محققین می گویند بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس را می توان با استفاده از سلول های بنیادی درمان نمود.

محققین بریتانیایی به موفقیتی رسیده اند که امکان لقاح درون بدن را (به جای آزمایشگاه) برای بیماران فراهم می آورد.

محققین روش کمی جدیدی را برای اندازه گیری تغییرات بیومارکرها شناسایی کرده اند که ممکن است نیاز به بیوپسی های تهاجمی را کاهش دهد یا حذف کند.

اطلاعات جدیدی بدست آمده است که چگونه یک داروی دیابتی معمولی می تواند برای کمک به ریکاوری بعد از حمله قلبی استفاده شود.

محققین در مرکز تحقیقات پزشکی سانفورد بورنهام پربایز(SBP) کمپلکس پروتئینی را شناسایی کرده اند ژن های مورد نیاز برای ترمیم عضلات اسکلتی را کنترل می کند. این کشف می تواند اطلاعات متناقض پیشین را حذف کند و خط مشی جدیدی را در جهت بازسازی عضلانی به واسطه سلول های بنیادی ارائه دهد. چنین استراتژی هایی می تواند منجر به درمان بیماری هایی مانند دیستروفی عضلانی، سرطان و ... شود.

در روده های آسیب دیده موش، نوع خاصی از باکتری ها موجب پیشبرد فرایند ترمیم می شوند. این باکتری مستعد به شرایط هیپوکسی قادر به رشد در محیط ترمیم کننده زخم است.

زنانی که تحت درمان های ناباروری قرار می گیرند می توانند از مزایای استفاده از سویا بهره مند شوند. این ماده غذایی می تواند آن ها را از اثرات بیس فنولA محافظت کند.

سلول های بنیادی منبع سلولی بالقوه ای را برای فرایند طب بازساختی و سلول درمانی بسیاری از بیماری ها و آسیب های ژنتیکی و غیر ژنتیکی فراهم می آورند.

موتاسیون های ژنتیکی به دلیل این ارتباطاتی که با بیماری هایی مانند سرطان دارند اغلب مورد مطالعه قرار می گیرند اما اطلاعات اندکی در مورد افراد سالمی که دچار موتاسیون می شوند وجود دارد. در مطالعه ای جدید، محققین بیش از 400 موتاسیون را شناسایی کرده اند که سلول های خونی یک پیرزن 115 ساله اتفاق افتاده است و نشان می دهد که آسیب ها در چنین جایگاه هایی در طی زندگی به میزان زیادی بی خطر است.

مطالعه ای جدید نشان می دهد که چرا احتمال موفقیت بارداری با افزایش سن کاهش می یابد و چرا اغلب IVFها با شکست مواجه می شوند.

در مطالعه ای که چند روز پیش در نشست سالیانه پزشکی مادر- بچه در آتلانتا ارائه گردید، محققین یافته هایی را ارائه کردند که حاکی از استفاده از بند ناف انسانی فریز شده و نوار بیوسلولزی برای ترمیم spina bifida‌ قبل از تولد است.

لری اسمیت که به دلیل آسیب دیدگی لیگامنت هایش دچار درد شدیدی بود و قدرت حرکتی اش کاهش یافته بود، اینک به لطف استفاده از تزریق سلول های بنیادی توانسته است تا حد زیادی زندگی روزانه اش را به طور عادی از سر گیرد.

محققین دانشگاه ایالتی اوهایو نانوذره هایی را بر مبنای پروتئین های فلورسنس سبز طبیعی طراحی کرده اند که می تواند پیشرفت داروهای سرطانی در سلول های انسانی را ردیابی کرند.

محققین انستیتو Whitehead پلت فرم مدل سازی موشی- انسانی جدیدی را ایجاد کرده اند که می تواند برای مطالعه تکوین ستیغ عصبی و مدل سازی بیماری هایی مانند سرطان های ملانوما و نوروفیبروماتوز مورد استفاده قرار گیرد.

مطالعه ای جدید که به تازگی منتشر شده است به ارزش سلول های بنیادی در ترمیم آسیب های مختلف از جمله از دست رفتن ساختار استخوانی بیشتر صحه می گذارد.