محققین دانشگاه Yale توانسته اند دو ساختار مغزی و برهمکنش های آن ها را در شرایط آزمایشگاهی مدل سازی کنند و اطلاعاتی را در مورد منشا بیماری های عصبی روانی بدست آورند.

رشد بافت عضلانی روی پلت فرم های شیار دار به نورون ها کمک می کند که به طور موثرتری با عضلات یکپارچه شوند. این فرایند برای مهندسی بهتر بافت عضلانی در آزمایشگاه حیاتی است. چنین بافت های عضلانی یکپارچه شده با اعصاب می توانند در پزشکی بازساختی و باز توانی کاربرد داشته باشد.

پیوند مغز استخوان(BMT) امکان درمان بیماران مبتلا به لوکمیا و لنفوما را فراهم می آورد.

پیوند سلول های بنیادی خونی یا همان پیوند مغز استخوان می توانند اختلالات خونی، ایمنی، اتوایمن و متابولیک فراوانی از لوکمیا گرفته بیماری کم خونی داسی شکل را درمان کند. اما برای اطمینان از این سلول های خونی سالمی تولید می شود، محققین باید در ابتدا سلول های بنیادی خون ساز ناقص را از طریق شیمی درمانی یا پرتو درمانی از بین ببرند که این امر مشکلات ثانویه دیگری همراه است.

به نظر می رسد که یک پروتئین مضرس،‌کلیدی برای نحوه تمایز سلول های بنیادی سرطانی و یا قابلیت متاستازی آن ها باشد.

تجمع پلاک های آمیلوئید بتا(Aβ) و توده های در هم تنیده پروتئینی موسوم به tau در مغز از مشخصه های بیماری آلزایمر(AD) است. بیشتر تلاش ها روی مهار، آهسته کردن و حتی معکوس کردن حضور آمیلوئید بتا فوکوس کرده اند تا بتوانند آلزایمر را بهبود ببخشند.

روزی را تصور کنید که یک زیست پرینتر مملو از سلول های خود بیمار بتواند روی زخم های صعب العلاج ناشی از سوختگی یا سانحه چرخانده شود و لایه هایی از سلول را برای شروع روند ترمیم در محل آسیب ایجاد کند.

محققین بریتانیایی در امپریال کالج لندن پچ ها یا تکه هایی را از سلول های انسانی تولید کرده اند که می توانند به دنبال حملات قلبی به بافت قلبی بیمار چسبانده شده و به احیای عملکرد قلبی کمک کنند. این پچ ها نه تنها می توانند حمایت ساختاری را برای بافت عضلانی قلبی فراهم کنند و موجب پمپاژ موثر خون بوسیله قلب شود، بلکه منجر به آزادسازی ترکیباتی می شوند که سلول های قلبی را برای بازسازی و ترمیم تحریک می کنند.

افراد مبتلا به دیستروفی عضلانی دوشن(DMD) می تواند به سرطان عضلانی نادر موسوم به رابدومیوسارکوما تبدیل شود، به این دلیل که سلول های عضلانی در این بیماری به طور دائم در حال کار هستند تا بافت آسیب دیده را بازسازی کند. با این حال، در مورد نحوه بروز سرطان و طراحی درمان های متوقف کننده سرطان و تست هایی که بتواند خطر بیماری را پیش بینی کند اطلاعات اندکی در دست است.

محققین RUDN پیشنهاد فریز کردن بخش هایی از بند ناف انسانی برای بدست آوردن سلول های بنیادی را ارائه کرده اند. برخلاف خون بند ناف فریز شده، بافت های پیرامون عروقی بند ناف (ژله وارتون) منبعی موثر و بی خطر از سلول های بنیادی مزانشیمی است.

درمان های مبتنی بر سلول های بنیادی به طور فزاینده ای در حال گسترش است و این امر در مورد سرطان های خونی مانند لنفوما و لوکمیا از شیوع بیشتری برخوردار بوده است. در این موارد، سلول های بنیادی خونی سرطانی برداشته شده و با سلول های جدید و سالم جایگزین می شوند. با این حال، یک چهارم موارد به مرگ ختم می شود زیرا جایگزین شدن سلول های از دست رفته خیلی به کندی صورت می گیرد.

درمان های مبتنی بر آنتی بادی می توانند به طور ملایم و موثری سلول های بنیادی خون ساز بیمار شده را در مغز استخوان از بین ببرند و زمینه ساز پیوند سلول های بنیادی سالم باشند.

یک سوم موارد کاردیومیوپاتی هایپرتروفیک به دلیلی یکی از چهار موتاسیون عمده اتفاق می افتد.

محققین به بررسی دو نوع سلول مغزی پرداخته اند: سلول های بنیادی عصبی بالغ که مسئول حفظ منبع نورونی و سلول های پشتیبان آن ها هستند و نورون های مغز قدامی که برای انجام وظایف شناختی پیچیده ضروری هستند.

چندین دهه است که متون علمی به طور قطع بر این باورند که ویژگی و خصوصیت های ما محصول ژن های ما است. اما مطالعه ای جدید بوسیله محققین دانشگاه Yale پیشنهاد می کند که مکانیسم دیگری نیز وجود دارد که می تواند تنوع رفتاری ما را حتی در افراد از نظر ژنتیکی مشابه تنظیم کند.