینسون، یک بیماری عصبی است که بدلیل عملکرد نامناسب یا مرگ سلول های عصبی مغز اتفاق می افتد. برخی از این نورون های مغزی موسوم به نورون های دوپامینرژیک در کنترل حرکات و هماهنگی های حرکتی دخیل هستند و مرگ آن ها منجر به بیماری پارکینسون و علایمی مانند لرزش، کندی حرکت، سفتی عضلات و حرکات و عدم تعادل و هماهنگی می شود.

بازسازی بافت های از دست رفته طی آسیب یا زخم های ناشی از سوختگی یا بیماری هایی مانند دیابت(زخم دیابتی) با استفاده از ابزار مهندسی بافت یکی از چالش های بزرگ در زمینه پزشکی بازساختی بوده است.

نتایج پژوهشی جدید نشان می دهد که سلول های خون بند ناف در تخریب سلول های لوکمیایی بهتر از سلول های ایمنی بالغ هستند.

برخی از مطالعات نشان می‌دهند که نوعی عسل می‌تواند به افزایش تولید گلبول‌های سفید خون که وظیفه مبارزه با عفونت‌ها و التیام زخم‌ها را بر عهده دارند کمک کند.

پروتئین ترومبوسپوندین-1 (Thbs1) تضمین می کند که دیواره رگ های خونی در زمان استرس مکانیکی تقویت شوند و عدم وجود Thbs1 می تواند منجر به تضعیف دیواره رگ های خونی شود.

محققین در Virginia Tech به مطالعه این پرداخته اند که چگونه یک ویروس به طور معمول خوش خیم و بی ضرر به قلب انسان حمله می کند و منجر به مرگ فرد می شود. به نظر می رسد این ویروس سیستم الکتریکی قلب را مختل می کند.

در پژوهشی جدید، محققین نشان داده اند که چگونه الگوی منشعب اندامی مانند ریه طی فرایند تکوین بوجود می آید.

در سال های اخیر پیشرفت های صورت گرفته در زمینه ژن درمانی راه را برای تایید بسیاری از این درمان ها بوسیله سازمان غذا و داروی آمریکا(FDA) و برای بسیاری از بیماری ها از جمله نوعی نابینایی کودکان موسوم به آمائوروزیس مادرزادی لبر نوع دو هموار کرده است.

برای شناسایی نقش جهش ها در تومور Wilm’s، محققین جهش هایی را در سلول های بنیادی جنینی وارد کردند و در ادامه آن ها را برای تبدیل شدن به سلول های کلیوی و ارگانوئید کلیوی در شرایط آزمایشگاهی القا کردند.

پژوهشگران دانشگاه های مک مستر و تورنتو یک ایمنی درمانی امیدوار کننده را برای سرطان کشنده مغزی موسوم به گلیوبلاستوما ارائه کرده اند.

متاسفانه، یکی از شایع ترین مشکلات بیماران دیابتی، ایجاد زخم های دیابتی در پاهایشان است که بهبودی آن ها بسیار مشکل است.

پژوهشی جدید نشان می دهد که برخلاف تصور موجود، بدست آوردن عملکرد مجدد آکسون ها که بدلیل آسیب های رخ داده از بین می رود امکان پذیر است و این امر به وجود مولکولی موسوم به Lin28 مربوط است که رشد سلولی را تنظیم می کند.

در گزارشی که اخیرا در مجله معتبر Science به چاپ رسیده است، پژوهشگران آلمانی و سوئیسی یک فناوری انقلابی را ارائه کرده که شبیکه انسان و موش را قادر به تشخیص پرتو مادون قرمز می ساد. این توانایی می تواند برای بیمارانی که از فقدان گیرنده های نوری و بینایی رنج می برند، مفید باشد.

به دلیل عدم توانایی دسترسی مستقیم به مغز و دستکاری این سلول ها در زمان حیات فرد، درک درست فرآیندهای درگیر در تکوین ، سازماندهی و اختلال در عملکرد مغز انسان دشوار بوده است. برای فائق آمدن بر این چالش، محققین بدنبال راهی برای ایجاد ساختارهای بافتی سه بعدی خود سازمان یابنده از سلول های بنیادی پرتوان مشتق از بیماران بوده اند.

ترمیم آسیب دیدگی تاندون های طبیعی معمولا با ایجاد بافت اسکار همراه است و همین امر کارایی فرایند ترمیم را کاهش می دهد.