هیدروژل ها شبکه های پلیمری هستند که موثر بودن آن ها در انتقال داروها و سلول های بنیادی به بافت هدف اثبات شده است.

اغلب درمان های سرطانی متداول یا خود سلول های توموری را هدف قرار می دهند یا به طور کلی سلول هایی که تقسیم سریعی دارند را می کشند. مطالعه ای جدید بوسیله محققین دانشگاه کالیفرنیا نشان می دهد که دستکاری ماکروفازهای موجود در بافت های پیرامون تومور می تواند یک استراتژی موثر در درمان سرطان باشد.

در مطالعه ای جدید، محققین از بافت بند ناف برای ترمیم نوع خاصی از شکاف لب و شکاف کامی استفاده کرده اند که با استفاده از مواد استخوانی به راحتی ترمیم نمی شدند.

دیدگاه های تازه در مورد این که چرا برخی از موا د مضر خود برای سرطان زایی کافی هستند می تواند به ارائه درمان های بهتر کمک کند.

با همه تلاش هایی که محققین، پزشکان و متخصصین زنان و زایمان برای جلوگیری از سقط جنین داشته اند اما هنوز هم سقط جنین، تولد زودرس و سایر مشکلات مرتبط با بارداری چالش بزرگی محسوب می شود و یکی از دلایل این امر عدم درک درست از سطح سلولی و مولکولی دلایل سقط جنین یا تولد زودرس است.

محققین رویکرد جدیدی را با استفاده از سلول های بنیادی برای درمان پارکینسون ارائه کرده اند که با شبیه سایر سلول درمانی ها با عوارض جانبی همراه نیست.

در تلاشی برای بهبود بقای بیماران مبتلا به نئوپلاسم میلوپرولیفراتیو(نوعی لوکمیا)، در یک مدل آزمایشگاهی، محققین پروتئین خاصی موسوم به اینتگرینα5β1 را به منظور کاهش سلول های بزرگ مغز استخوان(مگاکاریوسیت ها) مهار کرده اند. تصور می شود افزایش تعداد مگاکاریوسیت ها دلیل بسیاری از نئوپلاسم های این بیماری باشد.

پژوهشگران دانشگاه Yale سیگنالی مسدود کننده موسوم به jamming signal را شناسایی کرده اند که اینترلوکین 18 را به عنوان یک محرک سیستم ایمنی بلوک می کند و مانع از رسیدن سلول های ایمنی به تومور می شود و این سیگنال را می توان در مورد تومورهای مقاوم به ایمنی درمانی های متداول مشاهده کرد.

طبق تحقیقات دانشگاه کوئینزلند ، هدف قرار دادن کلون های بزرگ سلولهای پوستی ناشی از تابش اشعه ماوراء بنفش (UV) ممکن است به کاهش سرطانهای پوستی کمک کند. این مطالعه نشان داده است که تکثیر این کلون های بزرگ در حفره های مو متمرکز شده و پراکنش آن ها نیز به صورت یکنواخت نیست.

محققین دانشگاه کمبریج با همکاری انستیتو هوبرخت هلند مدل جدیدی را برای مطالعه مراحل اولیه تکوین انسان با استفاده از سلول های بنیادی جنینی ارائه کرده اند.

محققان در مطالعه ای نشان داده اند که چگونه سلول های بنیادی، رشد عصبی را در حین بازسازی بافتی افزایش می دهند.

فقدان مدل های مناسب برای مطالعه نحوه ورود ویروس کرونای جدید(SARS-CoV-2) به سلول ها، بافت ها و اندام های مختلف محققین را برآن داشته است که از فناوری organ-on-a-chip برای مطالعه این امر استفاده کنند.

محققین در City of Hope دو کوچک مولکول بالقوه را شناسایی و تولید کرده اند که به نظر می رسد می تواند رشد تومور را در سرطان متعدد از جمله آن هایی که به درمان های استاندارد مقاومت نشان می دهند، سرکوب کند.

بازبرنامه ریزی مستقیم یا دگر تمایزی، راهی برای القای تغییرات در یک نوع سلول از یک رده به یک رده دیگر از طریق دور زدن پرتوانی است. این رویکرد، یک فرصت خلاقانه برای جایگزینی کاردیومیوسیت های از دست رفته بعد از انفارکته میوکاردی پیشرفته است، زیرا پیوند تنها گزینه درمانی موجود در حال حاضر است.

پژوهشگران دانشگاه پالرمو با محصول نانو ساخته شده بر مبنای نانو لوله های هالویزیت (halloysite) و رنگ دانه باکتریایی پرودیگیوزین (پرودیگیوزین) تولید کرده اند که می تواند به طور انتخابی سلول های سرطانی را بدون آسیب رساندن به سلول های سالم بکشد.