بیماری های میتوکندریایی از نظر ژنتیکی ناهمگون است و طیف وسیع بالینی را در بین بیماران اراده می دهند. در بیشتر موارد تعیین کننده های ژنتیکی بیماری های میتوکندری، موتاسیون های هتروپلاسمی DNA‌میتوکندریایی(mtDNA) است.

اختلالات و ضعف شنوایی یکی از شایع ترین نقص های مادرزادی است که معمولا درمان قطعی برای آن وجود ندارد.

موفقیت های اخیر در زمینه ریکاوری عملکردی حاصل از پیوندهای پیش ساز گیرنده نوری در شبکیه مختل شده، بویژه در مورد استفاده از سلول های بنیادی جنینی و سلول های بنیادی پرتوان القایی، توجه زیادی را به خود جلب کرده است.

مشکل اصلی در سلول درمانی، خطر تومورزایی سلول های بنیادی تمایز نیافته است که بعد از پیوند باقی مانده اند.

برخلاف شیوع زیادی بیماری های معدی، مدل های مناسب زیادی برای مطالعه اپی تلیوم ناحیه فوندوس معده انسان وجود ندارد.

محققین در مطالعه ای جدید، توانایی بازسازی کنندگی سلول های مشتق از بند ناف انسانی در درمان Spina bifida در رحم را مورد ارزیابی قرار داده اند.

امروزه، سکته معمولا منجر به ناتوانی های دائمی می شود، اما شاید در آینده ای نه چندان دور، مغزهای آسیب دیده از سکته با جایگزین کردن سلول های مرده با سلول های زنده و نورون های سالم قابل ترمیم باشند.

محققین در کالج پزشکی دانشگاه سین سیناتی توانسته اند نانوذره های RNAی چند عملکردی را تولید کنند که می توانند درمان های موجود برای بیماران مبتلا به سرطان سینه را موثرتر کنند.

هدف قرار دادن یک پروتئین خاص ترمیم کننده DNA در مغز می تواند راهی موثر برای درمان نوعی تهاجمی از سرطان مغز باشد.

محققین راه جدید و سریع تری را برای شناسایی موقعیت و سرنوشت سلول های بنیادی منفرد شناسایی کرده اند. درک سرنوشت سلول های بنیادی می تواند به محققین برای ایجاد سلول درمانی های موفقیت آمیز کمک کند.

محققین برکلی دریافته اند که miR-34a مانند ترمزی برای مهار سلول های بنیادی جنینی و سلول های iPS عمل می کند و مانع از تشکیل بافت های خارج جنینی می شود.

محققین در مرکز سرطان سدراس سینای مکانیسمی را معرفی کرده اند که موجب آن سلول های بنیادی سرطانی در محیط های نامساعد دوام می آورند(مقاومت درمانی).

شواهد اخیر نشان می دهد که سیستم عصبی به عنوان بخش حیاتی از ریز محیط سرطانی عمل می کند.

پژوهشی جدید در دانشگاه اتاگو نیوزیلند، دیدگاه های تازه ای را در مورد این که چگونه یک سلول بنیادی بالغ می تواند به بهترین نحو برای بازسازی قلب های بیمار یا آسیب دیده استفاده شود، ارائه کرده است.

سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از مایع آمنیوتیک، امیدواری های جدیدی را برای درمان بیماری ها ارائه می کنند.