کارلوس رودریگز و همکارانش در دانشگاه جنوا نقش مهم پروتئین ADAMTS1 را در بیماری ملانومای یوویل(Uveal Melanoma) نشان داده اند که یکی از نادرترین و تهاجمی ترین سرطان ها در چشم است.

محققین سلول های بنیادی در ژاپن دستگاهی را ابداع نموده اند که با استفاده از تولید پالس هایی از پرتو تراهرتز، موجب تغییرات بیان ژن می‌شود که خود خبری امید بخش از افق‌های پیش رو در درمان‌های نوین می باشد.

چه می شود اگر مشکلات مخرب چشمی که منجر به گلوکوم، دیستروفی قرنیه و آب مروارید می شوند، قبل از این که منجر به اختلال در بینایی شوند تشخیص داده شوند؟ دکتر تینگ ژی و همکارانش در انستیتو تحقیقات پزشکی Stowers اجسام مژه ای را کلیدی برای حل این معما دانسته اند.

ارگانوئیدهای مشتق از سلول های بنیادی، بلوک های ساختاری ایده آلی برای مهندسی بافت هستند؛ با این حال، تولید ارگانوئیدهای اپی تلیالی بزرگ تر و کنترل شده از نظر شکل هنوز به طور کامل و مناسب میسر نشده است.

بدن انسان دارای بیش از 60 تریلیارد سلول است که برای حفظ هموستازی بافت های بدن هر روز نوزایی می کنند. به طور ویژه، سلول های مجرای گوارشی به دلیل وجود سلول های بنیادی در بافت هایش، ظرف چندین هفته به طور کامل نوزایی می کند.

تیمی از محققین ژاپنی موفق شده اند سلول های روده کوچک را از سلول های بنیادی پرتوان القایی انسانی(hiPSCs) تولید کنند که بسیار شبیه نمونه های موجود در بدن هستند. می توان از این سلول ها در مطالعات پایه مربوط به روده و هم چنین غربالگری های دارویی برای روده استفاده کرد.

در مجموعه آزمایشاتی که روی بافت های موشی و سلول های انسانی انجام گرفته است، پژوهشگران در جان هاپکینز دریافته اند که که برداشتن غشایی که پشت چشم را می پوشاند می تواند به بهبود و موفقیت نرخ رشد مجدد سلول های عصبی آسیب دیده در بیماری های چشمی کمک کند.این یافته به طور ویژه می تواند به درمان عوارض بیماری گلوکوم و آسیب عصب چشمی کمک کند.

بدست آوردن سلول های چربی بیشتر احتمالا چیزی است که خیلی از افراد خواهان آن نیستند، هر چند این امر برای مبارزه با دیابت و سایر بیماری ها ضروری است. این که چگونه بدن سلول های چربی بیشتری بدست می آورند هنوز هم یک معما است.

پژوهشگران در مرکز City of Hope دریافته اند که ژن ApoE4 که خطر بیماری آلزایمر را افزایش می دهد موجب افزایش حساسیت و شدت COVID-19 می شود.

پژوهشگران دانشگاه ویل کورنل توانسته اند مدل مناسب و صحیحی از سد خونی-مغزی را برای مطالعه بیماری های عصبی خاص و غربالگری داروها ارائه دهند.

پژوهشگران در دانشگاه پزشکی Northwestern پروتئین جدیدی را سنتز کرده اند که به عنوان یک عامل برای خنثی سازی آلودگی COVID-19 در ارگانوئیدهای کلیوی انسانی تولید شده از سلول های بنیادی عمل می کند.

گروهی از محققین پروتئین ویژه ای را کشف کردند که در تقسیم و رشد سلول های بنیادی خونساز نقش ویژه ای دارد. پژوهش آن ها در مجله Cell Reports به چاپ رسید که بیانگر توسعه روشی جدید برای رشد و تکثیر این سلول‌ها، چه در محیط داخل بدن و چه در محیط آزمایشگاهی در مقایس زیاد تولید بشوند.

پژوهشگران مرکز تحقیقات سلول های بنیادی و پزشکی بازساختی دانشگاه دوسلدورف به سرپرستی دکتر جیمز آجای، در مطالعه ای بیوانفورماتیکی به بررسی ترانسکریپتوم سلول های اپی تلیومی آلوده به ویروس کرونا در انسان پرداخته اند.

تمایز سلول های بنیادی پرتوان القایی انسانی(iPSCs) به کاردیومیوسیت ها، سیستم مدل آزمایشگاهی مناسبی را فراهم کرده است که اجازه مطالعه دقیق فیزیولوژی و فارماکولوژی بیماری های قلبی را می دهد.

پژوهشگران مرکز سرطان MUSC Hollings دریافته اند که بعد از پیوند سلول های بنیادی خون ساز، بلوک کردن مسیر انرژی جایگزین برای سلول های T می تواند به کاهش بیماری پیوند علیه میزبان(GvHD) در مدل های جانوری لوکمیا کمک کند. در این پژوهش جدید دکتر ژو ژانگ یو و همکارانش کشف کرده اند که سلول های T اهدایی برای القای GvHD باید دارای آنزیم کلیدی اسید لیپاز لیزوزومی باشند.