محققین دانشگاه Duke دریافته اند که اعضای یک کمپلکس مداخله کننده چند پروتئینی که به خاطر نقشش در تنظیم ژن شناخته شده است، برای تکوین مغز سالم در مگس سرکه نیز حیاتی است. این یافته می تواند به درک بهتر و درمان بیماری های تکوینی عصبی در انسان منجر شود.

محققین توانسته اند با تزریق یک ژن طول عمر و جوان سازی مجدد پتانسیل بازسازی کنندگی سلول های بنیادی آن ها، پیری را در یک موش معکوس کنند. این مطالعه که در دانشگاه برکلی انجام پذیرفته است می تواند منجر به درک مکانیسم های مولکولی پشت پرده پیری شود و راه را برای درمان هدفمند بیماری های مربوط به پیری هموار سازد.

یک ژن ترمیم DNA موسوم به XRCC1 نقش حیاتی را در حفظ ثبات ژنومی بر عهده دارد و در مراحل اولین تکوین اسپرم(اسپرماتوژنز) به میزان بسیار زیادی بیان می شود. امروزه، مکانیسم های دقیق عملکرد XRCC1 به خوبی مشخص نیست.

ژن درمانی یک درمان امیدوار کننده را برای بتا-تالاسمی ارائه می دهد و مطالعه ای جدید نشان داده است که این درمان با مشکلات کمتر و مراجعه بیمارستانی کمتری در مقایسه با پیوند سلول های بنیادی خون ساز آلوژن(HSCT) همراه است.

سلول های بنیادی جنینی(ESCs) توانایی خودنوزایی بالایی دارند و به دلیل ویژگی های پرتوانی شان می توانند تقریبا همه سلول های بدن را تولید کنند. این ویژگی سلول های بنیادی جنینی بوسیله شبکه های تنظیمی متعدد که شامل تنظیم کننده های اپی ژنتیکی نیز می باشد، ایجاد شده و حفظ می شود.

درون عضلات ما سلول های بنیادی وجود دارند که به صورت موتورهای نامرئی منجر به رشد و ترمیم بافت عضلانی می شوند. درک سیگنال هایی که این سلول های بنیادی عضلانی را وادار به عملکرد می کنند می تواند منجر به ایجاد راه های جدیدی برای پیشبرد رشد عضلانی شوند. با این حال، این مکانیسم ها به خوبی شناخته نشده اند.

آیا یک دارو می تواند روزی به خود ترمیمی مغز بعد از سکته کمک کند و حتی مانع آسیب بیشتر به مغز شود؟

پاسخ های ایمنی سلول های T کمک کننده نوع یک(Th1) پیش التهابی فیبروژنز کلیوی را وساطت می کنند.

تیمی از محققین دانشگاه ایالتی فلوریدا از یک مدل توموری ساده برای نشان دادن اهمیت ریز محیط بافت در تشکیل تومور اولیه استفاده کرده اند.

سطح اکسیژن پایین در رحم که می تواند ناشی از سیگار کشیدن و مشکلاتی مانند پره آکلامپسی باشد ممکن است در مراحل بعدی زندگی مشکلاتی را برای باروری فرزند ایجاد کند.

کمک گرفتن از سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با سرطان طی تاکتیکی به نام ایمنی درمانی به طور قابل توجهی نتایج درمانی بیماران را بهبود بخشیده است. اما مشکلی که در مورد ایمنی درمانی مانند سایر درمان های سرطانی وجود دارد، عود مجدد بیماری است. در بسیاری از موارد تومورها مجددا عود می کنند و پزشکان دلیل این امر را نمی دانند.

زیست مهندسین دانشگاه Rice تکنیکی را برای رشد استخوان زنده و ترمیم آسیب های جمجمه ای-چهره ای از طریق چسباندن یک بیورآکتور پرینت شده سه بعدی(به عنوان یک قالب) به دنده ارائه کرده اند. سلول های بنیادی و عروق خونی دنده به درون این داربست به عنوان قالب نفوذ کرده و آن را با استخوان طبیعی متعلق به خود بیمار جایگزین می کنند.

شناسایی دو ترکیب سنتتیک که در ترغیب رقابت سلول های بنیادی نقش دارند می تواند موجب جوان سازی پوست یا تسریع روند ترمیم پوست شود.

محققین برای اولین بار پرینت سه بعدی از قلب با بافت و عروق انسانی تولید کرده اند و آن را پیشرفتی بزرگ در زمینه پزشکی می دانند، هر چند برای استفاده از این قلب در پیوند راه درازی در پیش است.

شکل جدیدی از ایمنی درمانی سرطان بوسیله محققین دانشگاه کالیفرنیا برای اولین بار سلول های ایمنی رشد یافته از سلول های بنیادی را مورد تست قرار داده است.