برخی از بیماری ها بدین دلیل لاعلاج هستند که مدل سیستم مناسبی برای درک کامل علایم آن ها و تست کردن داروها روی آن ها وجود ندارد. در این میان، بیماری های میتوکندریایی، یکی از این مشکلات نادر هستند که به دلیل در این موتورخانه ها یا منبع تولید انرژی سلولی اتفاق می افتند و مدل مناسبی هم برای رسیدن اطلاعات بیشتر در مورد آن ها وجود ندارد.

اسکلروزیس جانبی آمیوتروفیک(ALS) یک بیماری تخریب کننده عصبی لاعلاج است که همه عضلات ارادی بدن را تحت تاثیر قرار می دهد و منجر به فلجی و مشکلات تنفسی می شود. عضلات چشمی، برخلاف سایر عضلات، حتی در مراحل پیشرفته بیماری نیز قابلیت حرکتی شان را حفظ می کنند.

بیماران مبتلا به گلیوبلاستوما، پیش آگهی بسیار ضعیفی دارند و به همین دلیل هیچ درمان موثری برای آن ها وجود ندارد.

بعد از جراحی هایی که برای برداشتن تومورهای سرطانی صورت می گیرد(حتی موفقیت آمیز)، نمی توان با قطعیت گفت که همه ریز تومورها یا سلول های بنیادی سرطانی که منشا متاستاز و عود مجدد سرطان هستند، از جایگاه جراحی برداشته شده اند. در واقع عود مجدد سرطان، نگرانی اصلی محسوب می شود.

پس از امیدواری ها و بحث های فراوان، برای اولین بار محققین ثابت کرده اند که سلول های بنیادی توانایی معالجه نابینایی را دارا هستند.

یک ژن ضروری برای ساخت عروق خونی در جنین ها می تواند سلول های آمنیوتیک را به سلول های عروق خونی تبدیل کند.

به نظر میرسد که ترشحات سلول های بنیادی موسوم به اگزوزوم ها، بتواند سلول های شبکیه چشم را محافظت کنند. دانستن این مطلب می تواند به درمان بیماری هایی مانند گلوکوم کمک کند.

بهبود کارایی سلول های بنیادی مزانشیمی از طریق پیش تیمار با سیتوکین های پیش التهابی یک زمینه تحقیقاتی در حال بررسی است، با این حال، مکانیسم های دخیل در این فرایند به خوبی شناخته نشده است.

متاستاز یا پراکنش تومور از جایگاهی که منشا گرفته به سایر اندام ها، دلیل اصلی مرگ های سرطانی است و متاسفانه برخلاف تلاش زیاد صورت گرفته، مکانیسم مولکولی پشت پرده این فرایند ناشناخته باقی مانده است.

محققین ژنی را کشف کرده اند که برای بازبرنامه ریزی شیمیایی سلول های بنیادی آمنیوتیک انسانی به سلول های پرتوان شبه سلول های بنیادی جنینی ضروری است. این یافته گامی مهم به سمت تولید سلول های بازبرنامه ریزی شده پرتوانی محسوب می شود که می توانند بدون این که مشکل اخلاقی و قانونی داشته باشند برای پژوهش و بالین مورد استفاده قرار گیرند

ویروس زیکا(ZIKV) با ماشین سلولی کنترل کننده تقسیم سلولی تداخل ایجاد می کند و بیان صدها ژن که در تشکیل و تکوین نورون ها و آستروسیت ها دخیل هستند را تغییر می دهد.

محققین در مرکز سرطان جامع هارولد سیمونز دریافته اند که ژن BRCA1 برای بقای سلول های بنیادی خون ساز ضروری است. این یافته می تواند توضیح دهد که چرا بیماران مبتلا به جهش های BRCA1 زیاد در معرض خطر ابتلا به لوکمیا نیستند، زیرا سلول های بنیادی قبل از این که فرصت یابند به سرطان خونی تبدیل شوند، می میرند.

زمانی که یک بیمار علایمی از سرطان را نشان می دهد، از وی بیوپسی گرفته می شود، محققین بافت گرفته شده را در آزمایشگاه مورد بررسی قرار می دهند تا به پشت پرده ماجرا دست یابند. اما در مورد بیماری های قلبی مساله فرق می کند و با این روش نمی توان اطلاعات دقیقی بدست آورد.

درمانی جدید برای آسیب های نخاعی بیمارانی که همه عملکردهای حرکتی و حسی شان را زیر ناحیه آسیب دیده از دست داده اند، موجب شده است که این بیماران شش تا 9 ماه بعد از دریافت درمان در عملکردهای حرکتی شان بهبودی نسبی را حس کنند. این درمان شامل استفاده از بیش از ده میلیون از یک محصول سلول بنیادی به نام AST-OPC1 است.

پژوهشی بوسیله محققین در بیمارستان تحقیقات کودکان St. Jude سه تغییر ژنتیکی را شناسایی کرده است که به شناسایی کودکان بیمار در معرض خطر ابتلا به سرطان لوکمیای مگاکاریوبلاستیک حاد(AMKL) کمک می کند. این کودکان شانس این را خواهند داشت که از پیوند سلول های بنیادی آلوژن استفاده کنند.