چندین دهه است که محققین بسیاری به دنبال شناسایی ذات و طبیعی سلول های توموری هستند اما مطالعات اندکی بوده است که به بررسی این امر بپردازند که چه اتفاقی برای بافت های پیرامونی می افتد.

مطالعه ای جدید برای اولین بار به طور مستقیم به ارزیابی نقش سلول های بنیادی مختلف در بهبود آسیب قرنیه پرداخته است که خارجی ترین بخش چشم است. این مطالعه مروری برخلاف سایر مطالعات، همه انواع سلول های اصلی قرنیه را به صورت جامع تحت پوشش قرار داده است و مشابهت ها و تفاوت ها را در فرایند بهبودی و استفاده از سلول های بنیادی نشان داده است.

محققین روشی را طراحی کرده اند که سلول های بنیادی را هدف قرار می دهد و در نتیجه به صورت موثری بافت سرطانی را مورد حمله قرار می دهد. استفاده از این روش مانع از این خواهد شد که بیماران برخی از عوارض ناخواسته مربوط به شیمی درمانی را تجربه کنند.

محققین توانسته اند با استفاده از ارگانوئیدها یا ساختارهای سه بعدی کوچک شبه مغزی رشد یافته در آزمایشگاه، اطلاعات جدیدی را در مورد نحوه تکوین مغز بدست آورند.

محققین دانشگاه ایالتی می سی سی پی مدل مینیاتوری جدیدی را برای درک بهتر فاکتورهایی که منجر به بیماری های قلبی و کم خونی داسی شکل می شوند ارائه داده اند.

محققین با ایمپلنت کردن سلول های بنیادی به مغز جانوران فرایند پیری را آهسته کرده اند و امیدواری ها را برای ایجاد استراتژی های جدید مبارزه کننده با بیماری های مربوط به پیری افزایش داده اند.

محققین برای اولین بار توانسته اند یک موتاسیون بیماری زا را در مراحل اولیه تکوین جنین انسانی تصحیح کنند. در این مطالعه، محققین از تکنیک ویرایش ژنی CRISPR-Cas9 برای تصحیح یک موتاسیون مربوط به مشکلات قلبی استفاده کرده اند تا مانع از انتقال این مشکل به وراثتی به نسل بعد شوند.

سازمان غذا و داروی آمریکا داروی ضد سرطانی Imbruvica که آن را تحت عنوان ibrutinib نیز می شناسند را برای درمان بالغی که متحمل بیماری پیوند علیه میزبان(cGVHD) مورد تایید قرار داده است.

بیمارانی که متحمل شیمی درمانی های معمول می شوند، می توانند تیمارهای دارویی موثرتر و با سمیت کمتر را دریافت کنند.

تحقیقی جدید نقش بارز ریز محیط پیرامون سلول های بنیادی(نیچ) را نشان داده است و ممکن است نقش مهمی را در اندازه مغز نوزادان مبتلا به میکروسفالی بازی می کند.

ما پیر شدن ما، سلول های عضلانی ما رفته رفته شروع به تغییر یافتن می کنند و یکی یکی به سلول های چربی تبدیل می شوند. این فرایند در زمان آسیب عضلانی تسریع می شود و شکل شدید این فرایند را در بیماری های تحلیل برنده عضلانی مانند دیستروفی عضلانی دوشن می توان مشاهده کرد.

محققین مک مستر یک تنظیم کننده جدید متاستاز مغزی را در بیماران مبتلا به سرطان ریوی را شناسایی کرده اند. این تنظیم کننده ها شامل ژن های SPOCK1 و TWIST2 است.

مطالعه ای جدید نشان داده است که برخی افراد در بازسازی زخم ها و آسیب های قلبی بهتر از دیگران هستند.

محققین فرانسوی در کمپانی I-Stem در حال ارزیابی یک کیت تمایز عضلات اسکلتی هستند که یک محیط کشت سلولی برای تمایز سلول های بنیادی انسانی به میوتیوب های دارای عملکردی است.

تیمی از محققین در دانشگاه علوم و تکنولوژی هنگ کنگ(HKUST) یک هیدروژل هوشمند پاسخ دهنده به محرک و مبتنی بر پروتئین را طراحی کرده اند که می تواند راه را برای تولید مواد زیستی و کاربردهای زیست پزشکی در آینده باز کند.