سال ها محققین به دنبال درمان های جدید برای آسیب های مغزی ترومایی بوده اند و در این میان به مطالعات سلول های بنیادی با استفاده از مدل های جانوری استناد کرده اند. در بسیاری از آن ها، پیوند سلول های بنیادی به میزان قابل توجهی عملکرد مغزی را در جانوران مدل شده برای ترومای مغزی بهبود بخشیده است. اما چگونه این بهبودی اتفاق می افتد؟

محققینی که بینایی را در موش ها به صورت طولانی مدت افزایش داده اند، بر اهمیت نقش سیستم ایمنی در رد سلول های پیوند شده تاکید دارند.

رئیس سازمان انتقال خون کشور گفت که یکی از برنامه های مورد نیاز و اساسی تولید یک میلیون لیتر پلاسما و داروهای مشتق از آن و هموگلوبین های اختصاصی در داخل کشور در کشور تا سال 1400 است.

سازمان غذا و داروی آمریکا(FDA)،کندروسیت های کشت شده اتولوگ تحت عنوان Maci را برای ترمیم غضروف های ناقص زانو مورد تایید قرار داده است.

محققین در انستیتو سلول های بنیادی هاروارد سلول های خونی بالغ موشی را با استفاده از کوکتیلی از هشت فاکتور رونویسی به سلول های بنیادی خون ساز تبدیل کرده اند.

تعداد افرادی که به دلیل تحلیل رفته شبکیه به صورت پیشرفته، نابینایی شان را از دست می دهند روز به روز در حال افزایش است و متاسفانه درمان امیدوارکننده ای برای آن وجود ندارد. با این حال مطالعه ای موفقیت آمیز با استفاده از تکنولوژی سلول های بنیادی امید دوباره ای به این بیماران بخشیده است.

محققین مشخصه متابولیکی را کشف کرده اند که برای عملکرد سلول های بنیادی سرطانی حیاتی است و دریافته اند که مختل کردن این مکانیسم متابولیکی در سرطان تخمدان می تواند رشد تومور را مهار کند.

محققین دانشگاه هاروارد یک مغز چند ناحیه ای را روی چیپ(brain-on-chip) طراحی کرده اند که پیوستگی و ارتباط بین نواحی مختلف مغز را مدل سازی می کند. این مدل آزمایشگاهی برای شناسایی تفاوت های بین نورون های مناطق مختلف مغز استفاده شده است و ارتباطات بین این نورون ها را تقلید می کند.

پژوهشگاه رویان جهاددانشگاهی با همکاری ستاد توسعه علوم و فناوری سلولهای بنیادی کارگاه های ذیل را برگزار می کند.

مطالعه ای جدید نشان داده است که زنان باردار بالای 35 سال احتمال بیشتری دارد که به دلیل بارداری به تاخیر افتاده دچار مشکل بچه دار شدن شوند.

محققین براین باورند که با برداشتن سلول های پیر، که به طور طبیعی با افزایش سن تجمع پیدا می کنند، جوندگان پیرتر می توانند مجدد دچار رویش مو شوند، سریع تر بدوند و عملکرد اندام هایشان را بهبود ببخشند. این استراتژی می تواند محققین را یک گام دیگر برای رسیدن به چشمه جوانی و جوان سازی انسان نزدیک تر کند.

بیش از یک دهه، دکتر سلینا کلر و همکارانش در مرکز جامع سرطان دانشگاه میشیگان به مطالعه اثر گذاری پروتئینی به نام CCN6 روی سرطان سینه پرداخته اند تا اطلاعات بیشتری در مورد نقش این پروتئین روی تکوین سرطان سینه بدست آورند. به این منظور آن ها یک مدل موشی خاص را طراحی کردند.

مطالعه ای جدید در دانشگاه میشیگان از ترکیب دو رویکرد برای مبارزه با گلیوما حمایت می کند: حمله کردن به تومور با ژن درمانی، در حالی که سیستم ایمنی هم برای مبارزه با آن تقویت می شود.

یک رویکرد پیوند سلولو های بنیادی که توانسته است بینایی را در موش های کور احیا کند، یک گام دیگر به بالین و استفاده در بیماران مبتلا به دژنراسیون شبکیه پیشرفته نزدیک شده است.

گهگاهی پروتئین ها عملکردی بیش از آن چه انتظار داریم انجام می دهند. برای مثال، مدت هاست که ارتباط پروتئین Dab2 با سرطان شناسایی شده است و به نظر می رسد که ایم پروتئین جزئی از مسیر پیام رسانی Ras-MAPK باشد. در بسیاری از سرطان ها، یکی از عناصر مسیر Ras-MAPK جهش می یابد و این موجب شروع رشد کنترل نشده سلول ها می شود.