جهش‌های null در ژن GRIN2A با افزایش چشمگیر ریسک اسکیزوفرنی زودرس و اختلالات روانی مرتبط است و امکان طراحی درمان‌های شخصی‌سازی‌شده را فراهم می‌کنند.

پژوهشگران با توسعه یک روش تحلیلی پیشرفته، امکان شناسایی دقیق تغییرات در بیماران مبتلا به سرطان ریه پیشرفته را پیدا کردند.

سلول‌های بنیادی مزانشیمی با بازسازی غضروف و کاهش التهاب، پیشرفت قابل توجه‌ای در درمان آرتروز ایجاد کرده و میلیون‌ها بیمار را به زندگی بدون درد امیدوار می‌کنند.

محققان نشان داده‌اند که طول عمر فرد بیمار بدون پیشرفت بیماری به تعامل میان سلول‌های CAR T تزریق‌شده و سیستم ایمنی خود بیمار بستگی دارد.

سلول‌های بنیادی مزانشیمی (MSCs) با توانایی منحصربه‌فرد در مهاجرت به بافت‌های آسیب‌دیده و حمل داروها، به عنوان حامل‌های هوشمند در پزشکی نوین ظهور کرده‌اند.

مطالعه جامع دانشگاه دوکوز ایلول ترکیه نشان داد که استفاده مؤثر از تجهیزات حفاظتی و دوزهای زیر حد مجاز، خطر ژنوتوکسیسیته را به حداقل می‌رساند.

پژوهشگران نشان دادند لنفوسیت‌های T کمک‌کننده و سیتوتوکسیک در ایجاد آسیب مخاط معده نقش اساسی ایفا می‌کنند.

محققان ازسلول‌های بنیادی بندناف و مشتقات آن برای ترمیم بافت، کاهش التهاب و توسعه فناوری‌های پیشرفته درمانی استفاده کرده‌اند.

درمان طاسی با سلول‌های بنیادی به عنوان یک راهکار نوین پزشکی، با تحریک فولیکول‌های مو و فعالسازی مسیرهای رشد طبیعی، امید تازه‌ای برای افراد مبتلا به ریزش موی ارثی ایجاد کرده است.

ادغام سلول‌های بنیادی بندناف با هیدروژل‌های هوشمند و تحریک الکتریکی می‌تواند مسیر تازه‌ای در بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده ایجاد کند.

مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد استروژن با سرکوب فاکتور القایی کم‌اکسیژنی (HIF-1α) و مهار کانال TRPV1، از افزایش کشنده کلسیم داخل سلولی در شرایط کم‌اکسیژنی جلوگیری می‌کند.

پیشرفت‌های نوین در فناوری انجماد سلول‌های بنیادی، از جمله استفاده از مواد محافظتی پیشرفته و روش‌های گرمایش لیزری، نرخ بقای این سلول‌ها را پس از انجماد زدایی به بیش از ۹۵ درصد رسانده است.

محققان با ابداع روشی نوین و مبتنی بر نشانگرهای ژنتیکی فلورسنت، موفق به جداسازی دقیق و ایمن بیش از ۹۰ درصد سلول‌های قلبی از سلول‌های بنیادی شده‌اند.

استفاده از سلول‌های بنیادی پالپ دندان انسان در بیماران مبتلا به بیماری هانتینگتون، نشانه‌هایی از بهبود حرکتی و ایمنی درمان را نشان داد و امید تازه‌ای برای درمان این اختلال ژنتیکی به وجود آورد.

پژوهشگران با موفقیت، اندام‌های کلیوی انسانی را به‌صورت سیستماتیک تولید کرده و آن‌ها را در کلیه خوکی طی پرفیوژن ماشینی پیوند زدند.