سالانه حدود 250 هزار نفر در آمریکا مبتلا به سرطان سینه تشخیص داده می شوند و حدود 180 هزار جراحی نیز به منظور برداشتن بافت سرطانی صورت می گیرد که طی این جراحی ها برداشتن هر چه بهتر و کامل تر بافت سرطانی و آسیب نرساندن به بافت سالم در اولویت قرار دارد.

تیمی از محققین دانشگاه کنتاکی کشف کرده اند که ماکروفاژها برای بازسازی بافت های پیچیده در پستانداران ضروری هستند. ماکروفاژها نوعی از سلول های ایمنی هستند که باقی مانده های سلولی و بافت را طی بهبود طبیعی زخم پاکسازی می کنند و بافت اسکار تولید می کنند. این کشف می تواند منجر به کمک گرفتن از سلول های ایمنی برای تحریک بازسازی بافتی در انسان شود.

پروتئین های گروه پلی کامب(PcG)، کمپلکس های پلی کامپ PRC1‌ و PRC2 که با استفاده از مدیفیکاسیون هیستونی سطح بیان ژن ها را تنظیم کی کنند، مختل می کنند. اگرچه PRC1‌ و PRC2 نقش های مهمی در سلول های بنیادی سرطانی دارند، اما عملکرد آن ها در سلول های بنیادی/پیش ساز عصبی(NSPCها) به میزان زیادی ناشناخته است.

در مطالعه ای جدید محققین دانشگاه بریستول به بررسی دلایل این امر پرداخته اند که چرا برخی از بیماران بعد از جراحی تعویض مفصل ران و زانو دچار عفونت می شوند یا چه نوع درمان جراحی مجددی برای این بیماران بهتر است.

محققین در حال کار با کانکتومیک(connectomic) هستند که یک حوزه پژوهشی در زمینه بازسازی شبکه های عصبی در مغز است و هدف دارد که میلیون ها یا میلیاردها ارتباط نورونی موجود در مغز پستانداران را به طور کامل ترسیم کند.

محققین دریافته اند که فعال سازی PD-1 فعالیت ضد سرطانی نوع دیگری از سلول های ایمنی به نام ماکروفاژها را نیز مهار می کند.

تیمی مرکب از محققین چند انستیتو با سرپرستی محققین بیمارستان عمومی ماساچوست(MGH) کشف کرده اند که چگونه یک استراتژی درمانی بالقوه برای بیماری هانتینگتون اثراتش را برجای می گذارد و عملکرد آن در سلول های انسانی را نیز شناسایی کرده اند. همچنین آن ها نقص پیش از این ناشناخته ای را در سلول های بنیادی عصبی بیماران مبتلا به هانتینگتون شناسایی کرده اند.

پژوهش های صورت گرفته در زمینه کلیه در دانشکده پزشکی دانشگاه ویرجینیا به طور غیر قابل انتظاری منجر به کشفی جدید در زمینه شکل گیری قلب شده است که شامل شناسایی یک ژن مسئول برای مشکلات قلبی کشنده است.

پلاکت های خونی با سرکوب سلول های T به فرار سرطان از سیستم ایمنی کمک می کنند.

محققین در Uconn Health از سلول های بنیادی مشتق از بیماران مبتلا به سندرم Angleman برای شناسایی نقص های سلولی دخیل که موجب این اختلال نوروژنتیکی نادر می شوند کمک گرفته اند تا بدین ترتیب گام مهمی را به سمت یافتن درمان های احتمالی برداشته باشند.

تیمار سلول های Th17 با ریز مولکول مورد تایید FDA به نام β- کتنین و مهارکننده های p110δ طی تکثیر آزمایشگاهی سلول های T برای ایمنی درمانی سازشی سلول هایT یا ACT اثر عمیقی روی ویژگی های درمانی این سلول ها می گذارد.

کلیه از میلیون ها واحد کوچک ساخته شده است که با همکاری یکدیگر به فیلتراسیون خون می پردازند و به طور دائم مواد زائد را از طریق ادرار از بدن دفع می کنند و در این حال سلول های خونی و پروتئین های ارزشمند خونی را متعادل نگه می دارند و موجب کنترل محتوای مایعاتی بدن می شوند. ساختار کلیدی مربوط به همه این فرایندها گلومرول ها هستند.

آدنوکارسینومای ریوی شکل تهاجمی از سرطان است که حدود 40 درصد از موارد سرطان ریه را در آمریکا در بر می گیرد و تصور می شود که این سرطان از تومورهای خوش خیمی به نام آدنوماها ایجاد می شود.

تیمی از محققین در دانشکده پزشکی و مهندسی جان هاپکینز شواهدی را ارائه کرده اند مناطق وسیعی از ژنوم انسان در تنوع مربوط به مدیفیکاسیون های برگشت پذیر اپی ژنتیکی که در DNA ایجاد می شود، نقش دارند. آن ها این تنوع اپی ژنتیکی را یک فاکتور کلیدی در توانایی سلول های سرطانی برای تکثیر، سازش و متاستاز می دانند.

محققین با استفاده از تکنولوژی ویرایش ژن، سلول های بنیادی موشی را برای مبارزه با التهاب ناشی از آرتریت و سایر مشکلات مزمن برنامه ریزی کرده اند