مطالعه ای جدید پتانسیل بازسازی کنندگی بافت یک سیستم انتقال جاذب شیمیایی را نشان داده است که سلول های بنیادی مزانشیمی را به سمت جایگاه تخریب دیسک بین مهره ای می کشد.

پیوند ریه در حال حاضر اولیه ترین گزینه درمانی برای بیماری های ریوی مانند آمفیزم است که ادامه آن می تواند منجر به آسیب به پارانشیم ریوی شود که در تبادل گازی نقش دارد اما این گزینه با محدودیت هایی مانند مقرون به صرفه نبودن و کمبود اهدا کننده همراه است.

مطالعات متعددی اخیرا نشان داده اند که محدودیت کالری طولانی مدت در پستانداران می تواند طول عمر را افزایش دهد و فعالیت از دست رفته ناشی از پیری سلول های بنیادی موجود در بافت را احیا کند.

آپوپتوز یا مرگ سلول های گانگلیون شبکیه بالغ(RGCs) که با آسیب عصب اپتیک یا بینایی همراه است، مانع از بازسازی آکسون های آسیب دیده می شود و این امر منجر اختلال های برگشت ناپذیر در بینایی شده و حتی منجر به نابینایی می شوند. به عقیده محققین درمان های مبتنی بر سلول های بنیادی پتانسیل معکوس کردن این آسیب ها را دارند.

بیماران مبتلا به دیابت شیرین نوع دو از زخم های دیابتی مزمن و بهبود نیابنده ای رنج می برند که ناشی از بیماری انسداد شریان محیطی ناشی از دیابت است.

مطالعه ای جدید بوسیله محققین دانشگاه آمستردام نشان داده است که داشتن ویژگی های متعدد تعدیل کنندگی ایمنی، سلول های بنیادی مزانشیمی را قادر می سازد که در درمان سپسیس مفید باشند. در این مطالعه آن ها به ارزیابی سلول های بنیادی مزانشیمی روی پاسخ های التهابی در انسان پرداخته اند.

درمان تومورهای مغزی به اندازه کافی خوب پیش نرفته است و از هر هفت نفر، تنها یک نفر می تواند امید داشته باشد که نهایتا یک دهه عمر کند و این یک نفر نیز حتی در صورت زنده ماندن با عوارض جانبی مربوط به درمان های مورد استفاده دست و پنجه نرم خواهد کرد.

یک روش محاسباتی جدیدا طراحی شده، به محققین کمک می کند که نحوه تبدیل شدن یک جمعیت سلولی به جمعیت دیگر را به طور صحیح پیش بینی کنند. این روش پتانسیل زیادی در طب بازساختی دارد و می تواند به جایگزینی جمعیت های سلولی آسیب دیده یا از دست رفته طی بیماری کمک کند.

یک دارو که در سلول درمانی و با هدف درمان سرطان های خاص مورد استفاده قرار می گیرد می تواند مانع از آسیب ریوی ناشی از دود سیگار شود.

در مطالعه ای که در مجله Aging به چاپ رسیده است، تیمی از محققین دانشگاه سالفورد از فنوتیپینگ متابولیک روی رده های سلولی سلول های بنیادی سرطانی سینه استفاده کردند و دریافتند که چای سبز matcha، سلول های سرطانی را به سمت یک مرحله متابولیکی خاموش می برد و در غلظت های نسبتا پایین(2/0 میلی گرم در میلی لیتر) مانع از متاستاز سلول های سرطانی می شود.

پری سیت ها به عنوان کارگران نگهداری و پشتیبان سیستم عروقی سطح عروق خونی را می پوشانند، از ثبات، رشد و بقای آن ها حمایت می کنند. با توجه به این که رشد عروق خونی یکی از فاکتورهای ضروری در تکوین و پیشرفت تومورها است، محققین اخیرا سعی در شناسایی نقش شبه سلول بنیادی پری سیت ها در سرطان داشته اند.

تنها با استفاده از یک میکروسکوپ، جراح ایتالیایی فرانچسکو دورانت و همکارانش برای اولین بار شباهت های بین سلول ها در سرطان های بدخیم و سلول های جنینی اندامی که سرطان از آن منشا گرفته است را نشان داده اند.

درک بهتر نقشی که سیتوکین های التهابی ترشح شده در ریز محیط توموری بازی می کنند و منجر به تمایز سلول های T افکتور به سلول های T با کارایی کم می شود، می تواند منجر به بهبود ایمنی درمانی سرطان شود.

سلول ها در بدن ما دائما در حال تکثیر و تمایز هستند اما این که سلول ها چگونه برای تبدیل شدن به سلول پوستی، روده ای و کبدی و ... متعهد می شوند، سوالی است که سال هاست ذهن محققین را به خود مشغول کرده است.

فتوفرزیز اکستراکورپورال(ECP) برای درمن بیماری پیوند علیه میزبان مزمن(cGvHD) استفاده می شود که مشکلی است که بعد از پیوند مغز استخوان یا سلول های بنیادی اتفاق می افتد و سلول های اهدایی بافت های فرد گیرنده را مورد هجوم قرار می دهند. این که ECP چگونه عمل می کند مشخص نیست و نیاز به ایجاد دستورالعمل های استاندارد سازی شده برای انجام این فرایند است.