پتانسیل سلول های بنیادی برای کاهش آسیب، بازسازی بافت و ریکاوری عملکردی بعد از آسیب طناب نخاعی(SCI) در کارآزمایی های بالینی متعددی تست شده است. با این حال، مطالعه ای جدید نشان می دهد که سلول درمانی وابسته به سن اهدا کننده می تواند به بهینه سازی استراتژی های درمانی برای کاربرد بالینی کمک کند.

پژوهشگران در مرکز تحقیقات بیمارستان اوتاوا(OHRI) و دانشگاه اوتاوا یک راه جدید و قوی را برای تحریک بازسازی عضلانی کشف کرده اند که راه را برای ایجاد درمان های جدید برای بیماری های مخربی مانند دیستروفی عضلانی هموار می سازد.

دکتر اوا مایر توانسته است به لطف دستاوردش در درمان بیماری های سطح چشم با استفاده از سلول های بنیادی فولیکول مو، برنده جایزه پژوهشگر جوان مجله Stem cells شود.

استفاده از ویرایش ژنوم CRISPR یک بیماری کشنده ریوی را در مدل جانوری این بیماری درمان کرده است. وجود یک موتاسیون کشنده در این بیماری ریوی منجر به مرگ فرد ظرف مدت چند ساعت بعد از تولد می شود.

محققین در انستیتوهای میامی، کلمبیا و سن فرانسیسکو سعی داشته اند با استفاده از ژن درمانی شنوایی مدل موشی بالغ ناشنوایی DFNB9(یک اختلال شنوایی وراثتی) را احیا کنند.

یوچی کوسودو و همکارانش در انستیتو تحقیقات مغز کره(KBRI) تکنولوژی را برای تولید انبوه نورون های قشری مغزی با استفاده از سلول های بنیادی پرتوان القایی(iPSCs) ارائه کرده اند.

اگر یک پروتئین ویژه طی مرحله جنینی از بین برود، هیچ نورونی برای انتقال درد، حرارت و خارش تکوین نمی یابد. این کشف می تواند منجر به ایجاد داروهای جدید برای مشکلات مربوط به درد باشد.

پیری یک ریسک فاکتور برای ابتلا به استئوآرتریت(OA) محسوب می شود که یک بیماری مزمن است که با تخریب غضروف مفصلی مشخص می شود و منجر به درد و ناتوانی های فیزیکی می شود. سلول های بنیادی مزانشیمی پیر(hMSCs) در بافت های غضروفی جداسازی شده از بیمارانی که از استئوآرتریت رنج می برند شناسایی شده اند. این سلول ها می توانند هدف درمانی مهمی برای ممانعت از تخریب بافت باشند.

سلول های بنیادی مغزی در بیماران مبتلا به اشکال شدید مولتیپل اسکلروزیس(MS) بیش از آن چه هستند، پیر نشان می دهند. این سلول ها که به طور زودرس پیر شده اند در مقایسه با سلول های طبیعی عملکردی متفاوت دارند و می تواند کلیدی برای ایجاد درمان های جدید برای این بیماری باشند.

سلول های خونی دارای طیف وسیعی از عملکردها از اکسیژن رسانی به بافت ها گرفته تا مبارزه با عفونت و انعقاد خون هستند.جلوگیری از نقصان این سلول های خونی یا ممانعت از تکثیر زیادی آن ها نیازمند یک مکانیسم تنظیمی بسیار دقیق است اما این فرایند به طور کامل شناسایی نشده است.

یک مطالعه پیشگامانه نشان داده است که گلد استاندارد موجود برای بدست آوردن سلول های بنیادی و استفاده در پیوند(بدست آوردن سلول ها از خود بیماران)، بهترین راه برای بازسازی استخوان برای بیماران مبتلا به دیابت نوع یک نیست.

تیمی از محققین دانشگاه بریستول سلول های بنیادی را از سیاهرگ جداسازی کرده و در ادامه آن ها را برای تحریک رشد عروق خونی در موش استفاده کردند. این دستاورد می تواند محققین را گامی دیگر به ترمیم عضلات قلبی آسیب دیده نزدیک کند.

آنالیزهای ژنتیکی سلول به سلول بافت های مغزی در حال تکوین در نوزاد موش و مدل های آزمایشگاهی سرطان مغزی به محققین اجازه کشف عاملین مولکولی سرطان مغزی مقاوم به درمان(گلیوبلاستوما) را می دهد.

در مطالعات پیش درمانگاهی، محققین استنفورد توانسته اند از تکنیک ویرایش ژن CRISPR/Cas9 برای جایگزینی ژن جهش یافته دخیل در یک بیماری ایمنی مخرب استفاده کنند.

محققین در مرکز سرطان جان هاپکینز در مطالعه ای جدید و به کمک ارگانوئیدها شواهد قوی را ارائه کرده اند که تغییرات اپی ژنتیکی که طی روند پیری نیز بسیار شایع هستند، نقش ضروری در شروع سرطان کولون دارند. این یافته ها نشان می دهد که تغییرات اپی ژنتیکی موجب می شوند که موتاسیون های ژنی که منجر به سرطان کولون می شوند فعال شوند.