مصطفی کاردان

پژوهشگران با موفقیت، اندام‌های کلیوی انسانی را به‌صورت سیستماتیک تولید کرده و آن‌ها را در کلیه خوکی طی پرفیوژن ماشینی پیوند زدند.

تحقیقات اخیر نشان داد آسیب عصبی باعث تغییرات سیستمیک در پاسخ ایمنی شده و به شکل متفاوتی در مردان و زنان بروز می‌کند.

چگونه هسته چندلبی نوتروفیل‌ها با سازوکارهای مولکولی، مکانیکی و ژنتیکی هماهنگ شده و در محیط‌های بافتی متراکم، عملکردهای ایمنی خود را با سرعت بالا انجام می‌دهند.

پژوهشگران دریافتند که پادتن IgG زمانی بیشترین اثر ضدالتهابی را دارد که هم‌زمان دو نوع گیرنده ایمنی را فعال کند.

لکوسیت‌ها دارای لایه‌ای از هپاران‌سولفات گلیکوکالیکس هستند که در جریان التهاب ریزش کرده و مسیر مهاجرت سلول‌های ایمنی به بافت را تنظیم می‌کند.

فعال‌سازی چربی زیرپوستی و آزادسازی اسیدهای چرب سلول‌های فولیکول مو را تحریک کرده و رشد مجدد مو را امکان‌پذیر می‌کند.

این مطالعه مسیرهای خون‌سازی را به شکل حالت‌های گسسته و قابل کنترل نشان داده و نقش فاکتورهای رونویسی در هدایت این مسیرها را آشکار می‌کند.

متابولیت میکروبی دِزامینو تایروزین با فعال‌سازی مسیرهای mTORC1 و STING، بازسازی روده را تحریک و از بروز بیماری پیوند علیه میزبان (GvHD) بدون تضعیف ایمنی ضدسرطان جلوگیری می‌کند.

فناوری چندلنزی اولتراسوند امکان تصویربرداری سه‌بعدی و زمان‌محور شبکه‌های میکرو‌عروقی کل اندام‌ها را با وضوح میکرومتری فراهم می‌کند.

نورون‌های حسی با ترشح CGRP پیشرفت سارکوم را تحریک می‌کنند و مهار این مسیر می‌تواند رشد تومور و متاستاز را کاهش دهد.

پژوهشگران با استفاده از مدل میکرو‌مهندسی‌شده‌ که محیط واقعی تومور را بازسازی می‌کند، توانستند عملکرد و چالش‌های سلول‌های CAR-T در تومورهای جامد را بررسی کرده و راهکاری برای بهبود نفوذ و اثربخشی آن‌ها ارائه دهند.

اکسیداسیون رادیکالی لیپیدها در بیماران مبتلا به آسم شدید، موجی از ترکیبات شبه لکوترینی ایجاد می‌کند که می‌تواند مسیرهای التهابی جدیدی را فعال و شدت حملات آسم را افزایش دهد.

پژوهشگران با تبدیل سلول‌های T بیماری‌زا به سلول‌های تنظیم‌کننده پایدار (Treg) توانستند روشی اختصاصی برای مهار دقیق پاسخ‌های خودایمنی بدون سرکوب سیستم ایمنی ارائه دهند.

تولید مغز ارگانوئیدی در آزمایشگاه که تمام انواع سلول‌های اصلی مغز، از جمله نورون‌ها، سلول‌های گلیال و عروق را در یک کشت واحد ادغام کرده و سبب درک بهتر زیست‌شناسی مغز و درمان بیماری‌ها می‌شود.

تبدیل آنتی‌بادی‌های اختصاصی از ایزوتایپ IgG به IgM می‌تواند دامنه واکنش ایمنی را به طیف وسیعی از باکتری‌ها و ویروس‌ها گسترش داده و زمینه را برای توسعه واکسن‌ها و ایمن‌درمانی‌ فراهم کند.