لقاح آزمایشگاهی(IVF) به طور گسترده ای در آمریکا برای کمک به زوجین نابارور مورد استفاده قرار می گیرد. اما مطالبی وجود دارد که والدین قبل از استفاده از IVF‌باید بدانند.

محققین دانشگاه کمبریج جمعیت خاصی از سلول های پوست را کشف کرده اند که بازسازی دم قورباغه ها را هماهنگ می سازند. این "سلول های سازمان دهنده بازسازی" به توجیه یکی از بزرگ ترین معماهای طبیعت کمک می کنند و ممکن است سر نخ هایی را ارائه دهند که چگونه می توان توانایی بازسازی را در بافت های پستانداران ایجاد کرد.

رویکردی جدید، محققین را قادر می سازد که سلول های بنیادی با پتانسیل افزایش یافته(EPSCs) را از سلول های خوکی و انسانی تولید کنند. این سلول های بنیادی دارای ویژگی هایی مانند اولین سلول هایی هستند که طی دوران جنینی تولید می شوند و قادرند به هر نوع سلولی در بدن تبدیل شوند.

دولت ترامپ چهارشنبه گذشته پایان تحقیقات پزشکی با استفاده از بافت های جنینی بوسیله محققین دولتی را اعلام کرد.

دولت ترامپ چهارشنبه گذشته پایان تحقیقات پزشکی با استفاده از بافت های جنینی بوسیله محققین دولتی را اعلام کرد.

داروهای ضد سرطانی موجود می توانند به طور کامل موثر باشند اما اغلب موارد تومورها به طور کامل برداشته نمی شوند و مجددا عود می کنند. مطالعه ای جدید شواهد اولیه ای را ارائه کرده است برخی از سلول های سرطانی با تغییر مکانیسم های مولکولی شان از سرطان فرار می کنند و همین موجب می شود که داروهای موجود برای درمان سرطان موثر نباشند.

نواقص و آسیب های مربوط به استخوان های جمجمه و چهره چالشی بزرگ برای جراحان پلاستیک و جراحی های بازسازی چهره باشند. یک ماده سنتتیک موسوم به استخوان هایپر الاستیک(hyperelastic bone) می تواند ابزار جدیدی برای استفاده در بازسازی آسیب های جمجمه ای باشد.

به نظر می رسد که افراد مبتلا به دیابت نگرانی های کمی ندارند و مطالعه ای در دانشگاه کورنل نشان می دهد که خطر سرطان و متاستاز سرطانی نیز در آن ها بیش از افراد عادی است.

محققین یک دلیل بیولوژیک را کشف کرده اند که توضیح می دهد چرا زنان برای ابتلا به اختلال آدرنال از جمله سرطان مستعدتر هستند. طبق گفته آن ها دلیل این امر می تواند ترن آور افزایش یافته سلول های هورمون ساز در غدد آدرنال زنان باشد.

محققین دانشگاه ایندیانا با استفاده از الکتریسیته راهی را برای افزایش توان مقابله با عفونت های باکتریایی یافته اند.

درمان های مبتنی بر سلول های بنیادی برای تقویت عضلات قلبی و سایر بیماری ها، امیدواری های زیادی را در کارآزمایی های بالینی نشان داده اند. با این حال، بیش از این که موثر بودن آن در بالین چالش زا باشد، عدم تکرار پذیری، و عدم وجود ابزارهای حساس به زمان و غیر تهاجمی برای ارزیابی موثر بودن این سلول های بنیادی، پیشرفت در زمینه سلول درمانی را آهسته کرده است.

محققین طب بازساختی انستیتو ویک فارست(WFIRM) به دنبال رویکردی امیدوار کننده برای درمان آسیب های مزمن کلیوی و بازسازی بافت های آسیب دیده با استفاده از سلول های بنیادی هستند.

تیمی از محققین دانشکده پزشکی جان هاپکینز ژلی را تولید کرده اند که زمانی که به جانوران تزریق می شود اجازه رشد بافت نرم جدید و جایگزینی بافت از دست رفته را می دهد.

استفاده از سلول های بنیادی مزانشیمی اولیه با مشکلات مربوط به پیری مانند تکثیر محدود و پیری زودهنگام مواجه است.

محققین در مونت سینای با استفاده از مدل های جانوری نشان داده اند که سلول های بنیادی مشتق از جفت موسوم به سلول های Cdx2 می توانند سلول های قلبی را بعد از حملات قلبی بازسازی کنند.