محققین در انستیتو فرانسیس کریک با همکاری محققین دانشگاه کیوتو، تکنیکی را در موش تست کرده اند که می تواند منجر به درمان نوعی ناباروری ژنتیکی در انسان شود. در این مطالعه آن ها توانسته اند با استفاده از سلول های بنیادی مشتق از فیبروبلاستی که به سلول های اسپرم بالغ تبدیل شده بوند، از موش های نر نابارور، نوزادان سالمی را تولید کنند.

محققین دانشگاه آریزونا کلاسی از ترکیبات غیر اپیوئیدی یا غیر مخدر را برای درمان درد تولید کرده اند. تست های جانوری حاکی از این است که این دارو در مقایسه با مورفیت موثرتر بوده، اعتیاد نمی آورد و در دوز بالا نیز سمی نیست.

محیط بدون جاذبه ایستگاه های بین المللی فضای هر سیستم درون بدن را تحت تاثیر قرار می دهد. محققین در حال مطالعه اثرات این عدم جاذبه روی چشم، قلب، عضله و استخوان ها هستند ولی در این میان مطالعات اندکی روی ریه انسان به عنوان یکی از بافت ها و اندام های حیاتی بدن صورت گرفته است.

تصویر سیم های لخت بدون روکش پلاستیکی که در معرض خطر خراب شدن، اتصال کردن و عدم هدایت الکتریکی بهینه هستند، می تواند تصویری از چیزی باشد که در بسیاری از بیماری های سیستم عصبی مانند MS، آسیب های نخاعی، سکته، آسیب های مغزی نوزاد و آلزایمر اتفاق می افتد.

محققین با ترکیب هیدروژل های پلیمری و ارگانوئیدهای روده ای تولید شده از سلول های بنیادی پرتوان انسانی، گام بلندی را به سمت ایجاد یک تکنولوژی جدید برای کنترل رشد این ارگانوئیدها و استفاده از آن ها در درمان زخم های روده ای در بیماری هایی مانند بیماری روده التهابی برداشته اند.

چگونگی تولید استئوبلاست ها طی بازسازی استخوان یکی از بحث های همیشگی بین محققینی است که در زمینه استخوان کار می کنند.

محققین اسپانیایی در دانشگاه بارسلونا برای اولین بار نشان داده اند که تنظیم ژن مغزی Klotho با استفاده از ژن درمانی می تواند از مشکلات مربوط به حافظه و یادگیری که ناشی از پیری هستند، در موش جلوگیری کنند. این مطالعه راه را برای درمان برخی از بیماری های مخرب عصبی باز می کند.

محققین سلول های بنیادی در دانشکده پزشکی دانشگاه Emory توانسته در ترمیم طولانی مدت عروق خونی موفق باشند. نتایج این مطالعه می تواند مبنایی برای درمان بیماران مبتلا به بیماری های شریان محیطی با تکیه بر سلول های بنیادی خود فرد باشد.

گلیوبلاستوما یکی از شایع ترین تومورهای بدخیم مغزی است که در حال حاضر درمانی برای آن وجود ندارد.

افراد دارای انواع خاص از باکتری در سیستم گوارشی شان ممکن است بهتر به ایمنی درمانی پاسخ دهند.

از آن جایی که مغز توانایی محدودی برای خود ترمیمی و بازسازی دارد، سلول های بنیادی می توانند رویکرد درمانی امیدوار کننده ای برای مقابله با آسیب های مغزی ناشی از آسیب، پیری و بیماری باشد. هر چند تست های پیش درمانگاهی سلول درمانی امیدوار کننده بوده است اما نتایج بدست آمده از جانوران لزوما قابل بسط به بیماران انسانی نیست و مطالعات بالینی انجام شده در این زمینه نیز از نظر اندازه و تعداد محدود است.

ظرف سه سال گذشته، از سپتامبر 2014، هشت کودک در دنیا متولد شده اند که مادر آن ها بعد از پیوند رحمی توانایی بچه دار شدن شان را بازیابی کرده بودند.

مطالعه ای جدید در مرکز تحقیقات سلول های بنیادی و طب بازساختی UCLA، باور فعلی در مورد این که چگونه کلاسی پروتئینی در طناب نخاعی در تشکیل نورون ها طی تکوین جنینی دخالت دارند، را دگرگون کرده است. محققین براین باورند که دستاوردهای این مطالعه می تواند روزی به سلول درمانی و احیای حس لامسه بیماران فلج بیانجامد.

محققین دانشگاه آلاباما در تلاش برای ترمیم قلب آسیب دیده بعد از حملات قلبی موفق بوده اند و توانسته اند از سلول های عضلانی قلبی گرافت شده برای ترمیم استفاده کنند. کلید این موفقیت، افزایش بیان ژنی است که چرخه سلولی را در سلول های عضلانی گرافت شده فعال می کند و در نتیجه آن ها رشد و تقسیم بیشتری خواهند داشت.

محققین در دانشکده پزشکی آلبرت انیشتین گزارش کرده اند که اعصاب خاصی با راه اندازی سوئیج هایی که منجر به رگزایی توموری و تکثیر سلولی می شوند، رشد سرطان پروستات را حمایت می کنند.