محققین دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی ورژن سنتتیکی از سلول های بنیادی قلبی را طراحی کرده اند.

تیمی از محققین انستیتو ملی سلامت(NIH)، ابزار جدیدی را طراحی کرده اند که با استفاده از آن می توانند نحوه چسبیدن سلول ها به بستر نزدیکشان را زیر میکروسکوپ مونیتور کنند.

زمانی که فردی HIV مثبت می شود و داروهای ضد ویروسی مصرف می کند، ویروس درون منابعی از سلول های بنیادی ذخیره می شود. این سلول ها در مراکز زایا (نواحی خاص از گره های لنفی) مخفی می شوند که اغلب سلول های T ضد ویروسی و کشنده نمی توانند به آن ها دسترسی داشته باشند.

محققین استرالیایی یک گام به درک حساسیت های ایمنی به داورهای شایع و معمولا تجویز شونده نزدیک تر شده اند.

یک هورمون طبیعی که نقش مهمی را در تکوین بازی می کند، ممکن است پایه و اساسی را برای پیشگیری از بارداری قابل برگشت ارائه کند که می تواند از تخمدان ها در برابر آسیب ناشی از شیمی درمانی محافظت کند.

محققین اسپانیایی در مرکز ملی تحقیقات سرطان اسپانیا(CNIO) نشان داده اند که طی فرایند بازبرنامه ریزی in vivo، تلومرهای سلولی به دلیل افزایش در تلومرازهای اندوژن گسترده تر می شوند.‌

برای اولین بار، محققین توانسته اند یک نای مهندسی شده مناسب بیمار را قبل از این ایمپلنت کردن به وی تولید کنند.

یک پسربچه دو ساله اهل دهلی که از تالاسمی رنج می برد، بعد از دریافت سلول های بنیادی خونی از یک فرد بنگلوری، شرایط بهتری را تجربه می کند. این اولین باری است که گزارش می شود، یک فرد مبتلا به تالاسمی در هند، سلول های بنیادی خونی یک اهدا کننده غیر خویشاوند را دریافت کرده است.

یک عامل ضد سرطانی در تکوین، بازسازی عضلات قلبی را افزایش می دهد. این یافته جالب می تواند به جلوگیری از نارساریی های احتقانی قلب در آینده کمک کند.

محققین نشان داده اند که چگونه داروی مسکن پاراستامول موجب آسیب کبدی می شود.

برخی از سلول های سرطانی، برای فرار از مرگ همواره یک ترفند در آستین دارند، ترفندهایی که حاصل آن ها حفظ تلومرها خواهد بود.

یک سلول درمانی آزمایشگاهی موجب شده است که یک بیمار فلج، عملکرد حرکتی بازوها، دستان و انگشتانش را مجددا بدست آورد.

کلینیکی در هند ادعا کرده است که از سلول های بنیادی برای درمان سندرم داون در بیش از 14 نفر استفاده کرده است. این ادعا واکنش محققین در سایر مراکز تحقیقاتی را در پی داشته است.

نتایج یک مطالعه بالینی جدید، شواهدی را ارائه می کند که استفاده از داروهای سرکوب کننده ایمنی با دوز بسیار بالا و به دنبال آن پیوند سلول های بنیادی خون ساز مشتق از خود فرد می تواند موجب بهبودی طولانی مدت فرد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس(MS) شود.

در سراسر زندگی ما، ژن های ما تحت تاثیر شیوه زندگی ما و عواملی مانند رژیم غذایی، ورزش، سن و بیماری ها قرار می گیرند و اثراتی را به جای می گذارند که در چیزی به نام متیلوم(methylome) ذخیره می شوند.