داربست‌های آسلولار، با استفاده از ماتریس طبیعی اندام‌ها، بدن را برای بازسازی کامل بافت‌های ازدست‌رفته فریب می‌دهند و آینده پزشکی را متحول می‌کنند.

یک مطالعه جدید مکانیسم پیچیده برهمکنش ویروس هپاتیت B با سیستم ایمنی ذاتی سلول‌های کبدی را آشکار کرد.

محققان موفق شدند یک کارآزمایی بالینی جدید بر پایه سلول‌های بنیادی عصبی را برای بیماران مبتلا به بیماری هانتینگتون آغاز کنند.

پژوهشگران طی مطالعاتی نشان دادند که Bmp9 با تنظیم مسیر Notch، زمان‌بندی و الگوی شکل‌گیری رگ‌های خونی را کنترل کرده و شبکه‌های عروقی پایدار و منظم ایجاد می‌کند.

پیشرفت‌ در درمان بیماری چشمی استارگاردت با سلول‌های بنیادی، امید برای بیماران ایجاد کرده است.

سلول‌های بنیادی موجود در دندان‌ها و لثه به دلیل دسترسی آسان و توانایی چندتوانی، اکنون مورد توجه پژوهشگران برای کاربردهای درمانی فراتر از حوزه دندان‌پزشکی قرار گرفته‌اند.

پژوهشگران چینی موفق شده‌اند با استفاده از بافت چربی بالغ انسان، بدون جداسازی سلول‌های بنیادی و بدون مهندسی ژنتیک، ارگانوئیدهای عملکردی متنوعی تولید کنند.

ژله وارتون، بافت ارزشمند بندناف نوزادان، منبعی غنی از سلول‌های بنیادی با توانایی ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده است که می‌تواند آینده پزشکی بازساختی را متحول کند.

سازمان غذا و داروی ایالات متحده به یک درمان سلولی مبتنی بر سلول‌های T تنظیم‌کننده مشتق از خون بندناف برای درمان بیماری نادر میلوفیبروز وضعیت داروی نادر اعطا کرد.

بررسی سیستم‌های پیشرفته نانویی برای بهبود هدف‌دهی، بقا و کارایی سلول درمانی در بیماری آلزایمر به عنوان یک استراتژی درمانی بازساختی و تعدیل‌کننده بیماری

محققان برای اولین بار درمانی مبتنی بر سلول‌های بنیادی هماتوپوئتیک مشتق از خون بندناف برای درمان بیماران مبتلا به آپلاستیک آنمی شدید شدند.

تحلیل مستقیم رسوبات پروتئینی در نمونه پوستی یک بیمار زنده، برای نخستین‌بار ساختار دقیق فیبریل‌های آمیلوئیدی در آمیلوئیدوز ارثی، مسیر تازه‌ای برای تشخیص و درمان این بیماری معرفی می‌کند.

شرکت زیست‌فناوری Eyestem Research موفق شده است مجوز رسمی آغاز فاز دوم کارآزمایی بالینی یک درمان مبتنی بر سلول را برای بیماران مبتلا به آتروفی ژئوگرافیک دریافت کند.

مطالعات اخیر نشان داده که واریانت‌های ژنتیکی رایج در ژن‌های میوز، الگوی بازآرایی کروموزومی و خطر بروز ناهنجاری‌های عدد کروموزوم‌ها در جنین‌های انسانی را شکل می‌دهند.

محققان نشان داده‌اند که CaMKII با تشکیل یک سوپرکامپلکس پروتئینی اسمزی، رشد برآمدگی‌های غشایی (bleb) سلول‌ها را هدایت کرده و نیروهای مکانیکی مولکولی ایجاد می‌کند.