مصطفی کاردان

تحلیل مستقیم رسوبات پروتئینی در نمونه پوستی یک بیمار زنده، برای نخستین‌بار ساختار دقیق فیبریل‌های آمیلوئیدی در آمیلوئیدوز ارثی، مسیر تازه‌ای برای تشخیص و درمان این بیماری معرفی می‌کند.

مطالعات اخیر نشان داده که واریانت‌های ژنتیکی رایج در ژن‌های میوز، الگوی بازآرایی کروموزومی و خطر بروز ناهنجاری‌های عدد کروموزوم‌ها در جنین‌های انسانی را شکل می‌دهند.

محققان نشان داده‌اند که CaMKII با تشکیل یک سوپرکامپلکس پروتئینی اسمزی، رشد برآمدگی‌های غشایی (bleb) سلول‌ها را هدایت کرده و نیروهای مکانیکی مولکولی ایجاد می‌کند.

فعال‌سازی عناصر متحرک LINE-1 با ایجاد ناپایداری ژنومی، مسیر تکامل آدنوکارسینومای ریه را تغییر داده و به شکل‌گیری تومورهای تهاجمی‌تر با پیش‌آگهی ضعیف‌تر منجر می‌شود.

محققان در حال بررسی رویکردی امیدوارکننده هستند که می‌تواند توانایی سیستم ایمنی بدن را در مبارزه با سرطان بواسطه مهار پروتئین TIGIT افزایش دهد.

حس سرما حاصل پردازش شبکه‌ای و اندام‌ محور نورون‌های حسی است که بسته به محل عصب‌دهی، کارکردهای هشداردهنده یا تنظیمی متفاوتی دارند.

در روزهای آغازین بارداری، جنین از طریق وزیکول‌های خارج‌سلولی، سیگنال‌های لیپیدی و مسیر AhR ارتباط مولکولی و دقیق با رحم برقرار می‌کند که موفقیت یا شکست لانه‌گزینی را تعیین می‌کند.

با ساخت ارگانوئیدهای مزودرمی سه‌بعدی، مراکز سیگنال‌دهی می‌توانند هم سرنوشت سلول‌ها و هم سازمان فضایی بافت را هدایت کرده و بستر تازه‌ای برای مطالعه تکوین فراهم سازند.

RNA های کوچک مشتق از tRNA در کبد، با تنظیم خاموش اما مؤثر متابولیسم کلسترول و التهاب، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری و پیشرفت آترواسکلروز ایفا می‌کنند.

مهندسی هدفمند پیش‌سازهای سلول‌های دندریتیک با تقویت برداشت آنتی‌ژن‌های توموری و فعال‌سازی هم‌زمان ایمنی، می‌تواند کارایی و پایداری ایمنی‌درمانی سرطان را به‌طور معناداری افزایش دهد.

میکروبیوتای روده مادر از طریق تنظیم مسیرهای ایمنی، متابولیکی و هورمونی، نقش فعالی در ایجاد تحمل ایمنی در مرز مادر–جنین و تداوم بارداری سالم ایفا می‌کند.

ترمیم ماده سفید مغز حاصل تعامل شبکه‌ای آستروسیت‌های دور از ضایعه و میکروگلیا است و با بازتنظیم پاسخ ایمنی، مسیر بازسازی میلین و بهبود عملکرد عصبی هدایت می‌شود.

در این مطالعه نقش وزیکول‌های ریز توموری در تشخیص زودهنگام، پایش درمان و توسعه روش‌های نوین درمانی سرطان سر و گردن مورد مطالعه قرار گرفته است.

در سندرم میلودیسپلاستیک، سلول‌های بنیادی خون به‌دلیل تغییر در باز و بسته بودن بخش‌هایی از DNA، به‌تدریج هویت طبیعی خود را از دست می‌دهند که این با خطر تبدیل به لوسمی ارتباط مستقیم دارد.

تحلیل عملکردی سلول‌های T نشان می‌دهد که کلون‌ها و مسیرهای فنوتیپی آن‌ها بسته به بافت محل استقرار متفاوت بوده و خون، نماینده کامل ایمنی انسان نیست.