پژوهشگران اسپانیایی برای نخستین بار چگونگی و دوز مصرف دارو براساس هر بیمار را طراحی کردند.

سلول‌های بنیادی، با کمک فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی و بیوراکتورها، در حال تبدیل شدن به کلید طلایی درمان بیماری‌های لاعلاج هستند.

مسافران فضا با تهدید پنهانی مواجه‌اند: تابش‌های کیهانی که به سلول‌های بنیادی،سازندگان و ترمیم‌کنندگان بدن، آسیب می‌زنند، اما علم با راه‌حل‌های نوآورانه در حال مقابله است.

درمان با سلول‌های خون بندناف تسکین کامل خستگی را در ۸۵ درصد بیماران مبتلا به سندرم پس از کووید به ارمغان آورد.

پژوهشگران با طراحی یک مدل شبکه عصبی زیستی‌مبنا، راهکاری هوشمند و سازگار برای شبیه‌سازی اختلالات دهلیزی و بهینه‌سازی درمان شخصی‌شده سرگیجه ارائه کرده‌اند

با شناسایی نقش پروتئین RNF126 در مقاومت سلول‌های سرطانی به مرگ سلولی، وابسته به چسبندگی و تسهیل گسترش بیماری در صفاق، یک هدف درمانی جدید معرفی کرده‌اند.

با ساخت ارگانوئیدهای مزودرمی سه‌بعدی، مراکز سیگنال‌دهی می‌توانند هم سرنوشت سلول‌ها و هم سازمان فضایی بافت را هدایت کرده و بستر تازه‌ای برای مطالعه تکوین فراهم سازند.

محققان دانشگاه بیرمنگام در بریتانیا با تولید ارگانوئیدهای غده اشکی از سلول‌های بنیادی جنینی انسانی، توانسته‌اند نقش حیاتی فرآیند اتوفاژی در عملکرد این غدد را کشف کنند.

پیشرفت‌های نوین در پزشکی بازساختی، به ویژه با استفاده از سلول‌های بنیادی و سنولیتیک‌ها، در حال بازگرداندن امید برای بازیابی هوشیاری و معکوس کردن کما هستند.

RNA های کوچک مشتق از tRNA در کبد، با تنظیم خاموش اما مؤثر متابولیسم کلسترول و التهاب، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری و پیشرفت آترواسکلروز ایفا می‌کنند.

پژوهش‌های نوین نشان می‌دهد ترکیب سلول‌درمانی با تقویت فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز یا BDNF می‌تواند افق تازه‌ای در مدیریت این بیماری بگشاید.

CAR-NK؛ نسل نوین سلول‌درمانی هوشمند که افق درمان سرطان‌های خونی و پزشکی بازساختی را دگرگون می‌کند.

مرور سیستماتیک مکانیسم‌های محافظت عصبی و پتانسیل درمانی هیدروژن سولفید به عنوان یک گازوترانسمیتر درونی در آسیب‌های تروماتیک سیستم اعصاب مرکزی  

دانشمندان دانشگاه کارولینای شمالی با ساخت ارگانوئیدهای مغزی از سلول‌های بنیادی، موفق شده‌اند رشد اولیه مغز انسان را شبیه‌سازی کنند.

مهندسی هدفمند پیش‌سازهای سلول‌های دندریتیک با تقویت برداشت آنتی‌ژن‌های توموری و فعال‌سازی هم‌زمان ایمنی، می‌تواند کارایی و پایداری ایمنی‌درمانی سرطان را به‌طور معناداری افزایش دهد.