تومورهای پانکراسی بسیار وحشتناک هستند و معمولا زمانی تشخیص داده می شوند که بسیار پیشرفت کرده اند و احتمال مرگ فرد بسیار بالا است. در حال حاضر درمان شخصی و هدفمندی برای این سرطان وجود ندارد.

زمستان در راه است و می توان گفت با موج دوم COVID-19 در سراسر دنیا همراه است. به این امر اضافه شدن فصل آنفلوانزا را نیز اضافه کنید که در آن افراد برای جلوگیری از سرما تمایل به بستن پنجره ها دارند و همین عدم تبادل هوار می تواند چالش های جدیدی را برای سلامتی در ماه های پیش رو ایجاد کند.

محققین دانشگاه واندربیلت کشف کرده اند که برخی داروهای شیمی درمانی خاص که برای تومورهای سرطانی استفاده می شوند می توانند اثر متضادی روی بافت های طبیعی داشته باشند و موجب فرارشد آن ها شوند که این امر در مورد غدد پستانی، اپی درم و فولیکول های مو به خوبی مشخص است. هم چنین آن ها یک مسیر پیام رسانی ایمنی ذاتی را در فیبروبلاست ها کشف کرده اند که موجب تکثیر این سلول ها می شود.

محققین مدل های توموری سه بعدی از سرطان تخمدان را در آزمایشگاه تولید کرده اند که می تواند موجب افزایش درک از این بیماری و ارائه درمان های جدید شود.

عفونت های استخوانی ناشی از ایملپنت ها به سختی درمان می شوند و معمولا نیازمند دوره های طولانی مصرف آنتی بیوتیک هستند.

محققان امیدوارند که به لطف یک داربست سنتتیک جدید بتوانند گامی بزرگ در جهت بهبود نتایج ترمیم تاندون و لیگامنت بردارند.

افراد مبتلا به گرانولوماتوز مزمن یا CGD دچار جهش در پنج ژنی هستند که در افزایش فوران مواد شیمیایی بوسیله سلول های سفید خونی و مقابله با باکتری ها و قارچ ها دخیل هستند. بدون این فوران مواد شیمیایی، بیماران مبتلا به این بیمار مستعد عفونت های باکتریایی و قارچی هستند. عفونت می تواند شدید و تهدید کننده حیات فرد باشد.

پژوهشی جدید قادر به جداسازی جمعیتی از سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان با استفاده از یک مارکر سلولی مربوط به نیچ پیرامون عروقی بوده است.

محققین توانسته اند مدل های مناسبی از شبکیه انسانی را در ظروف کشت آزمایشگاهی تولید کنند که می توانند اطلاعاتی در مورد انواع خاص سلول ها که تحت تاثیر بیماری های ژنتیکی چشم قرار می گیرند ارائه دهند. این مدل می تواند به ایجاد درمان های جدید برای بیماری های چشمی کمک کند.

مطالعه ای جدید بوسیله دانشگاه Trieste نشان دهنده کارایی ایمپلنت های از جنس نانولوله های کربنی برای احیای عملکردهای حرکتی و هموار کردن راه برای درمان آسیب های نخاعی است.

سازش پذیری سلول های استئوسارکومایی به فشار درمان، کارایی شیمی درمانی برای استئوسارکوما را کاهش می دهد. با این حال، مشخصه ها و سازماندهی سلولی سلول های مقاوم به درمان در تومورهای استئوسارکومایی ناشناخته باقی مانده است.

در مطالعه ای جدید، محققین سلول های کشنده ذاتی(NK cells) را از سلول های iPS تولید کردند و در ادامه ژنی موسوم به CISH را در سلول های کشنده ذاتی مشتق از iPSCs حذف کرده اند که در تنظیم بیان یک پروتئین مسئول سرکوب پیام رسانی سیتوکینی دخیل است.

سرطان پانکراس دومین دلیل مرگ های سرطانی در ایالات متحده محسوب می شود و متاسفانه این سرطان به درمان های موجود بسیار مقاوم است.

مدت هاست که در مدل های آزمایشگاهی حمله قلبی مشخص شده است که تزریق مخلوطی از سلول های عضلانی قلب، سلول های اندوتلیالی و سلول های عضلات صاف می تواند موجب بهبود عملکرد قلبی شود اما این رویکرد به دلیل احتباس اندک سلول ها و موفقیت کم سلول ها برای تلفیق شدن به بافت قلب با محدودیت مواجه است. هم چنین احتمال تومورزایی یا آریتمی قلبی نیز وجود دارد.

برخی از مهره داران می توانند بعد از آسیب بافت هایشان را بازسازی کنند اما بسیاری نیز این ویژگی را دارا نیستند که این بدین معنی است که این قابلیت در برخی از گونه ها از دست رفته است و در برخی دیگر بدست آمده است.