هورمونی به نام سروتونین که بیشتر به خاطر نقشی که در احساسات دارد شناخته شده است، می تواند به گورخرماهی در ریکاوری آسیب طناب نخاعی کمک کند. این یافته ها می تواند به مطالعات روی بیماری های نورون های حرکتی با فلجی ناشی از آسیب نخاعی کمک کند.

درمان آسیب مغزی ترومایی(TBI) با استفاده از سلول درمانی یک زمینه مهم در مطالعات پزشکی امروزی است. با این حال، سلول های بنیادی تزریق شده به سیستم عصبی مرکزی با مشکلاتی مواجه هستند که شامل خونریزی داخل جمجمه و یا ناتوانی سلول های بنیادی در رسیدن به نواحی آسیب دیده مغزی است.

پیوند سلول های بنیادی ممکن است راهی برای درمان آلزایمر باشد و محققین در دانشگاه فلوریدا سلول های بنیادی خون بند ناف را به موش های مدل برای آلزایمر پیوند کرده اند تا چگونگی پراکنش و ماندن آن ها را در بافت مغزی مورد بررسی قرار دهند.

محققین سلول های بنیادی دیدگاه های کاملا جدیدی را در مورد این که چگونه خون ساخت می شود ارائه داده اند که به دگمی که در این زمینه از سال 1960 وجود داشته است پایان بخشیده اند.

سلول های مغزی بیماران مبتلا به اختلالات دو قطبی، بیش از سلول های مغزی سایر افراد به محرک ها حساس هستند. این افراد مبتلا به بیماری دو قطبی نوسانات شدیدی بین افسردگی تا سرخوشی را نشان می دهند.

محققین در دانشگاه Hebrew اعلام کرده اند که کشفی داشته اند که به پزشکان اجازه تشخیص بیماری های عامل ناباروری و عدم بلوغ در خانم ها را می دهد و می تواند در آینده درمانی این بیماری ها کمک کننده باشد.

زمانی که اعصاب محیطی آسیب می بینند و مسیرهای سیناپسی آن ها مختل می شوند، آن ها می توانند بازسازی کرده و ارتباطات از دست رفته شان را دوباره تثبیت کنند. اما در مورد اعصابی که به طور کامل آسیب دیده اند چه اتفاقی می افتد و آیا راهی درمانی وجود دارد.

محققین در دانشگاه Cornell ارگانوئیدهای لنفوئیدی سه بعدی را مهندسی کرده اند که به آن ها اجازه مطالعه لنفوماهای non-Hodgkin‌را می دهد و می تواند به درک این بیماری و پیشرفت سریع در ایجاد درمان های هدفمند کمک کند.

هر ضربان قلب و هر گام در زندگی روزانه ما به یکپارچگی و همکاری عضلات و پروتئین هایی نیاز دارد که آن ها را قوی تر کرده و مانع از آسیب آن ها در زمان انقباض و ریلکس شدن می شود.

دو ساختار کلاژنی جدید به وسیله تصویربرداری های پیشرفته در لیمبوس قرنیه انسانی مورد شناسایی قرار گرفته است.

محققین در مرکز سلول های بنیادی و طب ترمیمی UCLA ، بیش از 3000 ژن ناشناخته را در بخشی از ژنوم که در مورد آن اطلاعات کمی در دسترس است شناسایی کرده اند. این ژن ها که در سلول های نادری از مغز استخوان و تیموس یافت شده اند، دیدگاه های جدیدی را در مورد چگونگی تکوین سیستم ایمنی انسانی به محققین ارائه می دهند.

محققین برای اولین بار دریافته اند که موتاسیون های درون توالی DNAی میتوکندریایی روی ظرفیت تولید انرژی این سلول ها اثر می گذارد و اثر معناداری روی باروری و طول عمر می گذارد که این امر در مورد مردان و زنان متفاوت است.

افراد مبتلا به بیماری اوتوایمن لوپوس از خستگی، دردهای مفصلی و تورم رنج می برند و هم چنین احتمال زیادی وجود دارد که در خطر ابتلا به استئوپورز باشند. مطالعات بالینی نشان داده اند که دریافت پیوند سلول های بنیادی مزانشیمی می تواند به میزان شرایط بیماران لوپوسی را بهبود ببخشد اما چگونگی عملکرد این استراتژی درمانی مشخص نیست.

بافت چربی یک منبع فراوان و بالقوه از سلول های بنیادی برای پیوند و سلول درمانی است. در مطالعه ای جدید محققین در دانشگاه هاوایی کاربردهای بالقوه این سلول های بنیادی را در درمان انفارکته میوکاردی نشان داده اند.

مدیرعامل سازمان انتقال خون از کاهش 90 درصدی سهم بیماران در پرداخت هزینه پلاکت فرزیس با حمایت بیمه‌ها خبر داد.