با کشف مکانیسم جدید داروی RSL3 در هدف‌گیری STAT3 و القای خودخواری و مرگ سلولی، راهکاری نویدبخش برای غلبه بر مقاومت در برابر مهارکننده‌های PARP ارائه شده.

نخستین سلول‌درمانی پیوندی مبتنی بر خون بندناف برای درمان کم‌خونی آپلاستیک شدید؛ گام تاریخی FDA در پزشکی بازساختی بوده است.

در این مطالعه نقش وزیکول‌های ریز توموری در تشخیص زودهنگام، پایش درمان و توسعه روش‌های نوین درمانی سرطان سر و گردن مورد مطالعه قرار گرفته است.

پژوهشگران با ساخت یک زیست‌تراشه سیال یکپارچه مبتنی بر نانوکامپوزیت‌های پیشرفته، راه‌حلی سریع، حساس و کم‌تهاجم برای ردیابی پروتئین اینترلوکین-۶ در نمونه‌های بالینی ارائه کرده‌اند.

پروتئینی به نام آکواپورین-۵ یا AQP5، نشانگر و عامل کلیدی در سلول‌های بنیادی سرطان معده است.

در سندرم میلودیسپلاستیک، سلول‌های بنیادی خون به‌دلیل تغییر در باز و بسته بودن بخش‌هایی از DNA، به‌تدریج هویت طبیعی خود را از دست می‌دهند که این با خطر تبدیل به لوسمی ارتباط مستقیم دارد.

تحلیل عملکردی سلول‌های T نشان می‌دهد که کلون‌ها و مسیرهای فنوتیپی آن‌ها بسته به بافت محل استقرار متفاوت بوده و خون، نماینده کامل ایمنی انسان نیست.

بررسی جامع مسیرهای مرگ برنامه‌ریزی‌شده و نشده نورونی و نقش درمان‌های محافظت‌کننده عصبی و بازساختی در بهبود پیامدهای سکته مغزی ایسکمیک

رشته‌های بلند غیرکدکننده، فرماندهان پنهان ژنتیکی که روزی زباله تلقی می‌شدند، اکنون کلید درمان بیماری‌های لاعلاج از زخم و سرطان تا پوکی استخوان هستند.

بررسی نقش فناوری نانو در بهبود انتقال دارو و اثربخشی درمان‌های محافظت‌کننده عصبی برای مقابله با آسیب پیچیده سکته مغزی ایسکمیک

مولکول VGLL1 نقشی بنیادی در هدایت برنامه‌های ژنی و تنظیم ساختارهای کروموزومی سلول‌های تروفوبلاست داشته و دگرگونی آن می‌تواند روندهای کلیدی رشد جفت را تحت‌تأثیر قرار دهد.

ترکیب رویکردهای پیشرفته، از درمان‌های شخصی‌سازی شده تا سلول‌های بنیادی، افق‌های امیدوارکننده‌ای برای پیشگیری از افسردگی نمایان کرده‌اند.

دوباره‌برنامه‌ریزی سلول‌ها، کلید تبدیل بیماری‌ها به امید و جوان‌سازی بافت‌های بدن است.

ترکیب داده‌های ژنتیکی در سطح سلول و بافت، روش تازه‌ای برای شناسایی ژن‌های مرتبط با بیماری‌های مغزی است که دامنه ژن‌های شناخته‌شده را به‌طور چشمگیر گسترش می‌دهد.

ترکیبات گیاهی مانند رزوراترول، کورکومین، EGCG، کورستین و سولفورافان با تعدیل ROS، حساسیت به شیمی‌درمانی و رادیوتراپی را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهند.