برای اولین بار، تیمی از محققین بین المللی در دانشگاه وین، تفاوت های مولکولی بین سلول های توموری منفرد در اپاندیموما(نوعی تومور بدخیم مغزی) را شناسایی کرده اند. این محققین نشان داده اند که اپاندیموما در نیچ خاصی از سلول های بنیادی مغز تکوین می یابد. یافته های این مطالعه می تواند نشان دهد که چرا اپاندیموما رفتاری تهاجمی دارد و درمان آن نیز بسیار مشکل است.

پیری هیج خودش را به اندازه پوست به خوبی نشان نمی دهد. آثار مخرب پیری و گذشت زمان روی پوست و سلول های بنیادی اپی درمی که برای جایگزین کردن لایه خارجی پوست تمایز می یابند، یکی از فرضیات پیر شدن پوست اما تاکنون روشی برای ارزیابی پیری این بخش ها در سطح مولکولی پیشنهاد نشده است.

محققین در انستیتو کارولینسکای سوئد روش جدیدی را برای آنالیز نمونه های سالم توموری به صورت سه بعدی و در سطح مولکولی ارائه کرده اند و با توجه به شرایط موجود آن ها قصد دارند که از این رویکرد برای مطالعه نمونه های بافتی بیماران مبتلا به COVID-19 استفاده کنند به این امید که اطلاعات جدیدی را در مورد نحوه ورود ویروس کرونا به اندام های مختلف بدست آورند.

یکی از بزرگ ترین مشکلات در زمینه درمان سرطان، مقاوم شدن بیماران و سرطان به درمان های ضد سرطانی است. در پژوهشی جدید محققین دریافته اند که استفاده از یک داروی شیمی درمانی موجود در قالب نانوذرات می تواند موثرتر از استفاده دارو به تنهایی و هم چنین موثرتر از درمان های موجود باشد.

برای افراد مبتلا به صرع شدید، هیچ دارویی موثر نیست اما یک رویکرد موثر می تواند ایمپلنت کردن سلول های بنیادی به مغز آن ها برای متوقف شدن تشنج بیماران است.

گروهی از محققین دانشگاه سائوپائولوی برزیل کشف کرده اند که مهار پروتئین AHR( گیرنده آریل هیدروکربن)، سیستم ایمنی را مقدور می سازد که با همانندسازی ویروس زیکا به طور موثرتری مقابله کند.

دکتر نیل سگیل و همکارانش ر آزمایشگاه سلول های بنیادی USC به دنبال یافتن راهی ساده تر برای تولید سلول های حسی گوش داخلی بوده اند.

پیشرفت قابل ملاحظه ای در مهندسی داربست های قلبی به منظور درمان انفارکته میوکاردی صورت گرفته است اما هنوز هم شبیه سازی بافت تخصصی قلب و تنوع موجود در بافت های قلبی با استفاده از رویکردهای موجود در زمینه مهندسی بافت مقدور نیست.

زیست شناسان و مهندسین زیستی در EPFL روش جدیدی را برای طراحی مینی کبدهای انسانی ساده سازی شده ارائه کرده اند. این روش یک پیشرفت فوق العاده در زمینه برطرف کردن نیاز به بافت های قابل پیوند رشد یافته در آزمایشگاه محسوب می شود.

مطالعۀ جدیدی در eLife به چاپ رسیده است که چگونگی نقش شبکه ای از ژن ها در تکوین نای و مری در موش ها را گزارش می¬دهد. نتایج این مطالعه دیدگاه¬های جدیدی را در مورد ژنهای موجود در حین تکوین تشکیل نای (لولۀ هوا) و مری (لولۀ غذایی) نشان می¬دهد.

مطالعه¬ای تجربی از محققان دانشگاه پنسیلوانیا ارتباط رویکرد کشت جنین به عنوان بخشی از روش یا تکنیک کمک تولید مثلی(ART) با ناهنجاری های جفت، خطر پره آکلامپسی و رشد غیر طبیعی جنین را نشان داده است.

براساس یک بررسی جدید ، وضعیت ویتامین D خوب هم در پیشگیری از سرطان و هم در پیش آگهی سرطان ها مفید است.

از هر 50 تولد در ژاپن، یک تولد حاصل لقاح آزمایشگاهی است و بسیاری از زوجین به دلایل ناشناخته قادر به باردار شدن نیستند. ناباروری یکی از عوارض جانبی ناخواسته کسانی که در کودکی متحمل درمان های سرطانی می شوند نیز می باشد.

در مطالعه ای جدید، دکتر رابرت لوی و همکارانش نشان داده اند که مهار مسیر مرتبط با پروتئین STING می تواند از بیماران در برابر بیماری پیوند علیه میزبان(GvHD) به عنوان یکی از مشکلات بیمارانی که متحمل پیوند مغز استخوان می شوند، محافظت کند.

یک داروی ضد ویروسی جدید که علیه طیف وسیعی از پاتوژن های ویروسی خانواده پارامیکسوویروس مانند ویروس پارا آنفلوانزای انسانی و ویروس سرخک(measles virus) موثر است بوسیله محققین دانشگاه جورجیا کشف شده است.